تصادفات جاده ای، بلای جان مردم
وبلاگ تین نیوز، حمزه علی بخشی | هرچندوقت یكبار هیاهویی از تصادفات و سوانح جادهای بلند میشود و بعد از مدت كوتاهی كاملاً فروكش نموده و حتی فراموش میشود. اخیراً نیز سروصدای زیاد سانحه مرگبار برخورد دو اتوبوس در جاده قم گرفته تا واژگونی اتوبوس در جاده لرستان و كشته شدن زائران عراقی در تصادفات جادهای و ... موجب اطلاعرسانی و اظهار تأسف بسیار شده است.
دلایل مطرح شده، عمدتاً در گران بودن لاستیك و غیر استاندارد بودن برخی از تایرها، فرسودگی بیش از حد ناوگان، وجود ناوگان بیكیفیت، خستگی و عدم رعایت قوانین و مقررات در رانندگی و ... عنوان گردید كه باعث وقوع چنین حوادث دلخراش در جادهها میشوند.
با نگاه تخصصی به موضوع، برای اینجانب جای سوال است كه:
1. چرا سالهاست ناوگان حملونقل عمومی با وجود این همه فرسودگی نوسازی نمیشود و همه چیز در حد شعار باقی ماند؟
2. چرا به زعم آقایان لاستیك گران است، یارانهای نیز برای حملونقل در نظر گرفته نمیشود؟
3. چرا تأمین تجهیزات مورد نیاز برای حمل ونقل عمومی متولی مشخصی ندارد، اصولاً تشكلهای حمل ونقلی چكاره اند؟ چرا دخالتی در این امور نمیكنند؟
4. چرا تایر و یا سایر قطعات و تجهیزات مورد نیاز حمل ونقل عمومی غیراستاندارد هستند یا غیراستاندارد معرفی میشوند؟ وظیفه دستگاههای متولی چیست؟ چه نظارتی بر تولید یا واردات اینگونه اقلام و توسط چه نهادهایی انجام میشود؟ ضوابط و مقررات مربوط كدامند؟
5. چرا تایرهای احیاناً از تاریخ مصرف گذشته خریداری میشود؟ واردكننده، فروشنده یا تولیدكننده چه نقشی بازی می-كنند؟ جوابگوی خانوادههای معزا چه كسی یا چه مجموعهای است؟ راستی چرا با این همه هزینه میزان تصادفات، تلفات و مجروحان كاهش نمییابد؟ دستگاههای متولی چه میكنند و چه پاسخی دارند؟
6. چرا مجموعهای با مدیریت بخش خصوصی (تشكلهای صنفی حمل ونقل) مسئولیت تأمین تجهیزات را بر عهده نمیگیرند؟ و صرفاً در اینگونه موارد فقط سكوت اختیار میكنند؟!
7. مقصر كیست؟ متولیان، ضابطین اجرا، تولیدكنندگان، واردكنندگان، فروشندگان، خریداران، شركتهای حمل ونقل، صاحبان و مالكان خودروها، رانندگان، گاردریل های حاشیه خیابان، جادهها و راههای مواصلاتی، تشكلهای حمل ونقل، خودروهای غیر استاندارد و قطعات و تجهیزات مربوط، ساختار مریض حمل ونقل كشور، ... و یا همگی آنها؟ سهم هركدام چقدر است؟ و ...
8. واقعاً اینهمه سوالات را چه كسی باید پاسخ دهد؟ چه باید كرد؟ اینهمه اعتبارات سالیانه چگونه مصرف میشود؟ برنامهها چیست؟ نظارت چقدر است؟ كمیسیونهای تخصصی و نهادهای ذیربط چه میكنند؟ شورایعالی هماهنگی ترابری كشور كجاست؟ شورایعالی ترافیك شهرها چه میكند؟ كمیسیونهای ایمنی راهها چكاره است؟ وظایف ضابطین بخش حمل ونقل جادهای چیست؟ ... .
این سوالات و صدها سوال دیگر مطرح میشود تا شاید راهكاری برای كاهش این خسارات و اتفاقات ناگوار پیدا كرد. معالوصف به نظر میرسد احیاناً بعضاً در دفاع از حقوق شهروندان كوتاهی میشود؟ و یا شاید واقعاً چاره دیگری وجود نداشته باشد؟! انشاء الله طی روزهای آینده پاسخ همه سوالات مطرح شده و نشده، روشن و در جهت پیشگیری از وقوع چنین حوادثی در آینده راهكارهای اساسی ارایه و تلاش جدی به عمل آید.