صادرات با آرزو محقق نمی شود
وبلاگ تین نیوز، محمد صادق جنان صفت | روزی كه حسن روحانی دولت را تحویل گرفت، نرخ هر دلار ایالات متحده امریكا در بازار آزاد تهران حدود ۳۶۰۰تومان بود. اكنون و پس از سپری شدن ۲سال از فعالیت دولت یازدهم قیمت هر دلار امریكا در حدود ۳۵۰۰تومان است.
تثبیت نرخ ارز در ۲سال گذشته بدون توجه به تورم ۳۰درصدی سال ۱۳۹۲ و ۱۵درصدی سال ۱۳۹۳ و حدود ۱۵درصد نیمه اول امسال پیامدهای تخریبی قابل توجهی دارد. نخستین پیامد تثبیت نرخ دلار یا ارزهای معتبر به ریال ایران به ویژه در شرایط افزایش درآمدهای ارزی پس از رفع تحریمها بازگشت بیماری هلندی خواهد بود.
از طرف دیگر تثبیت نرخ ارزهای معتبر به ریال ایران پنجره بزرگ رانتخواری را همچنان باز نگه میدارد زیرا دولت سرانجام تسلیم كسانی میشود كه خود را به دلار با قیمت مبادلهیی سنجاق كرده و از این دلارها استفاده میكنند. پیامد سوم تثبیت دستوری نرخ ارز كه دولت یازدهم آن را انجام داده و میدهد، كوچك شدن حجم صادرات است.
در شرایطی كه دولت یازدهم قصد دارد از ركود عبور كند و تورم را نیز از خواب بیدار نكند یك راه اصلی برای تحریك تقاضا رشد صادرات است. رشد صادرات البته یك آرزوی بزرگ برای همه جامعههاست، اما كار آسانی نیست و اینگونه نیست كه اگر آرزو كردیم این آرزو به زودی جامه عمل بپوشد.
كمترین و ضروریترین كار این است كه صادرات یك عمل اقتصادی مقرون به صرفه باشد و این اتفاق نمیافتد جز اینكه صادركننده چشمانداز روشنی از سودآوری را برای خود تصویر كند.
كوچك شدن حجم صادرات در یك دوره پیامد بدتری دارد و آن پیامد بد عبور كشورها از صادركننده غایب است. وقتی یك صادركننده نتواند به طور مستمر و پایدار كالا صادر كند دهها رقیب كوچك و بزرگ هستند كه جای او را در بازارهای صادراتی میگیرند.
آرزوی توسعه صادرات را آرزوی كوچكی ندانیم و یادمان باشد كه دستیابی به ارقام بالا در صادرات سازوكارهای خود را میخواهد كه در راس آن شجاعت آزادسازی نرخ ارز است.