درشت گویی، هیچ ناهنجاری را به سامان نمی رساند!
تین نیوز | همایش ابتکاری معاونت بندری و مناطق ویژه سازمان بنادر و دریانوردی در مرکز همایش های صدا و سیما تجربه جدیدی در نزدیک شدن نهاد دولتی به بخش خصوصی بود و بخش خصوصی چه خوب پاسخ چنین اقدامی را در همان نشست داد !
نطق آقای امید ملک که به نوعی آغاز سخن بخش خصوصی در این اجلاس بود به نوعی شروع گفتمان جدیدی میان دو قطب فعالیت های دریایی کشورمان است که پیش از این به نوعی در تقابل با یکدیگر خواست های خود را دیکته می کردند یا به کرسی می نشاندند .انگار ابتکار آقای دکتر علی جهاندیده که از ابتدای پذیرفتن مسئولیت خود در معاونت سازمان آشکارا بدان تاکید نهاده است ، دارد به بار می نشیند و بخش خصوصی کمابیش به جایگاه هایی دست می یابد که حداقل سی سال برای رسیدن به آن ها پافشاری کرده و آهسته رفته و خسته برگشته است .
نطق این مدیر دریایی در نشست مزبور هیچ شباهتی با صدها مقاله و سخنرانی که در همه ده بیست همایش ارگان های دریایی کشور در سال های اخیر مطرح شده و از جمله بیاناتی که معمولا در مراسم هفته جهانی دریانوردی بر زبان مسئولان دولتی و خصوصی جاری می شود ، نداشت . بیشتر به یک قطعه ادبی می مانست که اگر ظاهرا قرابتی با موضوع اصلی همایش پیدا نمی کرد بسیار با زبان شیوا و جمله بندی های مهربانانه مجری برنامه سرکار خانم فریبا علومی یزدی همسویی داشت . انگار هر دو می کوشیدند به جای گرفتن سهمی جدید از مسئولیت ها و فرصت ها این شعار شرکت کالای سریع در پیام تبلیغاتی مندرج در پشت جلد ماهنامه
چهار راه را به واقعیت برسانند که – در این دریا برای همه جا هست ! – مگر نه این که بخش خصوصی یا دولتی از همین دریاها ، با همین هدف گذاری ها ، با همین سبک و سیاق در جهت توسعه کشور و استوار کردن منابع اقتصاد دریا محور بهره برداری می کنند .
مگر نه این که هر دو دل مشغولی شان سالم و رساندن بارها به مقاصد مختلف و اندوختن ثروت های جدیدی برای کشورمان است . مگر نه این که بهبود عملکرد هر کدام در گروی بهتر شدن عملکرد دیگری است . بنابر این مگر راهی هم جز این پیش رو داریم که دولت از زبان دیکته کردن دست بردارد و بخش خصوصی از افزودن بر انتظارات . اگر قرار است هر دو مفتخر به انجام یک مسئولیت باشیم چه بهتر که راه های رسیدن به این افتخار را هم در کنار یکدیگر طی کنیم و این قدر به یک دیگر کم التفاتی یا کم اعتنایی روا نداریم !
خواست بخش خصوصی که در عبارت های ادبی سخنرانی مدیرعامل شرکت بر و بحر ایران به کار گرفته شده بود از میان کلمات موزون و عبارت های شاعرانه به خوبی عیان بود ما می خواهیم در فضای سالم تری کار کنیم ، به ادامه فعالیت مان اطمینان داشته باشیم .
در اتاق مدیران سازمان بنادر به رویمان گشاده باشد و سیمایشان از آن هم گشاده تر . ما چیزی از دولت نمی خواهیم که برآوردنش یا هزینه ببرد یا مقدور نباشد . خواست های بخش خوصصی اتفاقا در قد و قواره توانمندی های سازمان حاکم دولتی است و درست به همین خاطر هم هست که بخش خصوصی مرتبا فشار می اورد تا همان چیزی را که می تواند و می خواهد به دست بیاورد به جای آن که چیزی بخواهد که برآوردنش مقدور نیست و اگر هم برآید عیب و نقص بسیار در کار باشد و هزینه بسیار در کنارش !