افشاگری رحیمی علیه احمدینژاد
تین نیوز | 16 ماه از آن روزهایی كه در كنار هم مینشستند و به دوربین عكاسان لبخند میزدند تا نشان دهند با هم دوست و همفكر هستند میگذرد؛ خیلی ماه دیگر هم از آن روزی میگذرد كه حمایت احمدینژاد از رحیمی با ذكر این نكته كه «اگر تخلفی از او اثبات شد از مردم عذرخواهی میكنم» هم گذشته است. اما مشخص نبود هر دوی آنها تابع «گذشتهها گذشته» هستند. اكنون عرصه امتیازدهی به رفاقتهاست. رفاقتهایی كه چندی قبل با اهدای نشان درجه یك خدمت از سوی احمدینژاد به رحیمی قرار بود اثبات شود اما ظاهرا این نشان چسبندگی خوبی بر سینه رحیمی نداشت كه خیلی
زود از او جدا شد. همه تصور میكردند كه احمدینژاد پای او میایستد اما این تصور چندان با واقعیت همخوانی نداشت. احمدینژاد همانی بود كه دو روز قبل نوشت اقدامات و تخلفات رحیمی ارتباطی به دولت او نداشته است؛ رئیسجمهور دولت دهم تنها گفت كه سكوت میكند! رحیمی ناراحت است، او توقع نداشت رئیس دولتی كه تصور میكرد پشتیبانش است از او اعلام برائت کند.
نامه رحیمی با چاشنی افشاگری
خبرگزاری ایلنا دیروز متنی را به عنوان نامه رحیمی به محمود احمدینژاد منتشر كرد كه شاید باید نام آن را دردنامه گذاشت و خطاب او كسی جز محمود احمدینژاد نبود. رحیمی موضوعاتی را مطرح كرد كه شاید خیلیها را مجبور به پاسخگویی كند. معاون اول دولت دهم در این نامه به سوابق دوستی خود با محمود احمدینژاد اشاره و با گلایه از وی اعلام كرد: «گیریم كه امروز در منظر مردم محكوم شدم اما دیر نخواهد بود كه روزنامه اعمال ما نزد خدای متعال گشوده میشود و حق و باطل نمایان میگردد.» متن كامل این نامه به شرح زیر است: «این مختصر را چگونه میتوانم آغاز كنم جز
آنكه بگویم: چون دوست، دشمن است شكایت كجا برم؟ البته شما دشمن نبودهاید و مرا با شما دوستی و رفاقت دیرینهای است كه مربوط به سالهای اخیر نیست. نیك میدانید و دیگران هم خوب است در این مجال مطلع شوند كه رفاقت من و شما به سالهای دوری برمیگردد كه در كردستان و آذربایجان غربی بودید و سپس به اردبیل رفتید تا تقدیرمان این باشد كه هر دو استانداری دولت ششم را تجربه كنیم. گذر زمان شما را به ریاستجمهوری و بنده را به خدمتگزاری در دیوان محاسبات كشور رساند. از ابتدای آشنایی، هم من و هم شما همواره حق رفاقت به جا آوردهایم و در برخی مواقع هم اختلاف
دیدگاههایمان مانع از تداوم رفاقتهایمان نشد، در همان دوره البته افراد منتقد با بهانه جملات مقلوب شده جریان رسانهای تخریب بنده را كلید زدند و متهم به اغراق و تملق شدم. چندی گذشت و اصرار كردید كه به جمع دولت بپیوندم؛ پاسخم منفی بود با این استدلال كه اگر در دیوان بمانم بیشتر منشأ كمك و خدمت به كشور خواهم شد. نپذیرفتید و بدون اطلاع من حكمی صادر كردید و با حفظ سمت به عنوان معاون حقوقی منصوب نمودید كه خلاف مقررات بود. چارهای نداشتم جز آنكه از دیوان محاسبات استعفاء بدهم و به همین خاطر باعث رنجش برخی از دوستان قدیمی و صمیمیام شدم و آغاز رنجشها هم از
همانجا شروع شد. به دولت آمدم و آنچه در توان داشتم در طبق اخلاص گذاشتم و در انجام وظایف محوله به ویژه ترمیم روابط دولت و مجلس كوتاهی نكردم. در اواخر دولت نهم بود كه به دلایلی كه هنوز هم برخی از آنها برای من نامعلوم است، چند تن از اعضای دولت را كنار گذاشتید و حتما خاطرتان هست كه من از باب مشورت مخالف بودم و دلایلی آوردم و وقتی نپذیرفتید، یادآوری كردم كه دولت از نصاب میافتد و نیازمند رأی مجدد اعتماد مجلس میشود.
عاقبت كار را میدانستم
ماجرای معاون اولی پیش آمد. بعد از ناكامی گزینة اول، به بنده پیشنهاد دادید و همان موقع گفتم كه با وجود برخی زخمهای كهنه، از من بگذرید، زیرا عاقبت كار را میدانستم ... اما باز هم مخالفت با تصمیم شما سخت بود. آقای دكتر احمدینژاد؛ دوست عزیز و قدیمی! در دولت دهم همة اعضاء شاهد و گواهند كه جز كار و كار به چیزی نمیاندیشیدم و 6 صبح تا 12 شب، حداقل زمانی بود كه مصروف خدمت در دفتر كارم میكردم. و این جدیت در كار از نگاه منصف نمایندگان محترم وقت مجلس شورای اسلامی پنهان نماند و در نا مهای به امضای 211 نفر تقدیر خود را از انتصاب شما اعلام نمودند. زمان گذشت و رفته رفته
احمدینژاد و رفتارهایش متفاوت از سالهای گذشته شدند.
هربار كه به مشورت مینشستیم به سروش آسمانی كذایی بیشتر توجه میكردید تا مشورتهای ناشی از تجربههای مختلف من. در سال آخر دولت اصرارتان بر كاندیداتوری فرد مورد نظر چنان بود كه گویی از جایی به شما الهام میشده است و حاضر نبودید حرفی غیر از آن بشنوید و نظر بنده و جمعی از همكارانم در دولت را نپذیرفتید و وقعی ننهادید تا جایی كه اینجانب با همفكری برخی از اعضای كابینه چارهای نداشتم جز اینكه در شرایط سخت عمل جراحی همسرم برای ثبت در آیندة تاریخ و برای دلگرمی همكارانم در دولت خطر كنم و به عنوان كاندیدای ریاستجمهوری ثبت نام نمایم تا بطور نمادین اختلاف
نظرم را با رویكرد شما بیان كنم و البته در نهایت باز هم به اصرار شما، بازی را بار دیگر در صحنة رفاقت باختم و باز هم حرفتان را گوش كردم و با وجود میلم انصراف دادم.
آقای احمدینژاد لجبازی كردید
آقای دكتر احمدینژاد! در جریان قهر شما پس از ماجرای آقای مصلحی بسیاری از دوستان شما تلاش كردند كه من هم كار را رها كنم تا دولت بخوابد و بسا كسانی كه به من گفتند آماده باشم برای عهدهدار شدن كفالت ریاستجمهوری. اما گفتم حوصله كنید احمدینژاد باید برگردد كه من میانه او و خودم را با خدمت به نظام آزمودهام كه: ما را سریست با او كهگر خلق روزگار دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم. ذكر یك نمونه دیگر از خاطرات تلخ این دوره شاید خالی از فایده نباشد. به یاد دارید كه خودم را در فضای سیاسی و رسانهای سپر كردم تا خانم دكتر دستجردی كه پرتلاش و مردانه در میدان كار
بود از دولت خارج نشود؟ اما متاسفانه شما لجبازی كردید و به بهانه تعلل در عزل رئیس دانشگاه علوم پزشكی تهران كه فردی توانمند و متعهد بودند، او را عزل كردید و مرا هم نزد رسانهها و افكار عمومی سكه یك پول ساختید و البته همان موقع در جریان قرار گرفتم كه با مشورت اطرافیان پیشنویس عزل بنده را هم آماده كرده بودید و اما اینك كه از هر سو مورد هجمه قرار گرفتهام و ناآگاهان نیز گمان كردهاند كه درهای رحمت خدا به روی بندگان، راه در دالانهای سیاست دارد و رسانهها عرض و آبرو و حیثیت 35 ساله خدمت و امنیت و آسایش همسر بیمار و دختران رنجورم را به باد دادهاند و
بیآنكه اصل ماجرا را بدانند و تبیین كنند حدیث مدعی را بر سر بازار جار میزنند و بر سر تقسیم غنائم، مسابقه و مناظره راه انداختهاند، شما بهتر از هر كسی میدانید كه در 5 سال گذشته، مگر به ضرورت، در مقام پاسخگویی به رسانهها برنیامدهام. مگر آنجا كه استانداری كردستان، تراكتورهایی را كه دولت به كشاورزان منطقه هدیه داده بود و با ابتكار خودشان بطور نمادین آرم مقدس ا... مندرج در پرچم جمهوری اسلامی ایران را طراحی و به نمایش درآوردند و برخی رسانههای مغرض آن را تعبیر به جملهای از باب مداهنه نمودند، و تا امروز از سر جهل مرا مورد طعن و شماتت قرار
میدهند، پاسخی دادهام؟! آیا وقتی در حضور رئیس كمیسیون آموزش مجلس، وزیر علوم وقت و جمعی از اساتید دانشگاه از رساله دكتری خود دفاع كردم و فرد مدعی را به خاطر ادعای كذب در دادگاه محكوم نمودم، سخنی به رسانهها كشاندم تا دفاعی كرده باشم؟! آیا وقتی با تلاش همكارانم در دیوان محاسبات، فساد موجود در بیمه ایران را افشاء كردم و با یك مهندسی معكوس، خود متهم آن شدم، جملهای در دفاع بر زبان آوردم؟! یا وقتی برای نخستینبار مفاد قرارداد كرسنت را در حضور رسانهها، بالای دست گرفتم و آن را متوقف كردم، كسی در برابر انتقامگیری مخالفین، حتی آخ از زبان من شنید؟! همه
آنچه ظرف چندین سال بر من رفته است، یك طرف ماجراست و البته این زخم وقتی «كاری» میشود كه جنابعالی نیز مصلحت را در آن میجویید كه دامن خود را از آن برچینید!
چوب لجبازیهای شما را میخورم
آقای احمدینژاد؛ دوست عزیز و قدیمی! آیا بهتر نبود با اطلاعی كه به صحت و سلامت زندگی من كه از نزدیك با آن آشنا هستید داشتید، گواهی میدادید؟ و شهادت میدادید كه من به بیت المال خیانت نكردهام و زندگیام به ریالی مال حرام آلوده نیست؟ آیا نباید میگفتید كه رحیمی پس از عمری خدمت چون حقوق و مزایای بازنشستگیاش برقرار نشده، برای گذران زندگی به سختی افتاده است؟ آقای احمدینژاد، به راستی نمیدانید یا فراموش كردهاید كه ماجرای این پرونده چیست؟ شاید فراموش كردهاید كه رحیمی محكوم امروز، چوب لجبازیها و آبروبریهای گاه و بیگاه شما را
میخورد. یادتان میآید در ماجرای یكشنبه سیاه چقدر اصرار كردم كه نكنید و آبرو نبرید و بگذارید از مجاری قانونی، ماجرا پیگیری شود. من با توكل بر خداوند و به گواه وضعیت دیروز و امروز زندگیام كه تغییری نكرده و شاهد سلامت زندگی من است تا لحظة آخر و تا جایی كه قانون اجازه میدهد در پی اعاده حیثیت و اثبات بیگناهی خود و خانوادهام هستم. اما شما نیز گویا مانند برخی رسانههای ناآگاه به این نتیجه رسیدهاید كه هرچه هست همین فضای غبارآلود رسانهها و دعواهای سیاسی است؟گیریم كه امروز در منظر مردم محكوم و در آینده نیز با استناد به همین اخبار و اطلاعات
آمیخته حق و باطل و منازعات دور از حق و عدالت اصلاحطلب و اصولگرا، تاریخ را نیز اینگونه نوشتند، اما دیر نخواهد بود كه روزنامه اعمال ما نزد خدای متعال گشوده میشود و حق و باطل نمایان میگردد. از آنكه جاهل است یا مغرض، توقع یا اعتراضی ندارم اما از دوستی كه از 5 سال پیش در جریان رنجهایی كه بر خود و خانوادهام رفته است، و از نزدیك اشك دختران، رنجوری همسر، سكته منجر به مرگ مادر، سكته خواهری كه افتخار دارد شهیدی را نثار انقلاب اسلامی كرده است و اشك چشم برادری كه هنوز از تركش خصم التیام نیافته است را دیده، و من به خاطر تداوم دوستی با او از خودگذشتگیها
كردهام و تا امروز كه بیانیه دو پهلویش را در دفاع از خودش دیدم، كلامی در تضعیفش بر زبان نیاوردهام، این انتظار نمیرفت كه از مضمون بیانیه دو صفحهای اش، جز برائت از رحیمی، استنباط نشود. آقای احمدینژاد عزیز! برای آگاهی ملت شریف ایران و یادآوری مجدد بار دیگر میگویم كه: همواره در آستانه برگزاری انتخابات مجلس، كمیتههایی برای برنامهریزی و راهبری امر انتخابات توسط جریانات سیاسی تشكیل میگردد. در این راستا برای انتخابات مجلس هشتم نیز كمیتهای متشكل از برخی چهرههای اصولگرا برگزار و بنا شد از كاندیداهای اصولگرا در سطح كشور از طریق
كمكهای غیردولتی پشتیبانی مالی شود. در میان افراد كمككننده فردی به نام جابر ابدالی كه از سوی برخی نمایندگان مجلس و مقامات به اینجانب معرفی شده بود، برای كمك اعلام آمادگی نمود. بنده نیز به واسطة حساسیت و اطمینان خاطر از سالم بودن كمكهای نامبرده همچون سایر موارد درباره ایشان از طریق حراست دیوان محاسبات از مجاری ذیصلاح، درباره وی استعلام كردم كه پس از اطمینان و پاسخ مثبت كه اسناد آن ضمیمة پرونده است، برای دریافت كمك از وی اعلام آمادگی نمودیم و از وی خواستیم كه به كاندیداهایی كه ما معرفی میكنیم از محل حساب شخصی و با چك بانكی خودش كمك نماید. در نهایت
نامبرده مجموعاً یك میلیارد و 200میلیون تومان به این امر اختصاص داد و البته كلیه اسناد و كپی چكهای صادره كه به قریب 170نفر از كاندیداهای مجلس هشتم پرداخت شده است در پرونده ثبت و ضبط است و همه آن به مصرف انتخابات رسید. بنابراین كل این مبلغ یك میلیارد و 200 میلیون تومان بوده و عینا به حساب نامزدها پرداخت شده است. آیا شما اطلاع نداشتید كه كل ماجرا همین است كه متاسفانه در اثر اطلاعرسانی نادرست موضوع یك كلاغ چهل كلاغ كردند كه فلانی برده است و خورده است. وقتی كمككننده این یك میلیارد و 200 میلیون تومان و نیز دریافتكنندگان، مشخص و معلوم هستند، باید پرسید ارتباط این
موضوع با بنده چیست؟ و آیا به اندازه همه جرایمی كه برای اینجانب تعیین شده است، میتوان عمل مجرمانه از ماوقع آنچه گفته شد، استخراج نمود؟ آیا آسیبی كه ظرف 5 سال گذشته در افكار عمومی و بطور گسترده در تیراژ میلیونها بار در رسانههای داخل و خارج به خود و خانوادهام وارد شده است، كمتر از مجازاتی است كه در این حكم برایم تعیین شده است؟ درپایان توفیق و عاقبت بخیری همگان را از خداوند متعال خواستارم.
والسلام محمدرضا رحیمی
آقای به اصطلاح دکتررحیمی آقای احمدی نژادهمانیست که میگفتی اگرقراربودپیامبردیگری مبعوثشوداواحمدی نژاداست چه شد حالادردنامه علیه او مینویسی ویا عبارات پوچ دیگری که دروصف جناب ایشان میسرودیدرافراموش کردید. مردم فراموش نمی کنند.