محدودیت منابع نباید مانع انجام امور راهداری شود
وبلاگ تین نیوز، داوود کشاورزیان | به دلیل برخی سوانح رانندگی جادهای در سالهای اخیر، بحث حفاظهای ایمنی به طور جدی مورد توجه قرار گرفته است و با توجه به اینكه در آییننامه جدید برخی از استانداردها تغییر یافته، نیاز است از تجربیات سایر كشورها بهویژه پیارك و فدراسیون جهانی راه برای بهكارگیری حفاظهای جانبی و میانی در راههای كشور استفاده شود.
انجام فعالیتهای راهداری در كشور دارای اهداف مختلفی است، بخشی از فعالیتهای راهداری برای ارتقای ایمنی راهها همچون استفاده از علائم افقی و عمودی، خطكشیها، اصلاح تقاطعها، دوربرگردانها، اصلاح شانه خاكی، شیب شیروانی جاده و تمامی اقداماتی است كه به ارتقای ایمنی راه كمك میكند، اما در كنار آن، بخشی از فعالیتها به منظور حفظ سرمایه ملی انجام میگیرد كه اگر نگهداری صحیحی از راه صورت نگیرد مستهلك میشود و ناگزیریم آنها را رها كرده و راه جدیدی باید ساخت.
هزینه كردن منابع باید با اولویت ارتقای ایمنی راهها صورت گیرد، به همین خاطر این نكته را به همكاران خود همواره یادآور میشوم كه اولویت فعالیتهای ما در راهداری ارتقای ایمنی راههاست و اگر منابع كافی برای راهداری وجود نداشته باشد باید اولویت نخست ارتقای ایمنی باشد، چرا كه اگر از این نظر نقصی در راه وجود داشته باشد و تصادفی اتفاق بیفتد، ما در قبال آن مسئولیت داریم.
منابعی كه برای روكش یك كیلومتر آسفالت در كشور نیاز است، میتواند صرف ایمنسازی ۷۰ تا ۸۰ كیلومتر راه شود، بنابراین محدودیت منابع نباید مانع انجام امور راهداری كه به ارتقای ایمنی راه كمك میكند، قرار گیرد.
به همین خاطر از كسانی كه مسئولیت ایمنی راهها را برعهده دارند انتظار میرود حساسیت بیشتری به این امر داشته باشند و اگر ضعفی در مسیر مشاهده میكنند اصلاح آن را به آینده موكول نكنند.
معتقدم اگر انجام امور راهداری بلافاصله و بدون فوت وقت انجام شود، توانستهایم مسئولیت خود را در بُعد ایمنی تردد انجام دهیم و اگر خدای ناكرده در این زمینه قصوری داشته باشیم، باید پاسخگو باشیم.
برگرفته از خبر پایگاه خبری وزارت راه