◄ نگاهی به موارد مشابه نابودی عمدی هواپیما
تین نیوز | در پی سقوط روز چهارم فروردین هواپیمای ایرباس ای 320 شرکت هواپیمایی ژرمن وینگز در جنوب فرانسه و احتمال عمدی بودن این سانحه، نگاهی به چندین مورد نابودی عمدی هواپیما توسط خلبان، خالی از لطف نیست.
به گزارش تین نیوز، روز چهارم فروردین، یک فروند هواپیمای مسافری آلمانی بر فراز کوه های آلپ فرانسه سقوط کرد و همه 150 سرنشین آن کشته شدند. دو روز بعد، مشخص شد که علت سقوط این هواپیما، نقص فنی نبوده است، بلکه کمک خلبان هواپیما در دقایقی که خلبان کابین را ترک کرده بود، اقدام به دستکاری در سیستم کنترل هواپیما کرده و به عمد باعث سقوط آن شده است. این کمک خلبان از بیماری افسردگی رنج می برد و این موضوع را از شرکت هواپیمایی اش پنهان کرده بود.
دادستان مسئول تحقیق قضایی در خصوص سقوط این هواپیما گفت: «پس از خروج خلبان از کابین هدایت هواپیما، آندریاس لوبیتز کمک خلبان 28 ساله آلمانی به تنهایی و هدایت هواپیما را برعهده داشته است و به شکلی عمدی دکمه ها را دستکاری کرده است که موجب سقوط هواپیما شود.»
پیش از این نیز چندین مورد نابودی عمدی هواپیما توسط خلبانان انجام شده که همگی آنها رسما اثبات نشد. برخی از این سوانح قربانیان زیادی برجا گذاشت. یک فروند هواپیمای بوئینگ 737 شرکت سیلک ایر 19 دسامبر 1997 در اندونزی سقوط کرد و 104 سرنشین و خدمه آن کشته شدند. مقامات این کشور نتوانستند علت این فاجعه را مشخص کنند، اما شورای ملی امنیت حمل و نقل آمریکا علت احتمالی این سقوط را اقدام عمدی خلبان اعلام کرد.
سانحه ایرباس 320 در روزهای اخیر بسیار شبیه به سانحه بویینگ 737 شرکت سیلک ایر است که در دسامبر 1997 و در مسیر جاکارتا اندونزی به سنگاپور اتفاق افتاد. سانحه ای مبهم که دقایق پایانی آن در CVR و FDR رکورد نشده بود. کارشناسان آمریکایی، عامل اصلی را کاپیتان پرواز ذکر کردند که در دقایق پایانی کمک خلبان را به کابین فرستاده و با قفل کردن درب کابین و خاموش کردن circuit breaker جهت خاموش شدن جعبه سیاه و جلوگیری از شناسایی دلیل سانحه، هواپیما را به شیرجه شدید فرستاد تا اینکه به زمین برخورد می کند. این اتفاق با نیت خودکشی کاپیتان به دلایل مشکلات روحی صورت گرفت. البته بررسی شورای ملی امنیت
حمل و نقل آمریکا، هیچ گاه مورد موافقت کمیته ایمنی حمل و نقل ملی اندونزی قرار نگرفت.
بر اساس آمار اداره هوانوردی غیرنظامی آمریکا بین سال های 2003 تا 2012 هشت مورد خودکشی خلبان در حین پرواز تایید شده است. در بیشتر این موارد خلبان «انتحاری» به تنهایی پرواز می کرد. به گفته این منبع عواملی مانند افسردگی، روابط اجتماعی و مشکلات خانوادگی از علل اصلی اقدام خلبان است.
بر اساس این گزارش، یک فروند هواپیمای بوئینگ 767 خطوط هوایی مصر، در تاریخ سی و یکم اکتبر 1999 در اقیانوس اطلس سقوط کرد که 217 نفر در این سانحه کشته شدند. تحقیقات نشان داد این فاجعه دقایقی پس از آن روی داد که خلبان کابین را ترک کرد. تحقیقات کمک خلبان را عامل احتمالی این سانحه نشان داد. مقامات مصری عمدی بودن این سانحه را رد کرد.
همچنین این تصور نیز وجود دارد که پرواز مشهور اِم.اچ-370 خطوط هوایی مالزی که همچنان اثری از آن یافت نشده نیز حاصل اتفاقی مشابه باشد.
در سال 1976 نیز ولادیمیر سیرکوف 33 ساله خلبان شرکت هواپیمایی سیبری غربی یک فروند هواپیمای An-2 (آنتونوف) را از فرودگاه نووسیبیرسک سرورنی به پرواز درآورد. وی سپس هواپیما را به ساختمان محل اقامت همسرش کوبید که قصد جدایی از وی را داشت. این سانحه 5 کشته برجا گذاشت.
حاثه 11 سپتامبر و وضع قوانین سختگیرانه در مورد قفلکردن در ورودی کابین
پس از وقوع حوادث تروریستی 11 سپتامبر، در ایالاتمتحده و بسیاری از کشورهای اروپایی قوانین سختگیرانهای در مورد قفلکردن در ورودی کابین خلبان هواپیما در طول پرواز - برای پیشگیری از هواپیماربایی - وضع شد. بهاینترتیب، درب کابین خلبان جز در صورت لزوم میبایست در طول پرواز قفل بماند. با اینحال با داشتن یک رمز پشتیبانی، درب کابین خلبان هواپیمای ایرباس 320 همچنان میتواند از بیرون هم باز شود. بر اساس قوانین داخلی لوفتهانزا، بهجز خلبان و کمکخلبان، خدمه پرواز نیز از این رمز آگاهی دارند. بهاینترتیب، پس از وارد شدن رمز، درب پس از
وقفهای 30 ثانیهای باز میشود، مگر آنکه با تغییر وضعیت قفل از داخل کابین، از باز شدن درب جلوگیری شود.
قانون ممنوعیت حضور انفرادی در کابین
پس از سانحه دردناک هوایی جرمن وینگز و شواهدی که کمک خلبان را مقصر اصلی نامیدهاند، تعدادی از خطوط هوایی و شرکتهای هواپیمایی خواستار تغییری در اساسنامه و قوانین خود در زمینه تعداد خلبانها شدهاند. از یک طرف آژانس امنیت هوایی اروپا اعلام کرده استکه در هر پرواز حضور تنها یک خلبان کافی است و نیازی به خدمه بیشتر در کابین خلبان نیست؛ از سوی دیگر، بعضی سازمانهای دیگر مانند هواپیمایی کانادا، اداره هوانوردی فدرال اف.آ.آ و سازمان هواپیمایی هند و چین هم قانونی گذاشتهاند که در هرلحظه دونفر باید در کابین حضور داشته باشند و اگر خلبان یا کمکش بنا به
دلایلی از کابین خارج شد یکی از خدمه به کابین رود تا خلبان بازگردد.
بر اساس این گزارش ، بلافاصله بعد از مشخص شدن علت سقوط مرگبار هواپیمای ایرباس 320، سازمان هواپیمایی ملی چین در دستورالعملی فوری به همه شرکت های هواپیمایی این کشور اعلام کرد که از این پس هیچ یک از خلبانان و کمک خلبانان در طول پرواز مجاز به ماندن در کابین به صورت انفرادی نیستند.
در بیانیه سازمان ملی هواپیمایی چین تاکید شده است که به دلیل نگرانی و ترس از وجود حوادثی از این دست، از این پس هیچ یک از خلبانان و کمک خلبانان شرکت های هواپیمایی این کشور در طول پرواز مجاز به ماندن در کابین به صورت انفرادی نبوده و به هنگام خروج هر یک از آنان، یکی از اعضای خدمه پرواز باید در کابین حاضر شود.
این دستورالعمل جدید به عنوان یکی از بندهای جدید به آخرین نسخه چاپ شده «کتابچه اصول ایمنی پرواز» در چین افزوده شده است.
گفتنی است، تحقیق در مورد علل وقوع حوادث هوایی فرایندی زمانبر است؛ و پرونده حادثه دردناک پرواز 320 ژرمن وینگز که به مرگ 150 نفر انجامید نیز از این امر مستثنی نیست؛ این پرونده همچنان با سؤالاتی فراوان باز است.