«شهر دوستدار کودک فقط پارک نیست؛ مشارکت کودکان الزامی است»
شهر دوستدار کودک تنها پارک و زمین بازی نیست؛ سند مصوب ۱۴۰۰، مشارکت کودکان در تصمیمگیری شهری، شورای مشورتی کودکان و حمایت از کودکان آسیبپذیر را الزامی کرده است.
سند «الزامات و ضوابط عام شهر دوستدار کودک» که سال ۱۴۰۰ به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسید، فراتر از ساخت پارک و زمین بازی، مجموعه ای از حقوق کودکان و تکالیف مدیریت شهری را مشخص کرده است؛ از مقابله با کودک آزاری و تبعیض تا مشارکت کودکان در تصمیم گیری درباره آینده شهر.
به گزارش سرویس شهری تین نیوز، به نقل از پیام ما، شهر دوستدار کودک فقط برای کودکان برخوردار نیست: این سند بر حمایت از کودکان کار، مهاجر، فقیر، دارای معلولیت، بازمانده از تحصیل و ساکنان سکونتگاه های غیررسمی تأکید دارد. مقابله با کودک همسری، خشونت و بهره کشی نیز از موضوعات آن است.

مشارکت کودکان در تصمیمات شهری الزامی است: براساس ماده ۶-۲-۸، مدیران شهری و مشاوران طرح های توسعه باید کودکان را متناسب با شرایط اجتماعی و بومی در فرایند تصمیم سازی و تصمیم گیری مشارکت دهند.
شورای شهر باید به کودکان پاسخ بدهد: ماده ۱۱ تشکیل شورای مشورتی شهری کودکان و نوجوانان را پیش بینی کرده است. شوراهای شهر باید درباره طرح های مؤثر بر زندگی کودکان با این نهاد مشورت کنند و در صورت نپذیرفتن پیشنهادهای آن، دلایل خود را به صورت عمومی منتشر کنند.
نیمی از اعضای شورای مشورتی باید دختر باشند: در ترکیب این شورا، سهمیه هایی نیز برای کودکان کار، مهاجر، دارای معلولیت، ساکنان محلات کم برخوردار و اقلیت های مذهبی در نظر گرفته شده است.
حق بازی فقط به پارک محدود نمی شود: سند بر بازی آزاد، مناسب سازی خیابان ها و فضاهای شهری، دسترسی به طبیعت، فضاهای سبز ایمن و امکانات متناسب با توانایی های مختلف کودکان تأکید می کند.
بودجه و برنامه اجرایی هم تکلیف شده است: ایجاد واحد شهر دوستدار کودک در شهرداری ها، اختصاص ردیف بودجه، تدوین برنامه پنج ساله و تهیه اطلس شهری کودکان و نوجوانان از الزامات سند است.