◄ گلایه مسافران از ترافیک و عوارض؛ آزادراه پردیس–تهران ۱۰ روز پس از رانش

بیش از ۱۰ روز از رانش ۴ اردیبهشت در آزادراه پردیس–تهران می گذرد اما تردد در این مسیر هنوز به حالت عادی بازنگشته است. محدودیت مسیر، به ویژه در زمان بازگشت مسافران شمال، ترافیک سنگینی ایجاد کرده و ضرورت تشریح برنامه ایمن سازی توسط مجری آزادراه را پررنگ تر کرده است.حادثه رانشی در آزادراه پردیس–تهران که منجر به انسداد کامل این مسیر به طور موقت برای ساعاتی در  ۴ اردیبهشت ماه شد اما با وجود گذشت بیش از ۱۰ روز هنوز کاملا به بازگشت عادی تردد بازنگشته و همچنان شاهد ترافیک سنگین در مسیر بازگشت به تهران هستیم.

به گزارش تین نیوز، آزادراه پردیس–تهران که یکی از شریان های اصلی اتصال شرق پایتخت به جاده هراز و مناطق شمالی کشور است، در روزهای پایانی هفته و هنگام بازگشت مسافران شمال، با حجم بالایی از تردد مواجه می شود و محدودیت ایجادشده پس از رانش، عملاً گره ترافیکی قابل توجهی در ورودی تهران ایجاد کرده است.

بیشتر بخوانید:

علت ریزش کوه در آزادراه پردیس تهران چه بود؟

به گفته مسافران عبوری  که تجربه سفر از این مسیر را بارها داشته اند رانش کوه در بخشی از این آزادراه که جمعه هفته پیشتر اتفاق افتاده بود همچنان روند عبور خودروها را در این مسیر با اختلال شدیدی مواجه ساخته به نحوی که عبور چند دقیقه ای از این آزادراه به بیش از یک ساعت رسیده و موجب گلایه مندی بسیار از مسافران بویژه ساکنان پردیس شده است. 

یکی از مسافران عبوری از آزادراه پردیس–تهران می گوید: «روز جمعه ۱۱ اردیبهشت از طریق این آزادراه عازم تهران بودم، اما به دلیل رانش زمینی که گفته می شود از حدود ۱۰ روز قبل رخ داده، بیش از نیمی از مسیر عملاً مسدود شده بود. مسیری که معمولاً حدود ۱۵ دقیقه زمان می برد، نزدیک به دو ساعت طول کشید.»

به گفته این مسافر، فراتر از اتلاف زمان، افزایش مصرف سوخت و فشار عصبی ناشی از ترافیک، نکته قابل تأمل، برداشت کامل عوارض آزادراهی در شرایطی است که مسیر با اختلال جدی مواجه بوده است. او می افزاید: «اینکه در چنین وضعیتی، هزینه آزادراه بدون هیچ ملاحظه ای از کیف پول الکترونیکی برداشت می شود، جای سؤال دارد. چرا این مسیر زودتر ترمیم نشد؟ چرا با وجود اطلاع از مشکل، آزادراه به طور کامل مسدود یا دست کم به درستی مدیریت نشد؟»

این مسافر با انتقاد از عملکرد متولیان بهره برداری آزادراه تأکید می کند: «نهادهای مسئول، از جمله شرکت مجری آزادراه، باید در قبال این وضعیت پاسخگو باشند. حداقل انتظار، بازگرداندن عوارض دریافت شده و جبران بخشی از خسارت تحمیل شده به مسافران است؛ مطالبه ای که متأسفانه تحقق آن در عمل، برای بسیاری از شهروندان به یک آرزو شبیه است.»

جدای از این اختلال ترافیکی، نگرانی از تکرار این حادثه در سایر بخش های آزادراه تهران پردیس دغدغه ای است که مسافران هر روز این مسیر از آن یاد می کنند. 

کارشناسان حوزه راه و ترابری تأکید می کنند که موقعیت جغرافیایی این آزادراه در محدوده های کوهستانی، آن را در معرض لغزش و رانش های تکرارشونده قرار می دهد؛ به ویژه در دوره های بارش شدید یا نوسانات دمایی. بنابراین ایمن سازی این مسیر نباید صرفاً به رفع مقطعی حادثه محدود شود، بلکه نیازمند اقدامات پایدار نظیر پایدارسازی شیب ها، اجرای سیستم های زهکشی مؤثر، نصب سازه های نگهبان سنگ و تورهای حفاظتی، پایش مستمر زمین لغزش و استفاده از سامانه های هشدار سریع است.

با توجه به اهمیت و پرتردد بودن این محور، نهاد پاسخگو در قبال ایمن سازی، مجری و بهره بردار احداث آزادراه است که لازم است ضمن ارائه گزارش شفاف از علت حادثه، برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت خود برای تثبیت دامنه های مشرف به مسیر و پیشگیری از تکرار چنین رخدادهایی را تشریح کند. استمرار ترافیک سنگین پس از گذشت بیش از ۱۰ روز از حادثه، این مطالبه عمومی را تقویت کرده است که مدیریت ایمنی در چنین محور حساسی باید فراتر از اقدامات مقطعی و واکنشی باشد.

 روز از حادثه رانش کوه در آزادراه پردیس–تهران می گذرد، اما ترافیک سنگین، صف طولانی خودروها و کندی حرکت، همچنان زندگی روزمره هزاران مسافر این مسیر پرتردد را مختل کرده است. در حالی که مسافران علاوه بر اتلاف وقت و استرس، همچنان عوارض سفر خود را پرداخت می کنند، مطالبه اصلی آنان شفاف سازی درباره برنامه ایمن سازی، سرعت ترمیم و مدیریت بحران از سوی مجری آزادراه است؛ چرا که تجربه ترافیک شدید، به ویژه در تعطیلات و روزهای بازگشت از شمال، نگرانی ها درباره تکرار حادثه و امنیت مسیر را دوچندان کرده است.