◄ پل روستای «دهنج»؛ نقطه حادثه‌ خیزی که نیازمند ایمن‌ سازی است

بار دیگر ترمزهای بریده در پیچ های کور و گردباد حادثه در جاده های فراموش شده؛ صبح امروز حوالی ساعت ۷:۳۰، پل روستای «دهنج» در دهستان چوقور طارم سفلی، صحنه برخورد شدید یک دستگاه خودروی سواری با موتورسیکلت شد. حادثه ای دلهره آور که هرچند معجزه آسا به فاجعه جانی ختم نشد، اما با ثبت سومین سانحه پیاپی در این گلوگاه پرخطر، پرده از بحران کهنه نبود پایگاه اورژانس در منطقه و بازی با جان مردم در جاده های ناایمن برداشت.

صبح وحشت روی پل باریک دهنج

به گزارش سرویس حوادث تین نیوز، ساعت هنوز به ۸ صبح نرسیده بود که سکوت جاده کوهستانی چوقور با صدای مهیب برخورد آهن با آهن شکست. یک دستگاه خودروی سواری متعلق به عوامل پیمانکاری اداره گاز (اهل شهرستان ابهر) که در مسیر روستایی در حرکت بود، درست روی دهانه پل روستای دهنج با یک دستگاه موتورسیکلت شاخ به شاخ شد. راکب موتور از کارگران بومی معدن مس مساکین و اهل روستای حصار در این برخورد ناگهانی با شدت به کناره مسیر پرتاب و دچار صدمات بدنی و جراحت شد.

اهالی سراسیمه به محل تصادف شتافتند؛ جایی که در یکی دو سال گذشته، برای سومین بار شاهد صحنه ای مشابه و خون بار بود.

تله های مرگبار جاده: پیچ های کور، درختان مزاحم و نبود تابلو

بررسی میدانی از وضعیت این محور روستایی نشان می دهد که وقوع چنین حوادثی نه یک «اتفاق»، بلکه «رویدادی قابل پیش بینی» در سایه غفلت از ایمن سازی است.

محور چوقور به ویژه در محدوده پل دهنج، با زنجیره ای از عوامل مرگبار احاطه شده است: عرض فوق العاده کم جاده و نبود شانه خاکی مناسب: خودروها برای عبور از کنار یکدیگر حاشیه امنی ندارند. انسداد میدان دید توسط درختان: کاشت درختان در حریم حاشیه آسفالت بدون هرس و عقب نشینی، دید افقی رانندگان را در ورودی پل به صفر نزدیک کرده است.

نبود علائم هشداردهنده: فقدان تابلوهای اخطاری، بازتابنده و تابلوهای هشدار کاهش سرعت، این نقطه را به یک نقطه کور تمام عیار تبدیل کرده است.

فقدان کلاه ایمنی: عاملی که در حوادث مشابه ریسک ضربه مغزی راکبان را به اوج می رساند و در سانحه امروز نیز جان موتورسوار را در آستانه خطر حتمی قرار داده بود.

کابوس زمان طلایی نجات؛ وقتی آمبولانس بدون مصدوم برمی گردد!

اما تراژدی چوقور تنها به آسفالت بی کیفیت و خطاهای هندسی ختم نمی شود؛ بزرگ ترین چالش اهالی در لحظه حادثه آغاز می شود: «نبود پایگاه اورژانس و فوریت های پزشکی».

به دنبال تماس مردم با مرکز پیام فوریت های پزشکی، آمبولانس پایگاه سیردان به سمت محل اعزام شد. اما فاصله طولانی، مسیرهای صعب العبور و فقدان راه ارتباطی استاندارد میان سیردان تا مرکز دهستان چوقور، باز هم زمان طلایی نجات (Golden Time) را سوزاند. خانواده و شاهدان عینی با مشاهده درد و وخامت حال مصدوم و ناامیدی از زمان رسیدن امدادگران، ناچار شدند او را با خودروی سواری شخصی به سمت مراکز درمانی انتقال دهند؛ سناریویی پرخطر که می توانست در صورت آسیب نخاعی، عواقب جبران ناپذیری به همراه داشته باشد.

دقایقی بعد، خودروی امدادی اورژانس در حالی به پل دهنج رسید که مصدوم فرسنگ ها دورتر بود و تیم امدادی چاره ای جز بازگشت با «برانکارد خالی» نداشت!

مطالبه اهالی از میز فرمانداری تا بخشداری

تکرار سه سانحه در یک نقطه مشخص، اتمام حجتی است بر اینکه پل دهنج یک نقطه بحرانی و حادثه خیز است. اهالی دهستان چوقور اکنون از فرماندار قزوین، بخشدار طارم سفلی و مدیران راهداری و دانشگاه علوم پزشکی استان یک مطالبه صریح دارند:

آیا برای تعریض پل، هرس درختان حاشیه راه، نصب گاردریل و تابلوهای بازتابنده، و از همه حیاتی تر، «تسریع در تکمیل و راه اندازی پایگاه اورژانس دهستان چوقور»، باید منتظر ثبت فاجعه ای جبران ناپذیر و از دست رفتن جان انسان ها ماند؟