پیامهای روشن سفر نخستوزیر هند به ایران
تین نیوز | هند و ایران دو کشور مهم منطقه هستند که در سالیان گذشته همواره روابط خوبی را بین خود تجربه کردهاند. نخستوزیر هند پس از حدود 15 سال بهتازگی به ایران آمده بود. همین سفر بهانهای شد تا با میرمحمود موسوی، سفیر اسبق ایران در این کشور، به گفتوگو بنشینیم. البته در پایان، بحثی هم درباره حواشی اخیر در رابطه با موسوی به میان آمد:
اخیرا نخستوزیر هند به ایران سفر کرد. اهمیت این سفر را در چه میبینید؟
رابطه ایران و هند رابطهای تاریخی است. این دو کشور، دو تمدن قدیمی و مهم در منطقه بودند و در قرون گذشته به دلیل اشتراکات فرهنگی همواره ارتباط ویژه و خوبی داشتهاند. روابط دو کشور در سالهای اخیر هم مثبت بوده اما در مواقعی تحتتأثیر اتفاقات منطقهای یا تحریم قرار گرفته است. افراط و تندروی در سالهای اخیر، شرایط منطقهای را دچار دگرگونی فراوانی کرده است.
سیوچند سال است که اوضاع افغانستان تمام منطقه را دچار مشکلات امنیتی، سیاسی و فرهنگی کرده و در سالهای اخیر، پاکستان هم در این زمینه مشکلاتی ایجاد کرده است. در این زمینه رایزنیهای دو کشور ایران و هند بسیار حائزاهمیت است. سفر نخستوزیر هند به ایران که پس از حدود 15 سال انجام شد، اهمیت فراوانی داشت. این سفر همه مسائل فیمابین را حلوفصل نمیکند اما روند اتفاقات را روشنتر خواهد کرد. در واقع سفر نخستوزیر هند به ایران، پیامهای روشنی برای مسئولان ایرانی به همراه دارد که به این رابطه و مزایای آن بیشتر توجه کنند. اکنون و با توجه به برجام
میتوان امیدوار بود که همکاریهای اقتصادی دو طرف گسترش پیدا کند.
در همین سفر، توافقنامههایی از جمله
درباره منطقه چابهار هم به امضا رسید.
بله. توافق تازهای که بین ایران و هند در رابطه با منطقه آزاد چابهار شکل گرفته، اتفاق مبارک و مهمی است. کشور افغانستان از آنجایی که محصور به خشکی است، میتواند با استفاده از موقعیت بهوجودآمده پس از توافق اخیر ایران و هند، از طریق چابهار به آبهای آزاد راه پیدا کند و حتی در همین منطقه پروژههایی داشته و آن را انجام دهد. این اتفاق برای همکاریهای سهجانبه هم مثبت است. سطح این همکاریها میتواند فراتر از چابهار هم برود. دو کشور ایران و هند از سال 1380 مذاکرات اولیه را برای گسترش مناسبتها و همکاریهای فیمابین انجام دادهاند و به نتایج
مثبتی نیز رسیدهاند اما تحریمها باعث شد در روند همکاریها خلل ایجاد شود و هر دو کشور خسارات بسیاری را متحمل شدند.
میتوان گفت که ایران و هند میتوانند مهمترین شرکای منطقهای لقب بگیرند؟
هند مصرفکننده انرژی است و در این زمینه هر روز شتاب بیشتری میگیرد. کشور هند در افق سالهای پیشرو میخواهد رقیبی اقتصادی و تجاری برای چین باشد و با توجه به ظرفیتها و نیروی انسانی که در اختیار دارد، این چشمانداز چندان دور از ذهن نیست. از سوی دیگر ایران هم تولیدکننده انرژی و خواهان رشد اقتصادی و توسعه در زمینههای تجاری و اقتصادی است. بنا بر همه این دلایل، رابطه بین ایران و هند برای هر دو کشور حائزاهمیت است و با توجه به تحرکات اخیر در حوزه دیپلماسی، میتوان به توفیق روزافزون همکاریهای فیمابین امیدوار بود. با توجه به اینکه مشکلات مربوط به
تحریم هم پس از برجام حل شده، مانعی برای موفقیت در این زمینه وجود ندارد.
میخواهم از فرصت استفاده کنم و سؤالی حاشیهای بپرسم. چند هفته پیش موضوع حمله به شما در رسانهها مطرح شد. عدهای آن را سوءقصدی به اهداف سیاسی و امنیتی خواندند و برخی دیگر موضوع را صرفا یک دزدی ساده دانستند. اصل ماجرا چه بود؟
متأسفانه طرح برخی مطالب در رسانهها و فضای مجازی مبنی بر اینکه آن حادثه امنیتی و سیاسی بوده، موجب شد عدهای بهاشتباه تصور کنند بنده چنین ادعایی را مطرح کردهام. این در حالی است که من از روز حادثه - جز مصاحبه با «شرق»- تاکنون با هیچ رسانهای گفتوگو نکرده و چنین ادعایی نداشتهام. در اولین ساعات پس از آن حادثه، نیروی انتظامی در محل حاضر شد، موضوع را پیگیری کرد و حتی بنده را به بیمارستان رساندند. من هم از تلاش نیروی انتظامی تشکر کردم. در مجموع میتوانم بگویم آن موضوع، یک سوءتفاهم بود.