|
کد خبر
۷۵۴۸۱
کپی شد
◄ اگر رضایت مشترى، نگاه محوری متولیان حمل و نقل باشد دیگر به دنبال مقایسه ریل و جاده نخواهیم بود
تین نیوز | مدیرعامل راه آهن معتقد است مجموع سیاستهای کشور در عرصه عمل همیشه به نفع حمل و نقل جادهای بوده و هرچند در برنامهها سهم قابل توجهی به ریل و راه آهن اختصاص مییابد اما همچنان در عمل آنچه بیشترین سود و استفاده را میبرد جادهها هستند.
محسن پورسیدآقایی در این زمینه گفت: برای مثال هرچند سوخت مورد استفاده واگنهای ریلی نیز گازوئیل است، اما قطعا با توجه به اینکه جاده هفت برابر ریل مصرف انرژی دارد آنچه که از قیمت پایین گازوئیل به دست میآید قطعا برای بخشی که بیشترین استفاده را دارد، بالاتر خواهد بود. در این راستا اگر چه یارانه 20 میلیارد دلاری سالانه دولت به مصرف گازوئیل برای تمام بخشهای حملونقل است، اما قطعا در صورتی که یارانه آن کنار رود اتفاق بسیار مثبتی برای راهآهن خواهد افتاد. اگر فرض کنیم تنها همین رقم یارانه گازوئیل به بخش راهآهن داده شود بسیاری از مشکلات اعتباری ما حل خواهد شد.
وی همچنین به رایگان بودن حق دسترسی کامیونها به جادههای کشوراشاره کرد و افزود: هرچند در بعضی از جادهها مبلغی به عنوان عوارض استفاده از راه ها تعیین میشود اما عملا کامیونها برای استفاده از بخش قابل توجهی از جادههای کشور هیچ مبلغی را نمیپردازند که این استفاده رایگان باعث بالارفتن هزینه استفاده از راهآهن شده و مزیت نسبی آن را کاهش بدهد.
محمدرضا کامیاب کارشناس حمل و نقل و از کاربران تین نیوز اما در این زمینه دیدگاه دیگری دارد. وی می گوید:
"وقتى مبناى كار و یا هدف از نگرش جامع به حمل و نقل و انتظار بجا و منطقى از كارآمدى آن در جامعه دستخوش بخشى نگری شود در چرخه باطلى خواهیم افتاد كه كه ما را از تأثیر و نقش واقعى حمل و نقل كه در بخش كالاجابجائى بهینه بار است دور خواهد ساخت. اصلح آنست كه نگاه متولیان به حمل و نقل رضایت مشترى باشد یعنی صاحب بار.
اگر این نگاه محوریت پیداكند دیگر دنبال این نخواهیم بود همه فكر ما صرف مقایسه جاده و ریل شود.
مشترى حمل و نقل ایمن، ارزان و سریع مى خواهد پس به هر شیوه حمل و نقل باید منحصرا از همین سه منظر نگاه كنیم، ایمنی و سرعت در هر دو شیوه جاده اى و ریلى سرلوحه كار حاكمیت است كه چه در بعد زیربنا و چه ناوگان باید براى دستیابى به بالاترین ضریب اطمینان از ایمنى بر روى آن بى كم و كاست براى حفظ سرمایه های انسانى و مادى ملى سرمایه گذارى كند.
مبحث سوم یعنى اقتصادى بودن و به تعبیر سادهتر ارزان بودن كرایه و ارزان تمام شدن هزینه نهائى حمل در مقیاس واحد نقش تعیین كننده از منظر مشترى دارد كه تصمیمات متولى نباید آن را مخدوش كند، یا به عبارتى متولى نباید براى سهم بیشتر بخشى، هزینه بخش دیگر را از جیب مصرف كننده افزایش دهد.
حال با هر ترفندى آیا درست است مزیت نسبی شیوه اى از حمل و نقل را از بین برد و با گران كردن حمل و نقل قیمت تمام شده حمل ونقل یعنى قیمت تمام شده كالا را كه نهایتا به كل جامعه تحمیل می شود افزایش داد؟ آیا این مدیریت حمل و نقل است یا زمینه سازى براى گران فروشى؟"