ضرورت مدیریت یکپارچه بنادر ایران، بهره وری و منافع ملی

یکی از آثار و تبعات جنگ اخیر ایجاد شوک های ذهنی به سیاستگذاران برای تغییر اجباری مسیرهای تجارت با کشورهای تامین کننده نیازهای ایران  و بازارهای مصرف کننده کالاهای ایرانی است.

زنجیره های لجستیک و حمل و نقلی اطراف ایران و کریدورهایی که از مسیر ایران جابجایی و ترانزیت کالا توسط آنها انجام می شود واجد تنوع و ظرفیت بالایی است که به دلیل چالش های فعلی در عرصه های بندری جنوب و شمال ایران، عایدات واقعی برای کشور به دنبال نداشته است در صورتی که اگر یکپارچگی مدیریت عملیاتی بنادر در جنوب و یا شمال ایران برای جذب سرمایه گذاری و توزیع شناورهای ورودی و خروجی و نیز توزیع مناسبی برای سرویس دهی بار به ناوگان ریلی و جاده ای برنامه داشته باشد هم در درآمدزایی دچار تحول می گردد و هم در قبال مدیریت درست زمان و هزینه به منافع سرشاری خواهد رسید.

اجمالا اینکه برای کسب فرصت ها و منافع شبکه حمل و نقل کالا در حوزه بنادر شمال(دریای خزر) یا در حوزه بنادر جنوب(خلیج فارس و دریای عمان) بایستی هر حوزه یک اپراتور و مدیریت عملیاتی واحد و یکپارچه داشته باشد و مداخله مناطق استانی در جذب سرمایه گذاری و توزیع محموله های ورودی و خروجی بنادر صفر شود و تمام امور بنادر و پسکرانه هر حوزه بندری در شمال و جنوب کشور صرفا توسط اپراتور واحد آن حوزه مدیریت شود.