پریشب
تین نیوز | پریروز چهار قطره برف آمد و پریشب ما مُردیم. كنار خیابان ایستاده بودم، ایستاده بودیم، صدها نفر و ماشین برای سوار شدن نبود. هوا سرد بود و همه تاكسی ها و خطی ها و مسافركش ها پر بودند. برای پیدا كردن ماشین بی هدف این طرف و آن طرف می دویدیم و دویدن ما بی فایده بود. اگر بعد از كلی وقت ماشینی رد می شد كه جای خالی داشت تمام جمعیت بی تاب كنار خیابان دنبال ماشین می دویدند. یك نفر كه خوش شانس بود و قوی بود و عمرش به دنیا بود، سوار می شد و لحظه ای بعد ماشین دور می شد و جمعیت سرگردان كه لحظه به لحظه بیشتر و بیشتر می شدند دوباره چشم به راه كنار خیابان این سو و آن سو می
رفتند... بالاخره معجزه اتفاق افتاد و تاكسی ای كه جایی خالی داشت در حالی كه صدها نفر دنبالش می دویدند درست مقابل پای من ایستاد و من داخل ماشین پریدم. غافل از اینكه دارم از چاله به چاهی عمیق می پرم. حالاترافیك شروع شد و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك.... خانم مسنی كه جلوی تاكسی نشسته بود و راننده پیر و من و آقای میانسالی كه كنارم بود و مادری كه نوزاد چند ماهه روی پایش بی وقفه گریه می كرد همه خسته شده بودیم و بعد از مدتی خسته تر شدیم و بعد دیوانه شدیم. خانم مسن هم به گریه افتاده بود ولی فایده ای نداشت
خیابان ها باز نمی شد و ترافیك و ترافیك و ترافیك و ترافیك... بعد ما مردیم پریشب بعد از باریدن چند قطره برف همه آنهایی كه توی خیابان بودند مردند...