هزار وعده خوبان…
تین نیوز | شهری با وسعت و جمعیت تهران با معضلات زیستمحیطی بسیاری روبهروست.
در این شهر روزانه حدود 8هزار تن زباله جمعآوری میشود. همچنین حدود 5 . 3 میلیون خودرو و به همین تعداد نیز موتورسیكلت در خیابانهای شهر جولان میدهند. نتیجه تردد این تعداد وسیله نقلیه در تهران سوزاندن روزانه 5 . 14میلیون لیتر بنزین است. این در حالی است كه موتورسیكلتها و خودروهای فرسوده حدود 8برابر میزان استاندارد آلایندگی تولید میكنند. با توجه به همین موارد تكلیف هوای این شهر مشخص میشود.
آنچه كه شهردار تهران هفته گذشته در مراسم آغاز بهرهبرداری از نیروگاه زبالهسوز كهریزك مبنی بر جان دادن مردم تهران از بابت آلودگی هوا گفت تلنگری به همه ماست تا نگاهی جدی به عملكرد خود در حوزه محیطزیست شهری داشته باشیم. نقش شهروندان، مدیران و مسئولان شهری در شهرداری تهران و شورای اسلامی شهر، مدیران و مسئولان دولتی در سازمان حفاظت محیطزیست، وزارت صنایع، وزارت نفت و حتی خودروسازان در این میان قابل بررسی است.
تهران، مستعد آسیبهای زیستمحیطی بسیاری است، اما برای جلوگیری از بروز آسیبها باید اراده و مدیریت داشت. اگر از شهروندان خواسته میشود زباله را از مبدا تفكیك كرده یا حتی زباله كمتری تولید كنند در مقابل زیرساختهای جمعآوری مكانیزه زباله در شهر و استفاده بهینه از پسماندهای شهر نیز ایجاد شده است. ناوگان حملونقل عمومی نیز با توجه به ظرفیتهای مالی مدیریت شهری تهران (بدون تكیه بر كمكهای دولتی) در حد قابلقبولی توسعه یافته است. البته ساخت 25كیلومتر مترو برای تهران در هرسال نشان میدهد كه این توسعه همچنان ادامه دارد.
با وجود این، این سؤال نزد افكار عمومی مطرح است كه دولت بابت توسعه ناوگان حملونقل عمومی در كلانشهرها چه اقداماتی را در سالهای اخیر انجام داده است؟ این در حالی است كه مردم اعتقاد دارند دولت میتواند كمك بزرگی به حفظ محیطزیست شهرها كند.
طبق قانون توسعه حملونقل عمومی و مدیریت مصرف سوخت(ابلاغی در تاریخ یكم دیماه 86)، دولت باید طوری برنامهریزی میكرد كه سهم حملونقل عمومی در سفرهای درونشهری از ابتدای سال 91به 75درصد برسد. در این قانون سهم مترو از سفرهای درونشهری 30درصد، سهم اتوبوسرانی 25درصد و سهم تاكسیرانی 20درصد (برای تهران) پیشبینی شده بود كه اگر این قانون اجرایی میشد وضعیت آلودگی هوا در تهران و كلانشهرها بحرانی نمیشد.
بهطور حتم اجرای این قانون و كمك به توسعه حملونقل عمومی، ارتقای استاندارد ساخت خودروهای وطنی، حفظ كیفیت بالای سوخت عرضه شده در شهرها، تحقق سامانه ملی معاینه فنی و كاهش مدت معافیت خودروهای نو از 5 سال به 2 سال میتواند گامهای اساسی در راستای حفظ محیطزیست و كاهش آلودگی هوا در شهرهای بزرگ باشد و شهروندان انتظار تحقق این وعدهها را دارند.