" حمل و نقل پاک "، راه نجات جامعه
تین نیوز | در حال حاضر آلودگی هوای شهرهای بزرگ كشور یكی از عوامل اصلی بروز بیماریهای تنفسی و سرطان می باشد، كه متاسفانه آمار رسمی در مورد آن وجود ندارد. اما ملاك قضاوت واقعیاتی است كه در سطح شهر و در زندگی روزمره مردم جریان دارد.
سوخت غیراستاندارد درسالهای گذشته، آسیب بزرگی به سلامت تمام افراد جامعه وارد كرد و متاسفانه هیچ فرد و نهاد مسئولی پاسخگوی جان مردم نبود و كسی هم موآخذه نشد. جای شكرش باقی است كه حداقل دریك سال گذشته استفاده از بنزین استاندارد، تا حدی آلودگی هوا را كاهش داده است.
اما این پایان ماجرا نیست و آلودگی هوا درصورت نبودن بارشها و بادهای موسمی، گریبان كلان شهرها را می گیرد و نفس مردم را تنگ و سنگین میكند. هنوز خودروهای بی كیفیت و موتورسیكلتهای قدیمی تولید، و در سطح شهر تردد دارند، و باران و سوخت استاندارد هم جبران كننده آفت آنها نیست.
براساس اعلام محیط زیست، مسبب 25 درصد آلودگی هوا و 40 درصد آلودگی صوتی شهرهای بزرگ موتورسیكلتها هستند كه تعدادشان هر روز در حال افزایش است. اگر بر اساس همین آمار 50 درصد آلودگی هوا را به خودروها و ناوگان حمل ونقل عمومی، و 25 درصد باقی مانده را به كارخانهها و واحدهای تولیدی آلاینده، اختصاص دهیم میتوان میزان عملكرد دولت و نهادهای شهری، برای كنترل وكاهش آلودگی هوا را مورد سنجش قرار داد.
وقتی ما بالعینه مشاهده میكنیم كه ماشینها و موتورها درحدود 75 درصد آلودگی هوا را شامل میشوند چرا تمركز خود را برای ساماندهی آنها معطوف نمیكنیم. در اولین قدم باید پرسید چرا از الگوها و تجارب كشورهای بزرگی كه با معضل آلودگی هوا مواجه بودهاند استفاده نمیشود؟! اولین و بهترین راهكار دركشورهای توسعه یافته برای كنترل آلودگی هوا، استفاده از حمل و نقل و سوخت پاك میباشد. كشورهایی همچون آمریكا و برخی كشورهای اروپایی در تعیین اهداف خود چنین تعریف كردهاند كه حدفاصل سالهای 2015 تا 2020 میلادی، به طور كامل از حمل و نقل برقی استفاده كنند.
چرا كه آنها قدر سوختهای فسیلی را میدانند و جدای از صرفه اقتصادی آن، برای سلامت جان شهروندان ارزش قائلند. مسلماً ما دانش و توانایی صنعتی لازم برای تولید این وسایل نقلیه به صورت انبوه را نداریم. ولی میتوان در بخشی از ماجرا ورود پیدا كرد وحداقل در ادارات دولتی ونهادهای رسمی از این وسایل استفاده كرد. امروز ارگانهای ما ازعمده مصرف كنندگان وسایل نقلیه دركشورهستند و ازجمله بزرگترین مصرف كنندگان سوخت محسوب می شوند.
اگردولت، بخشی ازخودروهای درون شهری خود را از رده خارج كند و از خودروهای پاك استفاده نماید، تغییر چشم گیری در آلودگی هوا ایجاد خواهد شد.از سوی دیگر مسولان شهری میتوانند با ارائه تسهیلات به مردم متورسیكلتهای بنزینی را جمعآوری و نمونههای برقی آن را به مصرف كنندگان بفروشند. با این تغییرات مطمئنا شاهد كاهش آلودگی هوا به صورت گسترده خواهیم بود.
متاسفانه در بحث واردات به كشور همواره نگاهی اقتصادی حاكم بوده است و نهاد و افراد واردكننده به فكر سودهای كلان خودشان هستند، وگرنه میشود با مساعدت و حمایتهای دولت این وسایل نقلیه پاك بدون گمركی و با تسهیلات ویژه به دست مردم برسد.
همچنین میتوان با دادن امتیازاتی همچون لغو گمركی بخشهای خصوصی را نیز دراین ماجرا وارد كرد و سرعت بیشتری به جایگزینی حمل و نقل پاك داد.
درنمونهای دیگر دركشورهای توسعه یافته، ناوگان حمل و نقل عمومی اغلب برقی هستند و از این طریق سهم چشم گیری در كاهش آلودگی هوا دارند. آیا نمیتوان ناوگان تاكسی رانی كشور را به این سیستم مجهز كرد و با دادن وامهای كم بهره این خودروها را به رانندگان فروخت.
متاسفانه ناوگان حمل و نقل اتوبوسی ما خود از عمده آلوده كنندگان هوا محسوب میشوند و میتوان با برقی كردن آنها به كاهش آلودگی هوا كمك كرد. ضرورت استفاده از خودروهای پاك امری اجتناب ناپذیر است، چرا كه با این وضع تولیدات خودروهای داخلی ومیزان مصرف سوختهای فسیلی، هیچگاه معضل آلودگی هوا از بین نخواهد رفت و صرفاً ما ثروت ملی خود را به دود تبدیل میكنیم تا قاتل جان ملتمان شود.
با تمام این اوصاف تا زمانی كه عزمی جدی برای این امر نباشد و ملاكهای تصمیم گیری بر محور كسب سود از فروش محصولات كم كیفیت داخلی باشد، هیچ تغییری در وضع آلودگی هوا ایجاد نخواهد شد، و صرفاً باید شاهد افزایش تعداد بیماران سرطانی و افزایش قربانیان آلودگی هوا باشیم.