◄ تابلو های پایه کوتاه در پیاده راه ها؛ بلای جان عابران پیاده
اقدام صحیح این است که: تابلوهای راهنمایی در پیاده راه ها در ارتفاع استاندارد نصب و مانع مسیر حرکت عابران پیاده نباشند، اصول طراحی همگانی باید در نصب تابلو ها رعایت شود.
نصب تابلوهای راهنمایی با پایه های کوتاه غیر استاندارد در پیاده راه های باریک و کم عرض خیابان ها و کوچه های تهران خطر آسیب رسانی را زیاد می کند که باید از نظر ایمنی، دسترسی پذیری، زیبایی شهری و کارایی اطلاع رسانی، دوباره مورد بررسی قرار گرفته و نسبت به اصلاح آنها خیلی سریع اقدام شود.
به گزارش تین نیوز، علی اکبر عادلی کارشناس حمل و نقل با بیان این مطلب گفت: قبلا در رسانه های مجازی به اهمیت این موضوع پرداخته ام چون چند بار لبه تابلو باعث زخمی شدن پیشانی من شده است.
وی افزود: لازم دیدم بار دیگر، مزایا و معایب نصب تابلو ها را در پیاده راه ها بویژه پیاده راه های باریک تهران یاد آوری کنم.
عادلی به تین نیوز گفت: به طور کلی، نصب تابلوهای راهنمایی در پیاده راه ها اقدام شایسته و ضروری است، چون هدایت عابران پیاده را تسهیل و از بروز سردرگمی گردشگران جلوگیری می کند و ایمنی عبور و مرور را (به ویژه درتقاطع ها یا مسیرهای مشترک با دوچرخه) افزایش می دهد.
این کارشناس با تاکید بر این که تابلوهای مخصوص عابر پیاده شهر ها باید به صورت هدفمند و استاندارد نصب شوند، گفت: گرچه نصب تابلو ها در ارتفاع کم از نظر خوانایی بهتر برای کودکان و افراد کوتاه قد مزیت محسوب می شود اما با وجود این مزیت احتمالی، در نصب آنها باید اصول مهندسی را رعایت کرد.
وی افزود: همچنین نصب تابلو ها در ارتفاع کم، دسترسی افراد کم بینا (در صورت استفاده از خط بریل یا علائم لمسی) را امکان پذیر تر می کند.
وی خاطرنشان کرد: اما اگر نصب تابلو های کم ارتفاع، بدون رعایت استاندارد انجام گرفته باشد، می تواند مشکلات جدی زیر را برای افراد حواس پرتی مثل من ایجاد کنند:
۱- خطر برخورد فیزیکی
افراد بلندقد، سالمندان یا افراد حواس پرت ممکن است با لبه تابلوها برخورد کنند.
۲- مانع برای نابینایان
افرادی که از عصای سفید استفاده می کنند معمولاً موانع بالاتر از محدوده تشخیص عصا را متوجه نمی شوند. بنابراین تابلوهای کم ارتفاع اما بالاتر از سطح زمین، خطرناک هستند.
۳- اختلال در حرکت ویلچر یا کالسکه
در صورت قرارگرفتن پایه تابلو در مسیر حرکت (بویژه در پیاده ها راه های تنگ و باریک )
دسترسی پذیری ویلچر یا کالسکه را دچار مشکل می کند.
۴- کاهش زیبایی بصری پیاده راه
عادلی گفت: پیاده راه ها معمولا با هدف ایجاد فضای آرام و انسانی طراحی می شوند؛ تعدد تابلوهای کوتاه می تواند منظر شهری را آشفته و نازیبا کند.
وی درباره استانداردهای رایج شهری موجود، افزود: در اغلب دستورالعمل های طراحی شهری:
- برای مسیر عابر، حداقل ارتفاع لبه پایین تابلو از سطح زمین، حدود ۲۲۰ سانتی متر پیشنهاد می شود.
- همچنین اگر تابلو ایستاده (پایه دار) است، باید در حاشیه مسیر و خارج از فضای عبور عابر پیاده نصب شود. متاسفانه بعضی از تابلو ها، در محدوه عرض پیاده راه نصب و مسیر حرکت را اشغال کرده است.
- برای دسترسی پذیری بهتر، مناسب است از تابلوهای ترکیبی (مرتفع + صفحه لمسی در پایین) استفاده می شود.
این کارشناس با تاکید بر این که نصب تابلوهای راهنمایی در پیاده راه ها اقدامی شایسته و ضروری است، عنوان کرد: اما نصب آنها در ارتفاع کم، بدون رعایت اصول ایمنی و دسترسی پذیری، اقدام مناسبی نیست و می تواند خطرآفرین باشد.
وی گفت: اقدام صحیح این است که: تابلوها در ارتفاع استاندارد نصب و مانع مسیر حرکت عابران پیاده نباشند، اصول طراحی همگانی باید در نصب تابلو ها رعایت شود.
