◄ یک بوس کوچولو برای خبرنگاران!
کاش می شد، پیامک تبریک آن مدیرانی که مدتهاست درخواست مصاحبه ها را بعد از کلی صغرا کبرا چیدن و ارسال محور سوالات، بی جواب گذاشته اند، تبدیل به یک کیک خامه ای بزرگ کرد و آن کیک را در این روز به صورتشان مالید و به چهره خامه ای بهت زده شان خندید!
یک بار دیگر روز خبرنگار از راه رسیده است و موبایل ما اهالی رسانه پر شده از پیام های تبریک. کاش می شد پیام های تبریک را اَلَک کنیم و آنهایی را که مدیران فراری از پاسخگویی ارسال کرده اند، تبدیل به سنگ کنیم و شیشه دفاترشان را با این سنگ ها بشکنیم!
کاش می شد، پیامک تبریک آن مدیرانی که مدتهاست درخواست مصاحبه ها را بعد از کلی صغرا کبرا چیدن و ارسال محور سوالات، بی جواب گذاشته اند، تبدیل به یک کیک خامه ای بزرگ کرد و آن کیک را در این روز به صورتشان مالید و به چهره خامه ای بهت زده شان خندید!
طنز تلخیست که مدیری که در طول سال حتی حاضر نیست پنج دقیقه پای تلفن با خبرنگار صحبت کند، روز خبرنگار که میرسد، ناگهان به مدافع سرسخت رسانه و خبرنگار تبدیل میشود! همان مدیری که برای یک گفتوگوی ساده، خبرنگار را بین دفتر خودش، روابط عمومی، مسئول دفتر، معاون مربوطه و گاهی حتی نگهبانی سرگردان میکند، در پیام تبریکش از نقش بیبدیل رسانهها در پاسخگویی و شفافیت مینویسد!
آیا مدیرانی که در این روز پیامک تبریک می دهند هزینه های مالی حفظ نیروهای تحریریه ها را می دانند؟ حقیقتا، مدیری که زیر فاکتور هزینه های چند صد میلیونی و حتی چند میلیاردی که صرف اطلاعرسانیهای کم اثر شده را بیمعطلی امضا می کند و با تاکید پاراف می کند فوری پرداخت شود، با چه رویی روز خبرنگار در چشم اهالی رسانه نگاه می کند و به آنها هدایایی در حد خرید یک کیلو گوشت می دهد؟! چطور از ما توقع دارید این دردی را که از ریاکاری شما می کشیم با بوس کوچولوی روز خبرنگارتان فراموش کنیم؟
سازمان بورس اخیرا از شرکت های بزرگ حاضر در این بازار خواسته است جزئیات هزینه کرد بودجه مسئولیت اجتماعی خود را افشا کنند. چه خوب بود اگر بعضی وزارتخانه ها و سازمان های زیرمجموعه هم موظف می شدند ریز هزینه کرد بودجه حوزه روابط عمومی و اطلاع رسانی خود را سالی یک بار به مناسبت روز خبرنگار افشا کنند. شاید آن وقت معلوم میشد چه میزان از بودجه اطلاعرسانی واقعاً صرف اطلاعرسانی شده و چه میزانش خرج مراسم، بنر، هدیه، پذیرایی و تولید محتواهای سفارشی و کلیشه ای و بی مزه شده است!
روی سخن ما با مدیرانی است که در این روز با تبریک های خود روی اعصاب ما مانور می دهند. عزیزان! اگر قرار بود با یک شاخه گل، یک کارت هدیه یا یک بوس کوچولو مشکلات رسانه حل شود، سالها پیش این اتفاق افتاده بود. خبرنگار احترام میخواهد و رسانه، خصوصا رسانه تخصصی، مدیرانی می خواهد که فهم رسانه داشته باشند و ارزش اطلاع رسانی را درک کنند.
سخن پایانی این که ما از شما حمایتی ندیدیم و عادت کرده ایم که به هر جان کندنی شده سرپا بمانیم، پس لطف کنید در این روز، «بوس کوچولو» یتان را برای خودتان نگه دارید!
انتهای پیام
متاسفانه صاحبان زر و زور در کشور به بهانه روزهای مختلف. طنازی هایی از خود بروز میدهند که مصداق مقاله خوب تون به مثابه همان بوس کوچولوست و بیشتر ریشخندی به طیف های مختلف جامعه است . از طلا گشتن پشیمان گشته ایم ، همان مس باشیم ولی منزلت مان حفظ گردد .
سلام و وقت بخیر
هر چه خواستم مطلبی بنویسم نتوانستم !
همین مطلب خودتان را برایتان گذاشتم
به فکر فرو رفتم که مشکل کجاست
ده ها موضوع ذهنم را مشغول کرد
به خودم برگشتم !
زمانی گلایه ای از مدیر بالا تر کردم
بعد از گذشت سالها همواره از خود پرسشی داشتم
پیشنهاد پذیرش مسئولیتی را که شده بود ، بر چه مبنایی بود
علی الاصول ! لابد بر اساس نقشه راه و برنامه ای مدون و مشخص و برای نیل به تحقق اهداف آن، نیاز به تیمی توانا، دانا، مجرب، علاقه مند و ..... و از میان آن ها سر تیمی، یک سر و گردن بالاتر نیاز است که نهایتاً با پذیرش و توافق به نتیجه می رسد.
ادامه کامنت قبلی
بار ها اتفاق افتاد که به همین علت بی برنامگی و بی نظمی مجبور به عذرخواهی شدم و البته بیشتر وقت ها هم باید می پذیرفتم ! چون نمی توان در دنیایی رؤیایی به سر برد !
به هر حال وقتی نظام حکومتی از قرون و اعصار گذشته بر پایه زور و شمشیر گذاشته شده باشد و تملق و پاچه خواری رمز موفقیت کارگزاران آن، انقلاب مشروطه و نظام اداری جدید و فرهنگ متأثر از آن از مهد الی لحد وارداتی آن هم نه با مجموعه کامل آن بلکه ناقص و ناقض! با سایر شؤون، توقع داشتن از نقش رسانه بعنوان رکنی رکین از هنر کشورداری هر ملت چه می تواند باشد.
قسمت سوم ادامه کامنت قبلی
آن هم با علم به اینکه خود رسانه هم جزئی از همان نظام به شدت معلول باشد !
فاعتبروا یا اولی الابصار
پ/ ن روز یادبود رسانه و خبرنگار بر شما دوست عزیز و همکاران مبارک باد 💐💐🌷🌷🌸