◄ شرکت های بزرگ مقیاس؛ تهدیدی برای امنیت شغلی رانندگان
نایب رئیس کانون کامیون داران کشور با انتقاد شدید از مدل فعالیت «شرکت های بزرگ مقیاس» و پلتفرم های حمل ونقل، آن ها را عامل اصلی به خطر افتادن امنیت شغلی و معیشت رانندگان جاده ای دانست.
سیدجلال موسوی ضمن «غده سرطانی» خواندن این شرکت ها، بر ضرورت اصلاح فوری نظام نظارتی سازمان راهداری و رسیدگی به تبعیض های بیمه ای تأکید کرد و از فقدان پاسخگویی این شرکت ها در برابر مطالبات قانونی رانندگان انتقاد کرد.
به گزارش سرویس جاده ای تین نیوز، سیدجلال موسوی در گفت وگو با ایسنا، یکی از چالش های مزمن این صنف را بیمه تأمین اجتماعی دانست و گفت: «از زمان هدفمندی یارانه ها در دولت های گذشته، وعده های زیادی برای تأمین ۵۰ درصد حق بیمه رانندگان از محل سوخت داده شد که هیچ کدام به نتیجه نرسید. در نهایت پس از کش وقوس های فراوان، مقرر شد ۲.۵ درصد از محل حمل بار برای بیمه کسر شود، اما اکنون شاهد هستیم که سهم بیمه رانندگان نه تنها عادلانه نیست، بلکه فشاری مضاعف بر آن ها تحمیل می کند.»
وی با اشاره به عدم تطابق سهم بیمه پرداختی با خدمات دریافتی افزود: «رانندگان خودمالک به جای پرداخت سهم متعارف کارفرما، مبالغ سنگینی پرداخت می کنند و حتی رانندگان جدیدالورود از همان حداقل های بیمه ای نیز بی بهره اند.»
شرکت های بزرگ مقیاس؛ غده سرطانی در کالبد صنعت حمل ونقل
نایب رئیس کانون کامیون داران با انتقاد از رویکرد «شرکت های بزرگ مقیاس»، آن ها را نه یک راهکار، بلکه چالشی برای کل صنعت حمل ونقل برشمرد. به گفته وی، این شرکت ها با مجوزهایی که منشأ آن از سازمان راهداری است، ایجاد شدند تا در بحران ها به کمک ناوگان بیایند، اما در عمل چنین نشد.
موسوی تصریح کرد: «در تمامی بحران ها، از جنگ ها گرفته تا شرایط سخت کرونا و جابه جایی اقلام اساسی، این رانندگان خودمالک بودند که بار اصلی را به دوش کشیدند، نه شرکت های بزرگ مقیاسی که حتی ناوگان ملکی مورد نیاز را در اختیار ندارند.» وی تأکید کرد که این شرکت ها با دریافت کمیسیون های بالا و تعیین نرخ های ناعادلانه، عملاً در حال نابودی توان رقابتی رانندگان و شرکت های حمل ونقل کوچک هستند.
افسانه «یک سر خالی» و فقدان نظارت
موسوی همچنین ادعای برخی شرکت ها و پلتفرم هایی نظیر «ترابرنت» مبنی بر حل مشکل «یک سر خالی» را رد کرد و افزود: «این تنها یک شعار تبلیغاتی است. آن ها برای این ادعا هیچ سندی ندارند. راننده چگونه می تواند تضمین کند که در مقصد برای او بار تهیه می شود؟ در واقع، صاحب کالا فقط به طمع پرداخت کرایه ای کمتر، بار خود را به شرکت هایی می سپارد که هیچ دفتر مشخص و تعهد کاری ندارند.»
این مقام صنفی با اشاره به لابی گری گسترده این شرکت ها گفت: «وقتی راننده ای دچار سانحه می شود یا کرایه او پرداخت نمی شود، هیچ کس پاسخگو نیست. شرکت های حمل ونقل کوچک با کوچک ترین تخلف توسط سازمان راهداری جریمه می شوند، اما شرکت های بزرگ مقیاس از نظارت ها مصون مانده اند.»
رانندگان؛ سربازان نادیده گرفته شده
موسوی در پایان با تأکید بر عرق ملی و غیرتمندی رانندگان کشور خاطرنشان کرد: «رانندگان ما از دوران دفاع مقدس تا حوادث غیرمترقبه، ثابت کرده اند که همواره پیشگام خدمت به کشور هستند. با این حال، وضعیت کنونی تأسیس بی رویه شرکت های حمل ونقل که هیچ نیازی به آن ها نیست، در کنار عدم حمایت از رانندگان خودمالک، گلایه های به حقی ایجاد کرده است که مسئولان باید هرچه سریع تر برای آن چاره اندیشی کنند.»
