| کد خبر ۵۸۲۴۶
کپی شد

◄ افزایش بهره‌وری و نوسازی ناوگان فرسوده کشور؛ چگونه؟ / بخش پایانی

◄ افزایش بهره‌وری و نوسازی ناوگان فرسوده کشور؛ چگونه؟ / بخش پایانی
|

تین نیوز |  "چگونگی افزایش بهره وری و نوسازی ناوگان فرسوده کشور"  یکی دیگر از موضوعاتی بود که اعضای گروه "حمل و نقل و لجستیک" در یکی دیگر از گفت و گوهای درون گروهی خود به آن پرداختند و راهکارهای پیشنهادی خود را برای دستیابی به اهداف مورد نظر در بخش نوسازی ناوگان فرسوده کشور ارایه نمودند.
نظر برخی اعضای گروه و لینک بخش نخست گزارش در ادامه آمده است:
لینک بخش نخست


- تا پایان امسال ۴۰۰ واگن مسافری به ناوگان ریلی کشور اضافه خواهد شد تا گام دیگری از پروژه نوسازی ناوگان فرسوده ریلی از سوی دولت یازدهم برداشته شود. این خبر را عباس آخوندی، وزیر راه و شهرسازی در فروردین امسال اعلام کرد. 
 
- چالش نوسازی ناوگان راهکارش زیاد کردن کامیون نیست و رفع مشکل ساختاری بخش حمل و نقل هم باید تغییر کند.
 
- راه آهن ایران نیز در همان سیاه چاله استراتژی اشتباه حمایت از عرضه در برابر استراتژی بهبود تقاضا و افزایش بهره وری فرو رفته است. راه آهن متاسفانه از اندیشه های اقتصادی تهی است. نرخ IRR ی که راه آهن میخواهد با آن شرکت های ریلی را به سیاه چاله خرید ناوگان نو وارد کند کمتر از ده درصد است؟!
 
- اگر نگاه غلط Push در سیستم حمل و نقل و تجارت كشور اصلاح شود و رویكرد Pull غالب شود بهره وری راه های دسترسی و شبكه حمل و نقل به حداكثر خواهد رسید.
 
- اگر نوسازی ناوگان را انجام بدهیم و کیفیت خدمات و... تغییر نکند، به نظر دردی دوا نمی شود، پس یک برنامه ریزی اصولی در بخش نیاز داریم.
 
- موانع نوسازی ناوگان:
عدم وجود تفاوت میان ناوگان نو و فرسوده
ارزان بودن سوخت
عدم تنظیم عرضه و تقاضا
گران بودن ناوگان نو
عدم وجود پلان و برنامه مشخص
 
- چگونه است که بهره وری ناوگان جاده ای در حوزه صنعت پخش کشور بسیار برتر از حوزه حمل و نقل بین شهری است؟ پاسخ در این است که دراین حوزه عرضه ناوگان درخدمت تقاضای خاص انبوهی قرار گرفته که درسایه آن مدیریت نیک تر ناوگان میسر شده است. چگونه است که در ترکیه با سوخت لیتری حدود 4200 تومان فعلی و دستمزد راننده حدود 1500 دلار ماهانه، کامیون ترک می تواند به راحتی با کامیون ایرانی رقابت کند. پاسخ این است که دولت ترکیه توانسته سازماندهی اجتماعی کسب و کار حمل ونقل جاده ای را بهتر و مدبرانه تر و دور اندیشانه تر از دولت های ایرانی نظام دهد.

- تیم مدیریتی راه آهن در حال حاضر قوی ترین تیم مدیریتی دوران راه آهن بوده و سیاست های اتخاذ شده در راستای نوسازی و ایمن سازی این بخش ریلی بوده و مقدمات ورود بخش خصوصی برای نوسازی ناوگان مهیا شده است.
 
- اگر سیستم حمل و نقل، نرخ کرایه و...منطقی باشد، مالکین خودشان به سمت نوسازی می روند.
نمیشه به زور مالک را مجبور به فرسوده کردن نمود.
 
- شاید همه سو نگری و توجه به همه جنبه ها و قابلیت های کشور در خصوص تولید خودرو و موقعیت ها و فرصت های لجستیکی کشور با هم لزومی نداشته باشد. گمان می کنم ما در کشور دچار کمال گرایی افراطی شده ایم و می خواهیم به همه بخشها و فرصت ها با هم برسیم ولی اینجا ما به مهارت عادت کردن به ناقص بودن نیاز داریم.
 
- همانگونه که مستحضر هستید امروز سیاست های کلی برنامه ششم توسعه کشور ابلاغ شد و در این سیاست ها به بخش ریلی صراحتا اشاره و تاکید شد و این یعنی اینکه بخش اعظمی از بار باید از جاده به ریل منتقل شود و از سویی جناب دکتر صالحیان فرمودند نسبت کامیون های موجود با بار موجود بیشتر است. حال با توجه به این موارد به نظر می رسد می توان راحت تر و سریع تر به از رده خارج کردن کامیون ها اقدام کرد.
 
- سیاست های برخی افراد فرصت طلب بر ورود ناوگان بی کیفیت چینی با اعلام نوسازی ناوگان جاده ای و عدم نظارت بر آن دلیلی بر افزون کردن مشکلات بجای حل مشکل بود.
 
- بسیاری از کسانی که ناوگان نو را در اختیار می گیرند با توجه به اینکه ناوگان جدید نیز تفاوت فاحشی از نظر ایمنی و مصرف نسبت به ناوگان فرسوده ندارد در بازپرداخت اقساط بانکی با مشکل مواجه شده و بسیاری از راننده ها که فرایند را طی می‌کنند سایرین را نوسازی به دلیل عدم  سایرین را از نوسازی به دلیل عدم درآمد لازم پس از نوسازی منع می کنند.
 
- به هر نوسازی ناوگان در کشور یک ضرورت است و قطعا دستگاه های مرتبط مطالعات زیادی در این خصوص انجام داده اند و همگان بر این امر تاکید دارند. اما به ظاهرا بنا بر فرمایش دوستان موانع زیادی در این مسیر موجود دارد و ادامه این روند و وجود ناوگان فرسوده هم تبعات سنگینی برای کشور دارد از جمله:
- از بین رفتن جان و مال هموطنان
- افزایش قیمت تمام شده محصولات
- هدر رفت انرژی
- آلودگی های زیست محیطی و افزایش بیماری های خطرناک ناشی از این آلودگی ها

- برخی موضوعاتی که همیشه در ستاد و راهداری در امر نوسازی کامیون ها با آن مواجه می شوند عبارتند از:
1_ ناوگان نامناسب و گران قابل جایگزینی
2 _ تسهیلات گران قیمت با وثیقه نامناسب از جمله ملک و... به علاوه اقساط سنگین
3_ یک سر خالی بودن ناوگان نوسازی شده و غیرفرسوده به دلیل فردمالکی بودن ناوگان و عدم مدیریت شرکتی و هوشمندسازی شده
4_ عدم اجرای منع تردد ناوگان فرسوده که گهگاه به دلیل موضوعات اجتماعی و یا اقتصادی انجام نمی شود
5_ عدم تفاوت اقتصادی نگهداری فرسوده و غیرفرسوده
6_ عدم تامین مناسب و به هنگام کمکهایی مستقیم دولتی
و غیره...

- ظاهرا باید یك تفاهم نامه فی مابین وزارت صنایع و وزارت راه در خصوص نوسازی ناوگان با راهكارهای عملی امضا شود و شرایط سهلی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی فواهم آید تا بتوان از این معضل بزرگ عبور كرد.
 
- اگر به سیاست های ابلاغی مقام معظم رهبری در بخش اقتصادی برنامه ششم نگاهی بیندازیم می بینبم که در چندین بخش به مقوله حمل و نقل توجه شده است و به خصوص در امر ترانزیت کالا. این نشان می دهد که در ارتقای این بخش باید با جدیت بیشتری اقدام کرد. این امر از طریق اقتصادی نمودن فعالیت حمل و نقل و ارتقای کیفی ناوگان و به خصوص ارتقای سطح آگاهی دست اندرکاران واقع می شود. بخش صنعت باید هم پای سیاست های کلی کشور به درک صحیحی از تغییر سیاستهای خودش برید تا نوسازی ناوگان واقع شود.
 
- دلیل موفقیت کامیون های ترک قیمت واقعی کامیون در ترکیه است. به عنوان مثال یک کاکمیون بنز Atego دنده اتوماتیک با تمام تجهیزات مدل 2015 در ترکیه کمتر چهل هزار یورو به فروش می رسد. این قیمت با توجه به درآمد راننده و قیمت سوخت یک سهم واقعی در هزینه حمل و نقل دارد.
2- متاسفانه در ایران جایگاه صنعت حمل و نقل و صنعت خودروسازی نامشخص است به طوریکه صنعت حمل و نقل کشور همواره زیر سایه و تابع صنعت خودرو بوده است! در حالیکه صنعت خودرو تنها بخش بسیار کوچکی از صنعت حمل و نقل می باشد. اما به دلیل نفوذ خودروسازان صنعت حمل و نقل مغفول و وابسته صنعت خودروسازی داخلی تلقی شده است.
3- بحث عرضه و تقاضا ناوگان هم نامشخص است. در واقع صنعت خودروسازی بعلاوه واردات بخش عرضه هستند و صنعت حمل و نقل متقاضی است. در یک اقتصاد سالم عرضه کننده تابع متقاضی است و بر اساس نیاز متقاضی عمل می کند اما در ایران همواره عرضه کننده (آن هم انحصاری) تعیین کننده تمام شرایط بوده است. قیمت، نوع و زمان تحویل ناوگان در دست عرضه کننده بوده است و متقاضی باید خود را با آن انطباق دهد.
 
- در حال حاضر یک توافق بین المللی و رفع تحریم ها می تواند موانع حضور ناوگان کیفی را به خوبی فراهم کند و دولت هم پای کاری خارج کردن ناوگان فرسوده بایستد و اجاره ندهد که هم سوخت ار دستمان برود و هم هزینه های جانبی و تصادفات را بپردازیم.
 
- قطعا قیمت خودرو در کسب جایگاه و رتبه اول بسیار موثر است و این امر با روش فعلی تولید کنندکان داخلی و وجود عوارض گمرگی محقق نمی شود.
 
 

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • محسن پاسخ

    اگر دولت و سازمان های متولی حمل ونقل، دست خودرااز جیب، وپای خودرااز کفش حمل ونقل در بیاورند، نیازی به سرمایه گذاری دولت برای نوسازی ناوگان در این بخش نیست…بلکه خود افراد شاغل در این بخش به سمت نوسازی کامیون خود میروند. به این معنا، ۱ _ با واقعی کردن کرایه حمل و نقل، ۲ _ جلوگیری از فساد دلالان و شرکتهای حمل ونقل در دریافت کمیسیونهای بالا از رانندگان، ۳ _ معاف کردن ناوگان نو از پرداخت مالیات و هزینه سنگین نقل و انتقال سند به مدت ۵سال، ۴ _ گرفتن مالیات وه‍زینه نقل وانتقال سند از ناوگان فرسوده، ۵ _ محاسبه کرایه بر اساس تن کیلومتر هماهنگ در سراسر کشور، و… در تمامی این موارد متاسفانه سازمانها و دلالان وشرکتهای حمل ونقل و شرکتهای بزرگ و صاحبال کالا در پی سودجویی خود میباشند

  • محسن پاسخ

    به موانع نوسازی ناوگان میتوان این دو عامل را اضافه کرد. شرایط فعلی اخذ مالیات از کامیونها هیچ توجیهی ندارد چنانچه ۱ _ کامیونهای فرسوده از دادن مالیات معاف و کامیونهای نو حداکثر پرداخت مالیات را دارند. ۲ _ هزینه نقل وانتقال سند برای یک کامیون فرسوده حدود ۵۰۰ هزار تومان و برای کامیونهای نو بین ۵ تا ۶ میلون تومان میباشد.