◄ الزامات روابط عمومی در صنعت هوانوردی
تین نیوز | صنعت هوانوردی کشوری که حمل و نقل هوایی یکی از شاخه های آن محسوب می گردد در کشورهای جهان به عنوان یکی از بخش های جامع و راهبردی تلقی می شود که در مباحث اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی دارای نقش کلیدی می باشد. به همین جهت در برنامه ریزی کلان جایگاه رفیعی را به خود اختصاص داده است.
یکی از رموز موفقیت آن صنعت نحوه ظهور و بروز فعالیت های مرتبط با آن در جامعه یعنی میان خبرگان و نخبگان کشور و همچنین مردم از یک سو و میان اداره کنندگان کشور از طرف دیگر می باشد که این رسالت عموما به عهده واحد روابط عمومی نهادهای بازیگر در صنعت هوانوردی کشوری است.
روابط عمومی تلفیقی از علم و حرفه و هنر بشمار می آید که می تواند نقش ارتباطی دو جانبه میان افکار عمومی و مدیران را ایفا نماید. در یک روابط عمومی پویا فرد، سامانه، کارکرد و شناخت می تواند در بلند مدت تصویر ضعیف یک نهاد را تبدیل به یک تصویر مثبت نماید. این که چه فردی بر مسند ریاست و یا کارشناسی روابط عمومی بنشیند قابل ملاحظه است زیرا نوع نگاه آن شخص و سوابق و رویکرد ارتباطی او که می خواهد نمای بیرونی یک نهاد بشمار آید می تواند آسیب هایی را در بر داشته و افکار عمومی را خدشه دار کند.
اگر چه در صنعت هوانوردی کشوری ایران واحدهای روابط عمومی در تمامی نهادهای بازیگر اعم حاکمیتی و متصدی و همچنین دولتی و یا خصوصی شکل گرفته اند ولی بطور کلی نقش واقعی آنها در جامعه مشهود نمی باشد.
شناخت از محیط درونی و بیرونی نهاد، رسالت و ماموریت نهاد، چشم اندازها، مخاطبان و ذینفعان از مواردی هستند که امروزه در روابط عمومی ها مغفول مانده و نیازمند یک نگرش علمی و حرفه ای و تخصصی به جایگاه روابط عمومی در صنعت هوانوردی کشوری از طرف مدیران ارشد می باشد.
یکی از وظایف مهم روابط عمومی داشتن شناخت علمی از سازمان و تشکیلات، عملکرد و اهداف و نیز آشنایی با فرصت ها و تهدیدها و قوت و ضعف نهاد مرتبط می باشد. بر مبنای این شناخت باید یک برنامه ریزی دقیق انجام پذیرد تا روابط عمومی بتواند نگاه خود را از طریق ارتباطی سازنده و همه جانبه و موثر به مخاطبان از جمله مدیران و کارکنان یا گروه های درون سازمانی و همچنین مخاطبان خارج از سازمان که به نحوی با آن نهاد مرتبط هستند انتقال دهد.
چرایی کم اهمیت دادن مدیران ارشد به این واحد مهم و عدم انتخاب مدیران و کارشناسان از میان افراد با تحصیلات غیر مرتبط و غیر حرفه ای قابل تامل است و بعضی اوقات نیز این واحد تبعیدگاهی برای نیروهای مازاد محسوب می شود.
روابط عمومی کانال ارتباطی نهادهای صنعت هوانوردی کشوری با ذینفعان بوده و باید مدیریت و جهت دهی به ارتباطات را بر عهده داشته باشد در حالی که امروزه فعالیت آنها در زمینه تهیه آگهی تبریک و تسلیت و آماده سازی بنرهای تبلیغاتی و بعضا تشریفات شکل گرفته و نشریات تبدیل به آلبوم عکس یادگاری شده و حرکت کلی در جهت معرفی مدیریت ارشد است. چنانچه این رویه مورد ملاحظه قرار نگیرد کارکنان امید به ادامه فعالیت نخواهند داشت و در صورت تغییر چنین رویه ای و قائل شدن ارزش برای کارشناسان می توان امید به بازسازی چهره صنعت هوانوردی کشوری داشت.
در این صنعت، ضعف در حوزه فرهنگ سازی و رسانه غیر قابل انکار است و تمامی موضعگیری ها در جهت مقابله با صنعت هوانوردی کشوری در رسانه ها نتیجه قصور روابط عمومی ها است و برای اصلاح روش ها فقط باج دادن به رسانه ها مورد ملاحظه قرار می گیرد در حالی که باید صادقانه مشکلات را برای مردم فهیم کشور بازگو نمایند.
یکی از موارد محجور بودن صنعت هوانوردی کشوری بطور کلی در جامعه و بطور اخص در نهادهای بالادستی، عدم تبیین فعالیت های صنعت بطور صحیح و عدم ارایه نظرات کارشناسانه در رسانه ها است که مولود ضعف عملکرد این واحد است.
وجود شکاف میان نهادهای صنعت و مخاطبان و ذینفعان ناشی از ضعف روابط عمومی و نداشتن یک برنامه منسجم می باشد. بطور نمونه ارتباط نهادهای هواپیمایی و فرودگاهی با مسافران بهنگام ایجاد تاخیر برای پروازها در فرودگاه های کشور می تواند یک سوژه بسیار با اهمیت تلقی گردد.
در حالی که یک روابط عمومی موفق، کارآمد، موثر و هدفمند باید ساختار ارتباطی با افکار عمومی را چنان پی ریزی و تسهیل نماید تا شکاف موجود یعنی برخورد غیر معقولانه به حداقل ممکن برسد و در صورت قصور شرکت هواپیمایی با رفتار منطقی خود، دیدگاه مردم را جلب و بتواند مقدمات شکل گیری تصویر مثبت در ذهن همگان را فراهم آورد. روابط عمومی وظیفه اصلی حفظ گفت و شنود دایمی میان نهاد و مخاطبان را بر عهده دارد.
نوع فعالیت روابط عمومی نتیجه عدم پاسخگویی مدیران به افکار عمومی و بعضا عدم آشنایی مدیران به وظایف و مسئولیت های خود است. موضوع فعالیت روابط عمومی دو طرفه است هم مدیریت باید احساس نیاز به پاسخگویی کند و هم کارکنان روابط عمومی صلاحیت انجام آن وظایف را داشته باشند که متاسفانه در هر دو بخش ضعف وجود دارد. به همین جهت انحراف از فلسفه وجودی روابط عمومی، عدم برقراری ارتباط دو سویه، دوری از اخلاق حرفه ای، نبود نگرش حرفه ای، رواج سطحی نگری از جمله آفت های کمرنگ نشان دادن فعالیت این بخش تلقی می گردد.
یکی دیگر از فعالیت های روابط عمومی، نقادی سازنده نسبت به وظایف و مسئولیت های نهاد مربوطه است و باید حمایت از منتقدین صالح را در برنامه قرار دهد تا مدیران ارشد بتوانند با بهره گیری از دیدگاه های منتقدانه نسبت به اصلاح امور اقدام نمایند زیرا تاثیر این حرکت بر افکار عمومی می تواند بر اهمیت نقش آن نهاد و همچنین ارتباط دو سویه بیفزاید. در نتیجه آگاهی روابط عمومی موجب افزایش اطلاعات و تصمیم گیری مناسب مدیریت شود.
روابط عمومی باید شفاف و پیشرو باشد و به همین جهت باید از دغدغه های اصلی مدیریت بشمار آید تا بتواند به منظور درمان ضعف های درون سازمانی را شناسایی و اطلاع رسانی نماید.
ضمن تغییر نگاه غیر تخصصی به جایگاه روابط عمومی و فرهنگ سازی برای مدیران ارشد یکی از راهکارها آموزش است که باید یک برنامه آموزشی مناسب از سوی آگاهان فن شامل اصول اساسی فعالیت ها با در نظر گرفتن مصادیق در هوانوردی کشوری برای کارکنان روابط عمومی تدوین گردد و در کنار آن آموزش خبرنگاران حوزه صنعت هوانوردی کشوری در رسانه ها نیز الزامی است.
*نماینده اسبق ایران در سازمان بین المللی هوانوردی کشوری (ایکائو)
بسیار عالی بود، تقریبا جمع بندی نظرات کلی عزیزان در گروه بود