سفر و اقامت در هتل ازآغاز تا… فرداها
تین نیوز | ما ایرانیها معتقدیم، هیچجا خانه خود آدم نمیشود. اما اینکه اقامت در هتلهای ۲ تا ۵ ستاره تا چه حد میتواند روحیه بهتری را برای ما فراهم کند برکسی پوشیده نیست، سفر چیز خوبی است بهویژه سفر به سرزمینهای دور و استفاده از موقعیتهای مناسب برای دیدار و تماشا، حس خوب چشیدن غذاهای مردم دیگر کشورها.
اما اگر براساس گزینش عمل کنیم و با یک سفر ۲ هفتهای در یک سرزمین دیگر بخواهیم از همه امتیازات گردشگری آن بهرهمند شویم، به عقیده خیلی از کارشناسان صنعت توریسم، کمتر کشوری را مثل ایران میتوان یافت، با طبیعت ۴ فصل، دیدنیها، دیدار با اقوام، استفاده از غذاها و شربتها و...
درحالحاضر مهمترین وجه سفر و تماشا، دسترسی به هتل و میهمانخانههای مختلف است و بهطور عام، هتل بهترین مکان برای اقامت چند روزه است، با امکانات گوناگونش و امتیازات فراوان.
یکبار در گفتوگو با سعید لیلاز، کارشناس اقتصاد رسانه و از افراد کارکشته در صنعت توریسم که کمتر هم به آن اشاره کرده... او میگفت: برای انجام کارها و دیدار و گفتوگو مدتها ناچار به دوری از خانه و خانواده بودم و در سفر به دیگر کشورها، برای اقامت هم راه دیگری جز هتل نبود، برای همین پس از مدتی احساس کردم در وقت ورود به هتل دچار دلشوره و نبود احساس خوب میشوم، بعد متوجه شدم بزرگترین مشکل من استراحت در تخت هتل است و بوی خاص ملحفه و روبالشیها که هر روز با پودرهای یکجور رختشویی و وایتکس شستوشو میشد و به همین دلیل نوعی دلزدگی را احساس میکردم،
بنابراین تصمیم گرفتم ملحفه و روبالشیها را خود به هتل ببرم که تاحدی مشکل را حل کرد، اما به هر حال هتل خوب است اگر برای مدت مشخصی باشد و اگر نبود بوی عطر و ادوکلن مسافران، هتلها نیز مثل بیمارستانها بوی مخصوص به خود را متصاعد میکرد.
البته این بخشی از سفر و اقامت در هتل بهشمار میرود. اما براساس برنامهریزی مسئولان گردشگری جهانی، قرار شده در بسیاری از کشورهای گردشگرپذیر، به جای استفاده از هتل برای اقامت و استراحت، از خانهها و اتاقهای مردمی، با همراهی و همکاری شهرداریها نیز استفاده شود تا هم از نظر خرج کمتر و هم از نظر ارائه غذاهای مربوط به جامعه مردمی این کشورها، رقم بیشتری از گردشگران جهانی را در اختیار گرفت، حضور در خانهها به عبارت دیگر هم فال است و هم تماشا... با خلق و خوی مردم دیگر سرزمینها آشنا میشویم، انواع غذاها را میچشیم و نیز در زمینه لباس و پوشش به
دیدگاه تازهای میرسیم.
با این همه، هتل و هتلداری از ملزومات جذب گردشگر در هر کشوری بهشمار میآید و حالا که در سرزمین خودمان ایران، با تاریخ طولانی میهمانداری و پذیرایی از مسافران داخلی و خارجی، در جهت حضور جهانگردان و ایرانگردان، برنامهریزی ویژهای را در پیشگرفتهایم بررسی و گفتوگوهایی را به صورت گزارش ویژه، سفر و هتل و هتلداری دنبال میکنیم.
نگاهی به سیر هتلداری در ایران
در طول تاریخ همواره مسافران برای استراحت و صرف غذا به مکانها و استراحتگاههای عمومی پناه میبردهاند. در زمان روم باستان تعداد زیادی مسافرخانه در مسیر راههای عمومی و پناهگاهها ایجاد شده بود که بیشتر برای مقامات دولتی و شخصیتهای کشوری آن زمان اهمیت داشتند.
در آسیا نیز بیشتر استراحتگاههای کوچک در مسیر کاروانها ایجاد شده بود و مسافرانی که به مناطق و شهرهای زیارتی میرفتند، میتوانستند در این نوع مکانها استراحت کرده و غذای موردنیاز خود را بهدست آورند. درواقع واژه میهمان، یک واژه قرون وسطایی است که مقصود از آن استراحتگاه و اقامتگاه مسافران است. در ایران از زمانهای بسیار دور، نیاز به وجود ایستگاههای بین راه و امنیت و رفاه کاروانیان و همراهان آنها همواره احساس میشده زیرا براساس منابع مختلف تاریخی به همراه احداث نخستین راهها و جادهها در ایران، ضرورت ساخت کاروانسراها احساس و ایجاد
شدهاند.
نخستین میهمانخانه به سبک امروزی در دوران قاجار
بعد از صفویان که زمام امور کشور بهدست قاجار افتاد، در عهد ناصری، در حدود سال ۱۲۶۰ خورشیدی نخستین میهمانخانه به سبک امروزی در شهر قزوین برای اقامت و استراحت سفرای خارجی، قبل از ورود به تهران احداث شد که ۲ نفر از نوکران شاهی به پرستاری و نگهبانی آن مامور بودند.
در میهمانخانه تمامی وسایل و تجهیزات بهطور رایگان و به سبک اروپایی در اختیار مسافران قرار داده میشد. این امکانات شامل دوات، قلم، کاغذ، کفشهای راحتی گلدوزی شده، شانه، مسواک و... بود. همچنین در کنار این میهمانخانه، تسهیلاتی شامل راهدارخانه، تلگراف خانه و پست خانه نیز بود.
نخستین هتلپایتخت به روش فرانسوی
نخستین هتل پایتخت درسال ۱۲۶۱ به نام هتل فرانسه در تهران تاسیس شد که اتاقهایش به سبک هلندی تزئین شده بودند. هنگام شام همه میهمانان این هتل دور هم جمع میشدند. این هتل بهدست یک خانواده فرانسوی اداره میشد. یکی از پیشخدمتهای هتل دانمارکی و بقیه ایرانی بودند.
در سال ۱۳۰۶ خورشیدی توسط یک مهاجر روسی به نام خاچیک مادیکیانس کافهای به نام نادری در خیابان نادری تهران دایر شد و این شخص برای نخستینبار در تهران بهکار شیرینیپزی پرداخت و چندی بعد در جوار کافه نادری، هتلی به همان نام تاسیس کرد. برای نخستینبار در تهران، رستوران این هتل بود که غذاهای فرنگی نظیر بیفتک و بیفاستروگانف و... به ایرانیان عرضه کرد. همچنین کافه گلاسه، بستنی فرنگی، انواع قهوههای ترک و فرانسه و انواع نانهای فرانسوی برای نخستینبار به وسیله موسس این هتل در اختیار علاقهمندان گذاشته شد.
نخستین گام هتلداری در ایران
بعدها با تشکیل موسسه میهمانخانهها، میهمانخانه (هتل) فردوسی، میهمانخانه (هتل) دربند، میهمان خانه گچسر و میهمانخانه رامسر نیز شروع به فعالیت کردند. میهمانخانه (هتل) فردوسی، در سال ۱۳۱۴ توسط سازمان بلدیه تهران در خیابان فردوسی افتتاح شد. شروع کار این هتل که دارای جدیدترین تجهیزات هتلداری آن زمان ایران در مجموعه اتاقهای قابل سکونت به سبک هتلهای اروپایی، دارای حمام، تمامی لوازم احتیاج میهمانان و همچنین سالنهای زیبا و رستوران مجلل بود و درواقع پایه و اساس صنعت جدید هتلداری ایران از همین تاریخ پیریزی شده است. میهمانخانه (هتل) دربند در دامنه
برفگیر زیبای کوه دربند ایجاد شد. این هتل با ۱۲۸ اتاق در سال ۱۳۱۶ افتتاح شد و سالها به خدمات هتلداری خود ادامه داد.در سالهای بعد، مجموعههای پذیرایی دیگری به آن اضافه شد و درنهایت سال ۱۳۵۶ پروژه جدید هتل دربند به مرحله اجرا درآمد و هتل قدیمی دربند به طور کامل همراه با سایر مجموعههای پذیرایی آن از فعالیت باز ایستاد. میهمانخانه گچسر، در سال ۱۳۱۵ در کنار جاده چالوس در فاصله ۱۴۰ کیلومتری تهران ساخته شد. هدف از ساخت و بهرهبرداری این هتل، ایجاد انگیزه سیاحت از مناظر زیبای این منطقه بود که تا حدودی نیز به این موفقیت نایل آمد.
میهمانخانه رامسر نیز در سال ۱۳۱۵ با انتخاب محل بسیار مناسب در شهر رامسر احداث شد و مورد بهرهبرداری قرار گرفت. محل استقرار هتل به نحوی بود که تمامی مسافران هنگام عبور از این شهر به اجبار از مقابل این هتل عبور میکردند.
در سال ۱۳۴۰ هتل جدید رامسر با ۱۲۴ اتاق برای پذیرایی از مسافران در کنار میهمانخانه قدیمی رامسر احداث شد و مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
در طول این سالها رستورانهای متعددی نیز در تهران، رشت، بندر انزلی، بابلسر و دیگر شهرهای ایران به وسیله ایرانیان و سرمایهگذارانخارجی دایر شد و تعداد آنها در هنگام جنگ جهانی دوم و ورود افسران و سربازان متفقین افزایش قابلتوجهی یافت. با خاتمه جنگ و خروج افسران و سربازان خارجی بسیاری از این رستورانها تعطیل شد. از کافههای مشهور تهران آن زمان کافههای کانتینانتال و لقانطه بود. کافه کانتینانتال در خیابان اسلامبول قرار داشت و کافه لقانطه در میدان بهارستان در عمارت نظامیه دایر شده بود. این عمارت از بناهای باشکوه دوره ناصرالدینشاه قاجار بود.
عمارت نظامیه دارای تالار بزرگ و بسیار زیبایی بود که در هر ۴ طرف آن پردههای نقاشی به چشم میخورد.
و اما هتلهای امروزی
با توجه به گذشت سالیان و پیشرفت و توسعه در زمینه صنعت هتلداری که یکی از ملزومات صنعت گردشگری و ارائه خدمات بیشتر است، هتلهای امروزی شکل گرفتند. از گروههای هتلی معتبر در ایران، میتوان به گروه هتلهای پارسیان، پارس، هما، لاله، ملل، کوثر، پاسارگاد، آریا و پیشگام اشاره کرد.
آموزش هتلداری در سوئیس
این کشور که در قلب قاره اروپا قرار گرفته به شهرهای مهم اروپایی بسیار نزدیک است چنان که با یک ساعت پرواز میتوان به پاریس، لندن، آمستردام، رم و مادرید رسید. سوئیس پیشینهای طولانی در زمینه مدیریت هتل دارد و از نظر آموزش هتلداری در جهان شناخته شده است. بسیاری از مدیران موفق هتلها در نقاط مختلف جهان دوره آموزش و تحصیل خود را در این کشور زیبا و امن سپری کردهاند. پیشینه درخشان این کشور در امر هتلداری به ۱۰۰ سال پیش باز میشود زمانی که نخستین هتلها در این کشور ساخته شدند. مدرسه هتلداری «کوپالاس» که بر فراز کوه واقع شده و مشرف بر شهر مونتریو و
دریاچه ژنو است بزرگترین، مشهورترین و منحصربهفردترین بنیاد آن روزگار محسوب میشد و درواقع به واسطه همین مرکز بود که سوئیس در عرصه هتلداری نامی برای خود دستوپا کرد. «کوپالاس» درحالحاضر مرکز مدرسه مدیریت هتل سوئیس است. هر سال از ۶۰ کشور جهان دانشجویانی به شهر مونتریو سفر میکنند تا با جدیدترین مباحث صنعت هتلداری آشنا شوند.
سرمایهداران
سرمایه بستر اولیه و لازم برای انجام فعالیت اقتصادی است. زمانی که سرمایه فراهم باشد تفکر و ایده خلاق سرمایهگذار که برمبنای اطلاعات صحیح است میتواند او را هرچه سریعتر به سود نزدیک کند که این آغاز یک برنامه اقتصادی است. یکی از مشکلات اقتصادی ایران نبود اطلاعات کافی برای سرمایهگذاری در بخشهای مختلف همچنین ریسک بالای سرمایهگذاری در کشور است.
این امر باعث شده تا سیل سرمایههای کشور به سوی کشورهای خلیجفارس و اروپا سرازیر شود و این درحالی است که زمینههای بکر برای رشد و پروراندن سرمایه درکشور فراوان است. منابع اطلاعاتی برای آگاهی دادن به سرمایهگذار وجود ندارد به خصوص بخش ساختوساز هتل در کشور با مشکلات فراوان روبهرو است.