مسیرهای نامشخص برای نمونه شدن در گردشگری
تین نیوز | 13 شهر نمونه گردشگری، فهرست کاغذی به جا مانده از دولت دهم است که جلال تاجیک، مدیرکل مناطق نمونه و زیرساختهای گردشگری در معاونت سرمایهگذاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در گفتوگو با روزنامه ایران از ایجاد تسهیلات بانکی برای تأمین زیرساختهای گردشگری در آن سخن به میان میآورد اما یک نکته سؤال برانگیز وجود دارد.
کارشناسانی که امروز نام این استانها را روی میز مذاکره و گفتوگو گذاشتهاند آنطور که خود تأکید میکنند، نمیدانند که دولت پیشین چرا این شهرها را فهرست کرده است.
با وجود این آنطور که سعید شیرکوند معاون برنامهریزی و سرمایهگذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری میگوید قصد دارند تا همین فرصت را در دستور کار خود قرار دهند،فهرستی که وجود شناخته شدهترین شهرها و استانهای گردشگرپذیر چون مشهد، شیراز، ماهان کرمان، رامسر و... در آنها این سؤال را پیش میآورد که اگر قرار است دوباره تسهیلاتی به نام هدف گردشگری به آنها برسد، پس چه زمانی نوبت به شهرهایی میرسد که نام آنها کمتر شنیده میشود وکمتر گردشگری قدم در مسیر آنها میگذارد؟ آنطور که مسعود سلطانیفر رئیس سازمان
میراث فرهنگی میگوید:«ایران بین ۵۰ کشور اول مقصد گردشگری دنیا قرار گرفت.» گردشگرانی که بدون شک نیاز به مقاصد جدیدی برای معرفی ایران دارند.
مسیرهای نامشخص!
در فهرست باقی مانده از دولت پیشین در صورتی که ماهان کرمان نادیده گرفته شود - نام های چندانی از شهرهای جنوب، شرق و غرب کشور نیست. مشهد، شیراز، ری، نیشابور، بسطام، رامسر، لاهیجان، تفت، ابرکوه، میبد، سرعین، ماهان و دماوند 13 شهری هستند که نام شهر گردشگری گرفتهاند. تاجیک میگوید:«دولت جدید مداخلهای در انتخاب این شهرها ندارد و وارث یکسری اسم است.» اسامیای که به تصویب هیأت دولت قبلی رسیده اما هیچ اقدامی روی آنها صورت نگرفته است؛ اتفاقی که باید از آن به وعدههای فلهای سفرهای متعدد دولت گذشته یاد کرد.
تاجیک میگوید:« معلوم نیست چرا مثلاً هیچ اسمی از شهرهای جنوبی و شرقی در میان این اسامی نیست. یا مثلاً چرا از استان یزد سه نام در فهرست دیده میشود» البته همین نکته میتواند دلیل کافی برای بازنگری دوباره این فهرست باشد، اما آنطور که شیرکوند میگوید تصمیم برای بازنگری در آن وجود ندارد.
یزد استانی شناخته شده در حوزه گردشگری و مقصد سفر بسیاری از توریستهای خارجی و ایرانی است. همین دلیل هم باعث شده یزد بتدریج زیرساختهای لازم نه کافی را برای پذیرایی از گردشگری داشته باشد اما مرزهای جنوب، جنوب شرقی و غربی کشور از این ماجرا هیچ سهمی ندارند. البته تاجیک برخلاف شیرکوند از احتمال کاهش یا افزایش فهرستی که تعداد آنها را 13 شهر میداند سخن به میان میآورد اما به نظر میرسد که باید یک نکته دیگر هم در گفتوگوها و رایزنیها مورد توجه قرار بگیرد؛ توجه به صنعت توریسم و ایجاد زیرساختهای گردشگری در استانهای شرقی چون
سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و استان های غربی چون لرستان، ایلام و کرمانشاه نه تنها لازم که ضروری است.
در استانهای شرقی علاوه بر بیکاری و وجود پتانسیلهای مغفول، بحث ایجاد امنیت از طریق توریسم هم یکی از نکتههای کلیدی است که میتواند فهرست روی میز را تغییر دهد. استانهایی چون سیستان و بلوچستان با وجود «شهر سوخته» می توانست یکی از قطبهای گردشگری باشد که البته به رغم پرآوازه بودن این شهر هنوز تسهیلات برای حضور آسان گردشگری در آن ایجاد نشده است. یا خراسان جنوبی در حالی امروز با فقر و اعتیاد رو به رو است که میتواند در زمینه کویرگردی و با وجود چشمههای آب گرم و... یکی ازمقصدهای اصلی گردشگری کشور باشد.
گردشگری طبیعی در لرستان که به «سرزمین آبشارها» معروف است درحالی مغفول مانده که تعداد بیکاران آن در 6 سال گذشته این استان را در رتبه اول بیکاری قرار داده است. رتبه دوم و سوم بیکاری کشور به استانهای ایلام و کرمانشاه میرسد. استانهایی که نام هیچ یک از شهرهای آنها در فهرست به یادگار مانده دیده نمیشود؛ استانهایی که فرصتی چون مرز طلایی و بینالمللی «مهران» را دارند اما هنوز هم جادههایشان به فقر و نداری ختم میشود. استانهایی که وجود میراث فرهنگی و طبیعی آنها - در صورت معرفی میتواند نگاه گردشگران خارجی را هم به خود
خیره کند.
به گفته تاجیک، مسئولان گردشگری کشور به دنبال آن هستند که در برنامه ششم توسعه که در پایان سال 94 شروع میشود مسئولان سازمان مدیریت را مجاب کنند که در طرح ویژهای کمکهای زیرساختی را در اختیار شهرهای نمونه گردشگری قرار دهند.
سازمان میراث فرهنگی و گردشگری همچنین از اختیارات خود در این زمینه سود خواهد برد اما براساس گفتههای تاجیک، این سازمان به دنبال آن است که بتواند تسهیلات بانکی ویژهای در اختیار این شهرها قرار بدهد:«برای مثال سازمان 6 تا 7 درصد سودی را که باید به بانک پرداخت شود متقبل میشود.» حال سؤال اینجاست که آیا این تسهیلات باید در اختیار مشهد که موفقترین شهر در زمینه گردشگری داخلی و خارجی است قرار بگیرد یا سیستان و بلوچستان که توجه به گردشگری برای امنیت آن از نان شب هم واجبتر است؟!