◄ اپیدمی افتتاح ناقص بزرگراهها و آزادراهها
تین نیوز | اواخر فروردین ماه امسال گزارشی به نقل از مهر با عنوان " آزادراهی که دو سال پس از افتتاح همچنان مسدود است" در تین نیوز منتشر شد که در بخشی از آن آمده بود : "... در حالی اسفند سال ۹۱ قطعه ۴ آزادراه تهران - شمال افتتاح شد که هنوز این قطعه در اغلب روزهای سال مسدود بوده و زیرسازی آن به طور کامل انجام نشده است.
اسفند سال ۹۱ بود که قطعه ۴ آزادراه تهران - شمال که از مرزن آباد تا چالوس ادامه دارد، افتتاح شد اما طولی نکشید که این آزادراه به روی خودروها بسته شد، موضوعی که از آن زمان تاکنون ادامه دارد و همچنان این قطعه به غیر از زمان های پیک سفر به روی خودروها بسته است.در واقع در زمانهای پیک سفر مانند نوروز، این قطعه به روی مسافران باز میشود تا حجم ترافیک در جاده چالوس را کاهش دهد اما به دلیل نبود ایمنی کافی در مسیر و احتمال رانش کوه بلافاصله پس از اتمام تعطیلات، دوباره به روی خودروها بسته میشود.
به گفته پیمانکار این پروژه، هنوز این قطعه به اصلاحات و ایمن سازی نیاز دارد و تردد خودروها در این مسیر با ایمنی کافی همراه نیست، زیرا هنوز جای پارک خودروها در کنارههای آزادراه ساخته نشده به همین دلیل پلیس راه نمی تواند در این مسیر مستقر شود..."
نظر کاربران تین نیوز پس از انتشار این گزارش در ادامه آمده است:
1- ظاهرا این موضوع اپیدمی شده كه حتی پس از صرف هزینه بسیار، قطعاتی از یك بزرگراه قابل استفاده نباشد. مثال دیگری از این دست می توان به بزرگراه قزوین رشت اشاره نمود كه به خاطر اینكه چند باب مغازه زیتون فروشی اجازه تغییر مسیر نمی دهند باید مردم ساعت ها در ترافیك شدید بمانند و از داخل شهر و از مقابل مغازه های زیتون فروشی عبور كنند. اگر كسی تمایل به خرید زیتون نداشته باشد تكلیف چیست؟ یا مثال دم دست تر آن پلی است كه زیر گوش وزارت راه ساخته اند موازی پل همت در خیابان جردن در مسیر آرژانتین به چهارراه حقانی كه به عنوان پاركینگ رستوران راه چوبی استفاده می شود. واقعا
با چه استدلالی سود سرمایه گذاری های انجام شده توسط دولت در واقع پول مردم باید توسط یك بخش خصوصی این گونه بهره برداری شود؟ چه كسی تصویب كرده این درآمدهای ناشی از اجاره دادن پل به عنوان پاركینگ به جیب بخش خصوصی برود؟ چرا باید برای سبك تر شدن ترافیك جردن از این پل استفاده نشود؟
2- دلیل باز نشدن رودبار مربوط به زیتون فروشی ها نیست بلکه به دلیل اینکه تنها نقطه ای است که کوهستانی و صعب العبور است و ساخت آن برای شرکت های راه سازی ایران با این بودجه و امکانات بسیار طولانی خواهد بود وگرنه مابقی اتوبان قزوین به رشت اگر بلوف نباشد کار خیلی سنگین و پیچیده ای نیست.
3- اگر بگوییم ما نمی توانیم حرف درستی نیست چرا پدران ما توانستند جاده چالوس را با بیل و کلنگ احداث کنند و ما نمی توانیم .همان بیل کلنگ وجود دارد و همان انسانها هم هستند فقط چیزی به نام مدیریت جهادی نبود در گذشته و یک پروژه که کشورهای دیگر در زیر اقیانوس اتوبان احداث می کنند و ما باگذشت 18سال هنوز نتوانستیم کاری بکنیم.
4- چیزی که در این بین مغفول مانده پیمانکارانی هستند که مشغول کارند که متاسفانه با زدوبند کارها را می گیرند که توانایی انجامش را ندارند و باعث ضررهای میلیارد دلاری به مملکت می شوند و کسی نیست این ضررها را حساب کند و روی کاغذ بیاورد. پیمانکارانی ورشکسته که توان انجام این پروژه ها را ندارند.