◄ وزن خوانساری و شافعی در اتاق بازرگانی برابر است
تیننیوز| انتخابات ریاست اتاق بازرگانی صبح دیروز در محل اتاق بازرگانی برگزار شد و غلامحسین شافعی درنهایت با اختلاف 4 رأی موفق به کسب کرسی ریاست اتاق ایران شد. این انتخابات در حالی برگزار شد که دو کاندیدای نامآشنا برای این کرسی در حال رقابت بودند، کاندیداهایی که هرکدام تجربیات و نفوذ فراوانی در حوزه بازرگانی داشتند.
به گزارش خبرنگار تیننیوز، همچنین در این انتخابات میزان حاضرین جلسه قریب به چهارصد نفر بود که این رقم نسبت به دورههای گذشته، بینظیر بود.
غلامحسین شافعی فارغالتحصیل رشته مدیریت صنعتی از دانشگاه تهران است. وی، زاده ۱۳۳۰، روستای نیک، قائن، خراسان جنوبی، تاجر و رئیس اتاق بازرگانی ایران است. وی عضو شورای پول و اعتبار،عضو شورای اقتصاد کشور،عضو هیئت واگذاری و رئیس اتاق بازرگانی و صنعت اکو نیز هست.
شافعی در ۱۰ آذر ۱۳۹۲ در پی استعفای محمد نهاوندیان به ریاست اتاق بازرگانی و صنایع و معادن و کشاورزی ایران برگزیده شد و این سمت را تا خرداد ۹۴ انتهای دوره هفتم به عهده داشت.
بر اساس اطلاعات موجود در مصاحبهها وزندگی نامه خود کار بازرگانی را از سال 1352 آغاز کرده است و با حدود 40 سال کار در این حوزه با تمام پیچوخمهای بخش خصوصی آشنا است.
وی مدیرعامل شرکت «شفیع» و رئیس هیئتمدیره شرکت نار افشان تجارت خراسان بوده و شرکت وی تاکنون در چند سال پیاپی عنوان صادرکننده نمونه کشور در حوزه میوه و ترهبار را دریافت کرده است، برخي اين فعال بخش خصوصي 60 ساله را سلطان انار ایران نیز خطاب ميكنند.
انتخابات روز گذشته اما حواشی و پچپچهایی هم داشت، ازجمله اینکه گفته میشد، حضور پررنگ دولت در حمایت از آقای خوانساری بهوضوح قابلرؤیت است، در همین خصوص و برای کسب اطلاعات دقیقتر به سراغ آنوش رحام، كارشناس و تحليلگر حوزه بازرگانی و گمرك و مشاور گمرکی کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی رفتیم که جزئیات این گفتگو به شرح زیر است؛
آقای رحام، ارزیابی شما از انتخابات و طیفهایی که از این دو کاندیدا حمایت میکردند چیست؟
جناب آقای شافعی و خوانساری، هر دو از افراد باتجربه و بهاصطلاح استخوان خردکردههای اتاق بازرگانی هستند، که هرکدام از این آقایان طیف وسیعی را بهعنوان حامی در عقبه خود دارند، آقای شافعی بیشتر از سوی اتاقهای شهرستانها و در واقع طیف سنتی اتاق که معتقدند، اتاق باید با ریشسفیدی اداره بشود، حمایت میشد و طیف طرفدار آقای خوانساری، طیفی بود که بیشتر بر فن کار تأکید داشت و اصطلاحاً طیف تکنوکرات اتاق حامی آقای خوانساری بود.
در حین انتخابات صحبتهایی مبنی بر حضور دولت در انتخابات به گوش میرسید، ارزیابی شما از این مسئله چیست؟
در حین این انتخابات، مسائل حاشیهای فراوانی هم به وجود آمد، گمانهزنیهایی از حضور دولت در انتخابات و تأثیرگذاری بر آن به گوش ما رسید، حتی گفته میشد دولت به شکل نامحسوسی از آقای خوانساری حمایت میکند، که البته درواقع به نظر نمیرسد، این حواشی آنچنان بر اساس حقیقت بوده باشد، به نظر میرسد دولت در حال حاضر بیش از آنکه در پی تعیین رئیس برای اتاق باشد، به دنبال وضعیتی است که بیشترین تعامل ممکن را با اتاق داشته باشد و ایجاد فضایی عاری از هرگونه تنش و سوظن را در نظر داشته باشد و از سویی رئیس اتاق علاوه بر تعامل با دولت، شناخت مناسبی هم از ساختارهای
موجود داشته باشد.
آقای خوانساری شناخت کاملی از ساختار دولت و اتاق دارد و میتوانست ارتباط مناسبی رابین دولت و اتاق ایجاد کند، باید در نظر داشت در یک سال گذشته علیرغم اتفاقها و مسائل بسیاری که پیش آمد، رئیس اتاق توانست بهعنوان وزیر بخش خصوصی در دولت باشد کما اینکه در گذشته از پارلمان بخش خصوصی صحبت میشد، اما رئیس اتاق نشان داد جدا از عملکرد پارلمانی میتواند در هیئت دولت هم عملکرد خوبی داشته باشد، در کمیسیونهای مختلف، در شورای اقتصاد، در شورای گفتگو و همچنین میتواند بر روی تصمیمهای دولت اثرگذاری داشته باشد، اما اینکه شرایط کشور در وضعیت رکود است، بعضاً
معتقدند بسیاری از این عملکردها باید تأثیرگذار باشد، درصورتیکه این مسئله در درازمدت جواب خواهد داد، اینکه هیئتهای بسیار به ایران رفتوآمد داشتند و اخیراً هم سوئیس، انگلیس و حتی آمریکا اعلام کردند، علاقهمند هستند که ایران به WTO بپیوندد، نشان داد که این فعالیتها کارگر افتادهاند، اگر هم اتاق فرآیند الحاق ایران به سازمانهای جهانی را تسریع کند و پلی بشود برای اینکه بخش خصوصی واقعی بتواند از طریق تجارت و ورود به بازارهای جهانی به اقتصاد کشور کمک کند، قطعاً شرایط اقتصادی ما از این رکود خارج خواهد شد.
اما تصمیمات دولت مقطعی است و قطعاً رئیس اتاق بازرگانی هم بضاعت خاص خودش را دارد، اما اینکه بگوییم در این انتخابات، رقابت بین بخش خصوصی و دولتی بود، صحیح به نظر نمیرسد.
آقای خوانساری همظرفیتهای بسیار بالایی دارد و از زمانی که ریاست اتاق تهران را بر عهده گرفت، اتاق را بهنوعی دگرگون کردند و در حال حاضر اتاق تهران تبدیل به یک اتاق علمی شده و تأثیرات مثبتی زیادی در امور داشته است و درواقع هر دو طیف با تفکر خاص خود پا به عرصه رقابت گذاشتند و آقای شافعی هم با 4 رأی بیشتر موفق به کسب کرسی ریاست شد و این مسئله بیانگر این است که تقریباً انشقاق برابری در اتاق وجود دارد و هر دو کاندیدا از میزان رأی نسبتاً برابری برخوردارند و نمیشود یک کاندیدا را نسبت به دیگری برتری داد اما در حال حاضر که جناب آقای شافعی ریاست اتاق را بر عهده
گرفتند و لازم است که مورد حمایت قرار بگیرد و آقای خوانساری هم برای ایشان پیام تبریک فرستادهاند و قطعاً موردحمایت قرار میگیرند و امیدواریم که بتوانند ارتباطی که درشان بخش خصوصی است را هم در دولت هم در مجلس شورای اسلامی و هم در نهادهای دولتی ایجاد بکند و بخش خصوصی بتواند بهمثابه یکزبان واحد به احقاق حقوق خود بپردازد.
از بین این دو کاندیدا، حضور کدامیک در کرسی ریاست بیشتر به سودبخش حملونقل بود؟
قطعاً آقای خوانساری، چراکه ایشان تخصص بالایی در بخشهای مختلف حملونقل دارند و میتوانست فضای مناسبی برای بارور شدن بخش ترانزیت و حملونقل را به وجود بیاورد، ایشان تجربیات زیاد و اشراف کامل بر بخش حملونقل و ترانزیت داشتند و شاید بیراه نباشد اگر بگوییم ورود آقای خوانساری به اتاق بازرگانی میتوانست جهش بزرگی در ترانزیت کشور ایجاد کند، اما بههرحال این اتفاق نیفتاد و درنهایت امیدواریم این اتفاق از اتاق تهران شروع شود.