عمل به قانون، حلقه مفقوده رفع مشکلات جامعه
وبلاگ تین نیوز | اگر بخواهم مهمترین مشکل این روزهای کشور را از میان خیل مشکلات نام ببرم، بدون هیچ شک و شبههای «بیتوجهی به نظم و قانون» را انتخاب میکنم. از دید شخص من، وقتی در جامعهای قانون حاکم نیست طبیعتا نباید و نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که در یک چنین محیطی عدالت به عنوان یک اصل متعالی پر و بال پیدا کند. باعث تاسف بسیار است که امروز هرکس بنا بر پشتوانههای سیاسی و اجتماعی خویش، به خود این اجازه را میدهد که به هر نحوی از قانون سوءاستفاده کند. البته ظاهرا در کشور ما وضعیتی به وجود آمده است که هرکس برداشت شخصی خودش را از قانون
دارد! درواقع آن چیزی که افراد به آن میاندیشند یا عمل میکنند گویی برایشان همان معنای بلافصل «قانون» را داراست. قانون آن چیزی است که من میگویم و من انجام میدهم و هر آنچه که من میخواهم!
بیایید فکر کنیم و اندکی بیندیشیم. واقعا چرا باید این همه تخلفات مالی آن هم در رقمهای هزارمیلیاردی وجود داشته باشد؟ این موضوع هم ناشی از بیتوجهی به قانون است. کسانی که دست برخی افراد را برای چنین سوءاستفادههایی بازمیگذارند اولین نفراتی هستند که دست به قانونشکنی میزنند. حال باید دید اشکال از قوانین ماست که چنین اجازه و عرصهای را برای برخی فراهم میکند یا موضوع عمل نکردن به قانون موجود است. ما شاهدیم که در کشورهای دیگر به شدت با تخلفات اقتصادی برخورد میکنند. حجم و میزان تخلف در این کشورها اصلا اهمیتی ندارد. چرا؟ چون قانون،
قانون است و تخلف کوچک و بزرگ ندارد. مثلا در آلمان نمایندهای به خاطر استفاده از خودرو دولتی برای مسائل شخصی شدیدا توبیخ شده و مجبور به عذرخواهی میشود اما در کشور ما میلیاردها تومان جابهجا میشود و آب از آب تکان نمیخورد. البته بحث دیگری هم وجود دارد و آن دست کم گرفتن قدرت رسانه است. رسانهها چشمان بیدار وجدان جامعه خود هستند و وقتی آزاد باشند بهخوبی میتوانند با رصد موشکافانه مسائل مانع از انجام چنین تخلفاتی شوند. قدرت رسانه بهحدی است که میتواند همچون عاملی بازدارنده در برابر بسیاری از فسادهای مالی عمل کند.
ما این روزها ارقام و اعداد عجیب و غریبی درباره فسادها و تخلفات میشنویم و این درحالی است که اگر فرد نیازمندی بخواهد یک وام اندک بانکی بگیرد با قید و بندهای مثلا قانونی رسما او را از تصمیمی که گرفته پشیمان میکنند. از سوی دیگر هردولتی هم که در راس امور قرار میگیرد خیلی سریع ستاد مبارزه با فساد تشکیل میدهد و البته هیچوقت هم مشخص نمیشود که خروجی این ستادها کجاست. بیاخلاقی در کشور کولاک میکند که این یکی از نتایج مستقیم بحران اقتصادی است.
متاسفانه در سینما هم اجازه پرداختن به این موضوعات را نمیدهند و تا بخواهیم به این مسائل بپردازیم میگویند سیاهنمایی میکنید و تهیهکننده و کارگردان و... را آزار میدهند و از کار کرده و نکرده پشیمانش میکنند. درحالیکه سینما این قدرت را دارد تا با تیزبینی و آیندهنگری به رصد مشکلات پرداخته، تا حد توان خویش راه را بر تکرار معضلات اجتماعی بسته یا حداقل با هوشیار ساختن مردم آنها را نسبت به حقوقشان آگاه سازد. متاسفانه در کشور ما از این قدرت شناختهشده و امتحان پسداده سینما استفاده نمیشود و همه تنها نگران ۲درصد ضرر احتمالی هستند تا
۹۸درصد انتفاع تضمین شده و همانطور که قبلا هم اشاره کردم این نوع نگاه تنها باعث تاسف است و بس.
* تهیهکننده سینما