◄ حکایت از هم پاشیده شدن شالوده حمل و نقل
وبلاگ تین نیوز، محمدرضا کامیاب | مطلب "صنعت حمل و نقل جادهای تشنه اصلاح و بازنگری" به قلم " محمد سیاوشی " را در تین نیوز خواندم و بر حاصل عمرى كه شاهد از هم پاشیده شدن شالوده حمل و نقل جاده ای و بهتر است بگویم حمل و نقل كشور به دست مدیران مغرور و غیر مرتبط با دانش حمل و نقل بودم بسیار غبطه خوردم و بى مناسبت ندیدم با مروری بر گذشته، به علت بخشى از عقب ماندگى ها كه عموما هم درست و ناشی از فقدان آموزش است اشاره كنم، لازمست مطلب مورد نظر براى آگاهى خوانندگان محترم در چند قسمت جداگانه آورده شود و در زیر آخرین پاراگراف ها حقایقى را برایشان
ترسیم كنم.
*****
پاراگراف اول مطلب:
" اتفاقات و حوادث جاده ای ناگوار، دردناک و جانسوز در کشور عزیزمان و از بین رفتن جان و مال هموطنان در این حوادث و داغدار شدن مردم ایران عزیز به علت وقوع این رویدادها، بنده را بر آن داشت تا از کاستی ها، مشکلات و چالش های مهم و اساسی این صنعت استراتژیک و تأثیر گذار مطالبی را به نگارش درآورده و در این گزارش سعی دارم به موضوع مهم و راهبردی آموزش، غافل ماندن نظام آموزشی، دانشگاه های معتبر و وزارت علوم از این صنعت و تبعات ناشی از این اغفال بپردازم.
در جهان امروز بخش حمل و نقل از جمله بخش های زیر بنایی اقتصاد هر جامعه است که علاوه بر تحت تاثیر قرار دادن فرآیند توسعه اقتصادی، خود نیز در جریان توسعه دچار تغییر و تحول می شود، حمل و نقل با ایفای نقش رابط میان بازار تولید و بازار مصرف و همچنین جابه جائی سریع و ایمن مسافران از نقطه ای به نقطه دیگر به مثابه پایههای پلی است که بخش های مختلف اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی جوامع با عبور از آن به سمت توسعه پایدار حرکت می کنند، صنعت حمل و نقل صنعتی توانمند است که در مناسبات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جهان امروز نقش و جایگاه ویژه ای دارد، کلیه کارشناسان و
اندیشمندان علم اقتصاد بر این باورند که صنعت حمل و نقل یکی از شاخص های موثر در پیشرفت و ترقی یک کشور در کلیه زمینهها است و توجه به حمل و نقل و زیرساخت های سخت افزاری و نرم افزاری آن یکی از اصول واجب و ضروری است، برخورداری از شبکه و سیستم حمل ونقل ایمن، سریع، کارآمد و مبتنی بر علم و دانش روز دنیا از عوامل زمینه ساز توفیق کشورها در عرصه تولید، بازرگانی داخلی و خارجی و شناساندن تمدن و فرهنگ خویش بوده است و کشور باستانی و پر افتخار ایران نیز بخشی از موقعیت و اقتدار تاریخی خود را مدیون موقعیت استراتژیک و جغرافیایی خاص و نقش تأثیرگذار حمل و نقلی خود
بوده است."
*****
خوب بود كه این مطلب در وبلاگ آقای محمد سعیدى كیا (وزیر اسبق راه) چاپ می شد، ایشان گواهند كه در زمان وزارتشان در وزارت راه و ترابرى در سال ١٣٦٤شرح مبسوطى در خصوص فقر علمى حمل و نقل كشور به وزیر علوم وقت نوشته شد و درجلسه بسیار ارزشمندى كه در وزارت علوم و به ریاست دكتر فرهادى و با حضور دبیر ستاد انقلاب فرهنگى، معاونین و مشاوران ایشان تشكیل شد، نامه مذكور قرائت و جناب سعیدی كیا نیز به خلا كامل آموزشى در حمل و نقل كشور اشاره های كامل و روشنگرى داشتند.
نتیجه آن، تشكیل كمیته اى به ریاست دكتر شاهی و نمایندگانى از معاونت حمل و نقل بود كه به نوبه خود با تصویب دو مقطع تحصیلى مصوب در شورایعالى آموزش كشور در مقاطع كارشناس اقتصاد شاخه حمل و نقل و كارشناس ارشد مهندسی و برنامه ریزى حمل و نقل كه هرساله نیز در دفترچه هاى آزمون درج شده و مى شود جای تقدیر وتشكر داشته و دارد.
*****
در ادامه این مطلب آمده است:
" در جمهوری اسلامی ایران به استناد آمار منابع رسمی، بیش از 90 درصد از جابه جایی کالا و مسافر بر دوش صنعت حمل و نقل جاده ای قرار دارد و از این رو توجه جدی و ویژه به این بخش که ارتباط مستقیم با جان و مال میلیون ها انسان دارد بسیار حائز اهمیت و حیاتی می باشد.
یکی از پارامترهای اصلی توسعه و پیشرفت در هر بخش، ارائه آموزش های لازم، کاربردی و مستمر به نیروی انسانی توسط سازمان های مربوطه و همچنین دانشگاهها و مراکز علمی می باشد و هرچه سطح کمی و کیفی این آموزش ها بیشتر باشد طبیعتاً خروجی امور مطلوبتر و پربارتر خواهد بود، حال سوال جدی و اساسی اینجاست که دانشگاه ها و مراکز علمی و در رأس آنها وزارت علوم در راستای تربیت نیروی کارشناس و متخصص برای صنعت حمل و نقل جاده ای در راستای پیشرفت و تعالی همه جانبه این صنعت چه اقداماتی انجام داده است، چند رشته تخصصی ویژه حمل و نقل جاده ای و در چند دانشگاه معتبر کشور ایجاد و راه
اندازی کرده است و چه تعداد کارشناس و متخصص در زمینه مدیریت حمل و نقل جاده ای تربیت و عرضه کرده است؟
با توجه به اهمیت راهبردی و جایگاه موثر بخش حمل و نقل جاده ای در جابه جایی سریع و ایمن کالا، مسافر و همچنین تعداد نیروها و شرکت های فعال در این صنعت، مکانیزم ها و منابع مالی در گردش بسیار عظیم در این بخش متاسفانه تاکنون هیچ یک از دانشگاههای مهم و معتبر کشور رشته ای ویژه و مخصوص این صنعت استراتژیک و حساس طراحی، پیاده سازی و اجراء نکرده اند و اکثریت مطلق مدیران و شاغلین در این بخش یا فاقد تحصیلات علمی و دانشگاهی بوده اند و یا در صورت دارا بودن مدارک تحصیلی دانشگاهی، این مدارک متناسب و مرتبط با این صنعت نبوده و وزارت علوم که متولی تربیت نیروهای مورد
نیاز تمام بخش های کشور میباشد نیز متأسفانه از این امر غافل مانده و نیرویی را که طی یک دوره جامع و کامل حداقل چهارساله با تلفیقی از دروس رشته های مدیریت بازرگانی، اقتصاد، حقوق، زبان های خارجی، گردشگری، امور گمرکی و بندری، بیمه، جغرافیا، حسابداری، بازاریابی، روانشناسی، کامپیوتر، صنایع، عمران، مکانیک و غیره آشنائی داشته باشد را پرورش نداده و متأسفانه امروز باید شاهد این باشیم که صنعت بزرگ، مهم و استراتژیک حمل و نقل جاده ای فاقد نیروهای تحصیل کرده در این زمینه باشد و با توجه به تجربه چندین ساله ای که در زمینه حمل و نقل جاده ای داشته ام باید بگویم امروز صنعت
حمل و نقل جاده ای کشور از نظر علمی و آکادمیک بسیار فقیر، از نظر اقتصادی بسیار پر هزینه، از نظر جانی بسیار پرتلفات، از نظر ایمنی بسیار پر حادثه و در مقایسه با کشورهای پیشرفته بسیار در سطح پائین و همچنین با اشکالات و ایرادات بسیار جدی اداره می شود و نتیجه این امر بروز تبعات مخرب و منفی متعددی از جمله حوادث ناگوار جاده ای و از بین رفتن جان و مال هزاران انسان بی گناه و بی دفاع، ثأثیرات منفی و مخرب در جذب و رشد صنعت گردشگری کشور، تخریب چهره بین المللی کشور در این زمینه، افزایش بی رویه هزینه های حمل کالا و مسافر و بالا رفتن بیش از حد قیمت تمام شده
خدمات و محصولات می باشد.
به استناد آمارهای رسمی موجود در سایت سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تا پایان سال 1391، تعداد 4178 شرکت حمل و نقل در زمینه حمل کالا، 2440 شرکت حمل و نقل در زمینه حمل مسافر، 378496 دستگاه انواع کامیون و کامیونت در زمینه حمل کالا، 88762 دستگاه انواع اتوبوس، مینی بوس و سواری در زمینه حمل مسافر، 590223 نفر راننده در زمینه حمل کالا، 200548 نفر راننده در زمینه حمل مسافر و همچنین بیش از 100 هزار نفر نیروی ستادی و اجرائی شاغل در بخش حمل و نقل جاده ای مسافر و کالا به صورت مستقیم در حال فعالیت می باشند.
حال با توجه به آمار فوق و تعداد قابل توجه نیروها و مکانیزم های فعال در این بخش و همچنین اهمیت راهبردی این صنعت در رشد و تعالی اقتصاد داخلی و خارجی، اثر گذاری مستقیم و ملموس بر معیشت و رفاه مردم، ارتباط مستقیم و موثر با جان و مال میلیون ها انسان، این سوال مهم و اساسی پیش می آید که چرا صنعتی با این همه اهمیت نباید دارای یک رشته دانشگاهی ویژه و مخصوص به خود باشد!؟
بنابراین لازم است مسئولین و دست اندرکاران وزارت راه و وزارت علوم به دلایل ذکر شده و همچنین به منظور جلوگیری بیش از پیش از بین رفتن جان و مال هزاران هموطن و انسان بی گناه، جلوگیری از خدشه دار شدن نام و اعتبار کشور ایران در عرصه های بین المللی دراین زمینه، پیشگیری از تأثیر مخرب و منفی بر پایه های اقتصادی کشور و غیره، در خصوص ایجاد و راه اندازی رشته ای به نام مدیریت حمل و نقل جاده ای در مقطع حداقل کارشناسی در دانشگاه های معتبر چند شهر کشور (مانند تهران، بندرعباس، اصفهان، مشهد، شیراز، بندر امام خمینی (ره)، اهواز، تبریز، کرج،
قزوین و غیره ...) برای تربیت نیروهای انسانی مورد نیاز و همچنین تقویت زیرساخت های این صنعت استراتژیک سریعاً اقدام کنند تا انشالله اولین قدم رشد و توسعه این صنعت که همان آموزش و تربیت نیروی انسانی ماهر و متخصص می باشد برداشته شود و در آینده ای نزدیک صنعت حمل و نقل جاده ای شاهد ورود نیروهای تحصیلکرده، متخصص و آشنا به کلیه قوانین و مقررات مرتبط با حمل و نقل جاده ای باشد و این نیروهای جوان و مجهز به سلاح علم و عمل با تدبیر و استفاده حداکثری از ظرفیت های موجود و پیش رو موجبات رشد و ترقی بیش از پیش این صنعت باشند و باعث دستیابی کشور عزیزمان به اهداف داخلی و خارجی خود در این
زمینه شوند.
در صورتی که نظام آموزشی کشور اقدام به ایجاد و اجرای رشته های تخصصی در زمینه حمل و نقل جاده ای و همچنین تربیت و پرورش صحیح، اصولی و مبتنی بر علم روز نیروها و شاغلین صنعت حمل و نقل جاده ای نماید، قطعاً و مطمئناً این نیروها با تکیه بر دانش به دست آمده و بهره مندی از تجربه فعالان این صنعت و همچنین الگوبرداری صحیح از کشورهای پیشرفته و صاحب نام، توانائی حل و فصل چالش ها و مشکلات متعدد موجود در این صنعت از جمله ساماندهی اصولی و کاهش عمر مفید ناوگان حمل کالا و مسافر، خروج ناوگان فرسوده و معیوب از چرخه این صنعت، افزایش ضریب ایمنی ناوگان و استفاده از ناوگان
مطمئن و ایمن، استخدام و بکارگیری افراد باسابقه و متخصص در شرکت های حمل و نقل به عنوان مدیر فنی جهت بازدید کامل ناوگان قبل از حرکت برای حصول اطمینان لازم از صحت و سلامت ناوگان حمل مسافر یا کالا، استفاده از نیروها و رانندگان ورزیده و مجرب و قانون مدار، دسته بندی و درجه بندی شاغلین، ناوگان و شرکت های حمل و نقل کشور به منظور ارائه خدمات بهتر و برتر، تهیه و تدوین دستورالعمل و استانداردهای جدید و کاربردی برای شاغلین و ناوگان این صنعت، چیدمان صحیح نیروها جهت تسریع در روند امور، ارائه آموزش های کوتاه مدت مفید و موثر به نیروها و رانندگان این صنعت
به منظور افزایش واقعی سطح کمی و کیفی خدمات، گسترش بیشتر و استفاده حداکثری از علم IT در این صنعت، روش های نوین جذب گردشگران داخلی و خارجی در بخش گردشگری، مدیریت و کاهش هزینه های این صنعت، افزایش بیش از پیش رفاه مسافران و گردشگران و چندین مشکل اساسی دیگر که فعلاً از ذکر آنها معذورم را به نحوی شایسته و با تعامل و همکاری با مسئولین کلیه بخش های مرتبط و دست اندرکار خواهند داشت."
*****
پاسخ بخشى از این مطلب را وزارت علوم، تحقیقات و فناورى كشور باید بدهد كه در بالغ بر ١٥ سال گذشته چند نفر آموزش دیده اند.لكن در ارتباط با دوره های كاربردى كه به جا هم اشاره شده نباید از وزارت علوم انتظار داشت چرا كه جایگاه هاى آموزشى در خود بخش چنین قابلیتى را باید پایه گذارى و عندالزوم از مراكز آموزشی كشور نیز بهره گیرى كنند.
در زمان وزرارت جناب سعیدى كیا جلسه بسیار خوبى با حضور معاون وقت حمل و نقل جاده اى جناب آقاى مهدى كرباسیان و جناب آقاى دكتر جاسبی رئیس وقت دانشگاه آزاد اسلامى برگزار شد و در آن جلسه به فقر آموزشى در بخش داخلى و بین المللى حمل و نقل جاده ای اشاره شد، از سوى دانشگاه، رئیس وقت دانشگاه آزاد واحد جنوب آقاى مهندس ضرابى تعیین و قرار شد آموزش معاونت حمل و نقل با كمك كارشناسان و مدیران مجرب و متخصص در تكمیل و طراحى دروس و حتى معرفى اساتید با دانشگاه نهایت همكارى را به عمل آورد، كه این كار صورت گرفت و دوره هاى چهارماهه براى مدیران و كارشناسان شركت هاى حمل و نقل داخلى و بین
المللى برگزار شد و بیش از ١٥ سال ادامه یافت، برای جذب نیروهاى متخصص در بخش های حمل و نقل و معاونت حمل و نقل جاده ای با مذاكرات و كاربینى هاى متعدد كارشناسی در كلیه بنادر و پایانه هاى داخل و خارج براى اولین بار مشاغل مرتبط با عناوین تخصصى زیر با طى دوره چهار ماهه اى در زمینه های تخصصى حمل و نقل از رسته های عمدتا اداری و مالی و امور اجتماعى، در رسته فنی و مهندسی قرار گرفتند كه نقطه آغازى شد براى جدب فارغ التحصیلان دانشگاهى به بخش حمل و نقل، اهم این مشاغل در زمینه های زیر بودند:
-برنامه ریزی
-آمار
- مدیریت
- جغرافیا
- فرابری داده ها
- حقوق
- مكانیك
- صنایع
همزمان با توسعه آموزش ها معاونت حمل و نقل در زمان وزارت جناب آقاى مهندس تركان و معاونت جناب آقاى مهندس سعید نژاد به سازمانى مستقل تبدیل شد و واحد كوچك آموزش بدوا به دفتر آموزش و سه سال بعد از آن توسط سازمان امور اداری و استخدامى كشور به مركز آموزش و پژوهش تبدیل گردید و از بزرگترین دست آوردهاى آن نیز توسعه فناورى ها و نیز شاهكار مسلم آن تبادل توافقنامه ای بین سازمان حمل و نقل و وزارت آموزش و پرورش بود كه می توانست دوره كار دانش خدمات حمل و نقل را از مهر ماه ١٣٧٥ در كشور برگزار نماید، كه در همان سال با تغییر رئیس سازمان، ریاست جدید سازمان بدون هیچ تجربه اى در حمل و
نقل به یك باره همه چیز را به باد فنا داد، رئیسی كه اعتقاد به آموزش در دل سازمان نداشت و آن را كار دیگران می دانست و لذا در اولین اصلاحات ساختاری مركز آموزش و پژوهش به دفتر آموزش و سپس به دفترى مغز واوى یعنى آموزش و ... تغییر یافت كه درحال حاضر نیز در ضعیف ترین شكل ساختارى و عملكردى ممكن قرارگرفته است.
دفتر استانداردها و تدوین مقرراتش هم كه بسیار مهم و اساسى بود با دفتر حقوقى ادغام و عملا از حیض انتفاع خارج شد. خوبست به مجموعه قوانین و مقررات حمل و نقل جاده ای كه به اهتمام جناب آقاى آقازاده گردآورى، تدوین و توسط سازمان به چاپ رسید رجوع شود تا مشخص شود چه مصوبات نابى كه بعضا هم از دغدغه هاى در آن مضبوط است دریغ از عملكرد ١٥ سال اخیر !!!
*****
در ادامه مطلب می خوانیم:
" در پایان لازم به ذکر است در حال حاضر رشته هایی با نام حمل و نقل و اکثرا در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا در دانشگاه های کشور در حال تدریس و اجرا می باشند ولی این رشته ها ارتباط مستقیم و موثری با حمل و نقل جاده ای و قوانین و مقررات آن ندارند و بیشتر حول مباحث فنی و مرتبط با گروه مهندسی عمران می باشند. همچنین در حال حاضر تنها یک دانشکده تخصصی حمل و نقل در کشور وجود دارد که متعلق به دانشگاه اصفهان می باشد و همانطور که گفته شد بیشتر حول مسائل و مباحث فنی از جمله ریل و ترافیک می باشد و بستر آن مهندسی عمران است و ارتباط مستقیم و موثری با صنعت حمل و نقل جاده ای
ندارد."
*****
حقیر هم در خاتمه براى اینكه حاصل زحمات و تلاش هاى بر باد رفته آنانى تمام عمر خدمتی شان را بدون هیچ چشم داشتى صادقانه صرف كردند و توسط همین متخصص مآبان تهى از كار و تجربه علمى و عملى در حمل و نقل، آگاهانه به حاشیه رانده شدند تا سمت و سوى كار را بى كمترین دغدغه به سمت مطامع فردى و گروهى دست چین شده خود ببرند، كه نمونه اى از آن را در جایگزینى زحمت دیگر ارگانهاى بزرگ كشورى مثل وزارتخانه های صنایع و بازرگانى در امر نوسازى ناوگان به جاى امور اساسی كه امروز حمل و نقل عقب مانده را به خاطر نبود آنها محكوم می كنم به دلالى بپردازند، اجازه می خواهم بدوا به دوره های مصوبی كه
بعضا ١٥ سال است خاك مى خورند و سپس به خادمان فراموش شده آنها اشاره كنم:
١- دوره كاربردى مدیریت شركتهاى حمل و نقل داخلى
٢- دوره كاربردی مدیریت شركتهاى حمل و نقل بین المللى
٣-دوره كارشناسی كوتاه مدت حمل ونقل داخلى و بین المللى
٤- دوره كاردانش متصدیان حمل ونقل با پوشش مشاغل مورد نیاز دربخش خصوصی در مقطع دبیرستان
٥- دوره كاردانی حمل ونقل مصوب سازمان امور اداری و استخدامی كشور
٦- دوره كارشناسی ناپیوسته مهندسی حمل و نقل
٧- دوره كارشناسی اقتصاد شاخه حمل ونقل مصوب شوراى آموزش عالى كشور
٨- دوره كارشناسی ارشد مهندسی و برنامه ریزى حمل ونقل
٩- دوره دكتراى راه و ترابرى
دركنار این امور آموزشی كلاسیك دوره های آموزشی براى رانندگان، مدیریت ترافیك در راه ها، انتشار نوار صوتی و كتاب برای رانندگان و فیلم سینمائی و فیلم های كوتاه آموزشی نیز قابل ذكر می باشند، بی شك اگر با تغییر ریاست سازمان سوء تدبیر در كار نبود در این ١٥ سال كه عملا به هدر رفته بسیاری از امور آموزشی به روز رسانی می شدند و شاید مسائل و مشكلات به این درجه حاد نمی شدند.
قابل ذكر است كه به جز دوره كار دانش كه در نطفه خفه شد مابقى آموزش ها خروجى داشته اند و در حال حاضر فقط دو مورد آخر با آزمون سراسرى دانشجو می پذیرد و دوره حمل و نقل داخلی و بین المللی به صنف محول شده است.
یادی می كنم از آقایان:
١- سعیدی كیا
٢- تركان
٣- كرباسیان
٤- مدنى
٥- سعیدنژاد
٦- غروی
٧- فیضی
٨- سینكی
٩- ابراهیم نیا
١ - فیض مشكینى
١١- عزیزی
١٢- عطرچیان
١٣- و ....
از دلسوزی، دقت نظر، صراحت بیان و همت بلند آقای مهندس کامیاب که همواره افقهای بلند را یادآوری و هشدارهای متعدد در قبال رکود و سکون و پسرفت داشته اند کمال تشکر و قدردانی را دارم. اگر می خواهیم توسعه کشور مطابق اسناد بالادستی، دانش بنیان باشد اگر در عمل و واقعیت برای اقتصاد مقاومتی همتی وجود داشته باشد، باید به رشد علمی و علمی نمودن بخش حمل و نقل کشور توجه جدی نماییم. اما مدیران بخش غالبا تصور یا وانمود می کنند کارهای جاری امری جدا از اموری علمی است در حالی که همین امور توسعه و مدیریت و حمل و نقل در دیگر کشو. رها نیز وجود دارد و نظم و نسق مناسبی یافته و ما با وضعیت کاری خود اتلافهای عمده اقتصادی و اجتماعی را برای کشور به علت کوتاهی بخش حمل و نقل شاهد هستیم. شایسته سالاری گام ضروری و اساسی در این امر مهم است.
از بلند نظری وهمت عالی وصراحت لحجه واز دیدگاههای جناب محمد رضا کامیاب کارشناس خبره صنعت حمل ونقل کشور صمیمانه تشکر وقدر دانی میکنم. با آرزوی سلامتی وتندرستی این استاد بزرگوار.
آقای محمد رضا کامیاب، شما آدرس های بسیار دقیقی از سرنخ مشکلات دادید، ولی… با نگاه به گذشته وتصمیمات اتخاذ در بخش حمل ونقل میتوان این برداشت را کرد که، هدف گذاری مدیران بخش حمل ونقل، فقط وفقط حمل کالا ومسافر بوده. و در دست یافتن به این هدف همه مدیران کارنامه خوبی از خود به جا گذاشتند. حال با چه کیفیت و کمیتی …??? این هدف گذاری نادرست موجب به وجود آمدن مشکلاتی شده که شما دقیقا به آن اشاره کردید. ما وقتی شاهد به وجود آمدن موسساتی با این عناوین باشیم(جمعیت حمایت از زندانیان جهت اخذ گواهینامه پایه یکم) متوجه آن میشویم مسیر طراحی شده برای ورود چیست. این طراحی را فقط وفقط در هدفگذاری حمل کالا و مسافر بدونه توجه به کیفیت و کمیت میتوان گنجاند. حال عاملیت مشکلات بیان شده شما که میتواند این خسارتهای مالی و جانی را داشته باشد بی شک بی ارتباط با اتخاذ چنین تصمیماتی نیست.
ضمن تشکر از صراحت بیان این نکات، متاسفانه زمانیکه مدیران این بخش متخصص بودند اوضاع بدتر شد. در دولت قبل ریاست سازمان را دکتری حمل ونقل از کانادا داشتند اما اداره کل اموزش و برنامه ریزی سازمان منحل شد! در وزارتخانه نیز، وزیر دکتری از امریکا داشتند اما فعالیتهای معاونت اموزش به تعطیلی کشانده شد. بعد هم با ادغام وزارتین وزیر جدید فوق لیسانس ترافیک داشتند اما معاونت اموزش و دفتر اموزش و توسعه منابع انسانی هر دو تعطیل شدند. رییس جمهور دکتری ترافیک داشتند اما به دستور مستقیم ایشان تنها ارگان مطالعاتی وزارت راه از آن گرفته شد. و … و … خلاصه اینکه حضرت امام(ره) فرمودند علم هم حجاب می شود، حکمت بزرگی بود.