وبلاگ تین نیوز | اصلاحطلبان رفتهرفته با نزدیك شدن به انتخابات مجلس اسفندماه آماده میشوند كه در انتخابات این دوره شركت كنند. به نظر میرسد كه آنها تمایل دارند كرسیهای زیادی را در مجلس به دست آورند اما این هدف آنها نیست. باید گفت آنها به این نتیجه رسیدهاند كه باید از دولت توسعهگرای اعتدالی فعلی تمام قد دفاع كنند و اگر مجلسی متشكل از اصلاحطلبان و اصولگرایان اعتدالی تشكیل شود تا روحانی بتواند با كمك این مجلس برنامههای خود را بهتر اجرا كند آن مجلس مورد تایید اصلاحطلبان خواهد بود، هرچند تعداد كاندیدای اصلاحطلب در این مجلس در
اكثریت نباشند. از طرف دیگر دولت فعلی به دلیل مشكلات باقی مانده از دولت قبلی نمیتواند با سرعت مطلوبی حركت كند، لذا برخی بر این عقیدهاند نباید تمام و كمال پای این دولت ایستاد تا اگردولت نتوانست موفقیتی به دست آورد پای جریان اصلاحات نوشته نشود ولی در مقابل برخی عقیده دارند این دولت موضوعیت دارد و باید پای آن ایستادگی كرد. در این رابطه با سعید شریعتی، فعال سیاسی اصلاحطلب به گفتوگو پرداخته است، که در ادامه میخوانید:
استراتژی اصلاحطلبان در انتخابات مجلس برای ورود حداكثری به مجلس چیست؟
اصلاحطلبان در هر شراطی آمادگی لازم را دارند كه در انتخابات شركت كنند لذا استراتژی اصلی اصلاحطلبها تشكیل مجلسی است كه در جهت برنامهها و اهدافی كه مردم در انتخابات 92 به آن برنامهها رای دادند با دولت همراهی و همدلی كنند. هدف از شركت اصلاحطلبان در انتخابات پیشرو به وجود آوردن مجلسی پویا و کارآمد است. برای اصلاحطلبان فرقی ندارد كه كرسیهای این مجلس صرفا در دست همحزبیهایشان باشد، مهم ایجاد یک مجلس کارآمد است. همچنین برای اصلاحطلبان تفاوتی ندارد كه در اصلاحطلبی و اصولگرایی مجلس آینده چه میزان باشد مهم برای ما این است كه مجلسی
روی كار بیاید كه در مجموع در مسیر تامین خواستههای دولت برای رسیدن به برنامه و اهدافی كه آقای روحانی به عنوان برنامه عمل اعلام كرده است باشد. دولت موظف است كه به آن برنامههای وعده داده شده عمل كند. مجلس آینده باید هماهنگ با دولت باشد.
متاسفانه مجلس نهم این همراهی را با دولت نداشته است، زیرا اكثریت نمایندگان مجلس موافق برنامههایی كه رئیسجمهور با ارائه آنها توانست رای اخد كند نیستند. اصلاحطلبان به دنبال این موضوع هستند كه مجلس از این اكثریت خالی شود تا دولت بتواند برنامههای خود را جلو ببرد. برنامههای آقای روحانی در رقابت ریاستجمهوری كاملا روشن است. برنامههای آقای روحانی صددرصد اصلاحطلبانه به معنی آنچه جریانات اصلی اصلاحات خواستار آن هستند نیست. برنامه دولت یك برنامه میانهروانه است كه تا این لحظه توانسته اجماع بسیاری از نیروهای سیاسی از اصلاحطلب تا
اصولگرا را با خود به همراه داشته باشد و مردم هم با اكثریت قابل توجهی به این برنامه رای دادند. میتوان گفت استراتژی اصلاحطلبان تداوم مسیر انتخابات 92 است و در یك جمله استراتژی اصلاحات یك ائتلاف حداكثری برای تشكیل مجلسی حداقلی است.
چرا اصلاحطلبان راسخ هستند كه از دولت به صورت دولت كامل حمایت كنند؟
تشكیل چنین دولت میانهرویی برای اصلاحطلبان موضوعیت دارد حتی اگر این دولت هیچ كاری در عمل انجام نداده باشد. تفكر غالب بر این دولت را باید با دولت قبل مقایسه كرد. تشكیل یك دولت توسعهگرای میانهرو بسیار مهم است. اینكه تا چه اندازه دولت توانسته به وعدههای خود عمل كند و تا چه اندازه توانسته برنامههای خود را پیش ببرد، طریقت دولت است. میتوان دولت را نقد كرد كه در یك حوزه ضعیف عمل كرده یا در فلان حوزه قوی عمل كرده یا با موانعی روبهرو بوده یا اینكه شعارهای بیش از حد توان خود داده است اما اصل موضوع وجود چنین دولتی است.
ما باید كماكان از دولت حمایت كنیم، زیرا دولت كماكان برقرار است و باید به پیشبرد برنامههای آن کمک کرد. اصل، حمایت از دولت میانهرو و توسعهگرای فعلی است كه مدنظر اصلاحطلبان است. به نظر میرسد دولت، دولت موفقی است زیرا این دولت اقتصاد، فرهنگ، وضعیت اجتماعی و... را در شرایط منفی تحویل گرفت و برای اینكه در برخی ازحوزهها به صفر برسد راه زیادی برای پیمودن باقی است. اقتصاد با ركود منفی شش به این دولت تحویل شده و امسال بعد از دو سال كار دولت رشد اقتصادی به صفر رسیده است. به هر حال تا رشد هشت درصد فاصله زیادی هست. در واقع از منفی به صفر رساندن اقتصاد اقدام
مثبتی است.
دولت توسعهگرای میانهرو میتواند زمینهساز به وجود آمدن یك دولت اصلاحطلب باشد؟
این موضوع كاملا به اندیشههای سیاسی گروهها و احزاب بستگی دارد. به نظر من جریان اصلاحات یك جریان پویاست و هر روز باید خود را به روز كند. طبعا جریان اصلاحات بعد از دولت اعتدالی توسعهگرای آقای هاشمی با دولت اصلاحات بعد از دولت اعتدالگرای دولت روحانی لزوما یكی نیست. لزوما مطالبات مردم هم با مطالبات سال 76 یكی نیست. لذا جریان اصلاحات هم باید روزآمد شود. قاطبه مردم یك زندگی مبتنی بر نرمهای معمول جهانی البته با هنجارها و باورهای و اعتقادات فرهنگی خود را میخواهند. جامعه ایران میخواهد با حركت جهانی به سمت توسعه و پیشرفت هماهنگ و همراه باشد. هر
كس این فهم مردم را درك كند میتواند در دل جامعه نفوذ داشته باشد و رای بگیرد و اداره دولت را در اختیار بگیرد. لذا به نظر میرسد اصلاحطلبان این ویژگی و فهم را دارند تا مطالبات ملی را برآورده كنند. بهیقین اصلاحطلبها اصلیترین گزینه برای تداوم جریان توسعهگرای اعتدالی هستند.
اصلاحطلبها با طرز تفكر 76 تا84 چه تاثیری از جریان اعتدال حاكم بر جامعه خواهند گرفت؟
اصلاحطلبها طیفی از نیروهای سیاسی هستند و اگر محوریت آنها یعنی رئیس دولت اصلاحات را شاقول اصلاحات بدانیم وی از سال 76 تا حال حاضر براساس یك مقیاس خاص حركت كرده؛ نه تند و نه كند حركت كرده است و همواره با یك مشی و منش میانهروانه برنامههای اصلاحی را تعریف كردهاند. به نظر من تجربیاتی كه در چند سال گذشته به وجود آمد تقریبا قاطبه اصلاحطلبان را به این رسانده كه باید سقف مطالبات خود را پایینتر بیاورند. باید مطالبات را به گونهای مطرح كرد كه برآورد منطقی در فضای عینی سیاسی داشته باشد.
رسیدن به این سطح از مطالبات در فضای عینی سیاسی چگونه عملی میشود و آیا تعامل و گفتوگو در این عرصه کارگشاست؟
گفتوگو به این معنی نیست كه لزوما دونفر پشت میز بنشینند و با یكدیگر گفتوگو كنند. گفتوگو یك فرایند و پروژه اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است. زمانی كه جریان اصلاحات پذیرفته سطح مطالبات را پایین بیاورد و فضای سیاسی موجود را درك كند این یعنی اصلاحطلبان حاضر به گفتوگو هستند. گفتوگو یعنی اینكه من حرف خود را میزنم اما حاضر هستم از حرفهایم كوتاه بیایم و به نقطه مشترك برسم. اصلاحطلبان همواره به دنبال دفاع از گفتوگو بودهاند ولی در عمل تا یاد بگیریم كه ماهیت گفتوگو چیست زمان میبرد و هزینهبر است. ولی الان فهمیدهایم كه باید هماهنگ
با فضای سیاسی حركت كنیم و آرامآرام به عقب برگردیم تا برداشتن گامهای هماهنگ و همسو را تجربه کنیم.این گامی است كه ما برداشتهایم و این نشاندهنده این است كه ما میخواهیم با منطق گفتوگو جلو برویم وگرنه مدل انتخابات مجلس هفتم هم میتواند پیش رو باشد ولی اصلا چیزی مثل اعتراض و تحصن در پیش روی اصلاحطلبان وجود ندارد.
پایین آمدن سقف مطالبات اصلاحات براساس چه معیاری صورت گرفته است؟
شاقول اصلاحات رئیس جریان اصلاحات است. ایشان هیچگاه از یك مدار خاص جدا نشدهاند و تندروی نداشتهاند اما عدهای از دوستان اصلاحطلب كه صاحب رسانه بودند مطالباتی را مطرح كردند كه سقف مطالبات بود و لزوما مطالبات همه جامعه نبود. ما توانسیتم نشان دهیم كه از آن مطالبات دیگر نمایندگی نخواهیم كرد. سقف مطالبان ما در جایی بسته میشود كه اكثریت مردم خواستار آن هستند.
سقف مطالبات مردم چیست؟
سقف مطالبات مردم در حال حاضر اعتدال و توسعه و عدم انزوای بینالمللی و حاكمیت قانون در كشور است؛ یعنی توسعه پایدار و پیشرفت خواست مردم است و این مطالبات از طرف اصلاحطلبان پیگیری میشود. فكر میكنیم الگوهای دیگر این موارد را نمیخواهند. الگوهایی وجود دارند كه تقابل را میطلبند و نمیپذیرند كه باید عضوی از جامعه جهانی باشیم.
آیا بدنه اصلاحات دهم خواستهای معقول یافته است؟
اگر هرم جمعیتشناسی ایران را بررسی كنیم، در سال 76 كه اوج جمعیت متولدان سالهای 61 و 62 تازه به سن رای رسیده بودند، به همین نسبت جامعه دارای اكثریتی بین 16 تا 25 سال بود. یك جامعه پر از شور و هیجان نشاط جامعه، فعالان سیاسی و اجتماعی را به سمت مطالبات حداكثری حركت میداد ولی آن اكثریت در حال حاضربه سن 34 و 35 یعنی سن تفكر و تعقل و ملاحظهكاری رسیده است. لذا میتوان ادعا كرد كه به همین میزان جامعه عقلانی شده است یعنی به همین مقدار كه جامعه هیجانی دهه 70 را داشتیم الان آن جامعه به سن میانسالی و عقلانی رسیده است و الان اگر آن حرفها تكرار شود پذیرایی ندارد. بسیاری
از دوستانی كه به رئیس دولت اصلاحات اعتراض داشتند كه كندروی میكند امروز به خوبی از روحانی حمایت میكنند و سرعت روحانی را مطلوب میدانند و این نشاندهنده حركت دموكراسی جمعیتی در ایران است. امروز ممكن است سقف مطالبات گذشته مطرح شود ولی جامعه همراهی نمیكند لذا ما باید خود را با نرم و متوسط جامعه همراهی كنیم، زیرا به همین نسبت مطالبات عقلانی شده و صبر برای رسیدن به نتیجه بیشتر شده است.
آینده جریان اصلاحات را چگونه ارزیابی میكنید؟
جریان اصلاحات گفتمان بزرگی است كه نگاه آن پیگیر مطالبات جامعه نوگرا، توسعهطلبی و صلحطلبی است. اگر همهچیز بر روال خود باشد از مسیرهایی كه به وسیله مردم مطرح میشود اصلاحات به قدرت میرسد. هر كسی هم بخواهد رای بیاورد، باید به این گفتمان نزدیك باشد. خواست اكثریت مردم این است و این به معنی این نیست كه سایر جریانات فكری پایگاه ندارند ولی اغلب مردم ایران اینگونه هستند.
مجلس باید كانون منازعه سیاسی باشد. رقابت احزاب در دنیا در پارلمان صورت میگیرد و تبدیل به قانون مورد توافق همه میشود، لذا نباید طوری در راهیابی نیروهای سیاسی به مجلس سخت گرفت كه كانون منازعات سیاسی از مجلس خارج شود و مجلس را با سختگیری از راس امور به تحت امور آورد. نباید طوری رفتار كرد كه نیروهای سیاسی در خارج از مجلس مشاجره كنند. اگر در مجلس راه برای اصلاحطلبها باز باشد بهیقین اصلاحطلبان پایه اصلی مجلس خواهند شد.
ارسال نظر
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمیکند.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
در انتقال تخلفات دستگاهها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.