مذاکرات ایران و ترکیه برای حل مشکل تردد کامیونها به نتیجه نرسید / هیأت ترک، تهران را ترک کرد
تین نیوز | هیأت ترکیه که روز گذشته به ایران آمده بود تا در مورد عوارض عبور کامیونهای خود از مرز ایران و پلمب مخازن سوخت مذاکراتی داشته باشد، بدون دریافت امتیازی صبح امروز از ایران رفت و ایران کماکان به پلمب مخازن سوخت کامیونهای ترک در مرز خود ادامه میدهد.
پس از بروز کش و قوسهای فراوان درباره عوارض عبور کامیونهای ایرانی و ترک از مرز کشور و قانونشکنی کشور ترکیه با دو بار افزایش غیرقانونی عوارض عبور از مرز برای کامیونهای ایرانی، کشور ایران تصمیم گرفت از این پس سوخت ارزان در اختیار کامیونهای ترکیه قرار ندهد و مخازن سوخت کامیونهای ترکیه در مرز ایران پلمپ شود.
بدین ترتیب کامیونهای ترکیهای باید با باک پر از سوخت وارد ایران شوند و در حین عبور هم اجازه سوختگیری ندارند تا زمانی که از مرز ایران خارج شوند.
پلمپ مخازن سوخت که بنا به خواسته کشور ترکیه هم بود، با استقبال ایران مواجه و از 11 آذرماه امسال اجرایی شد و هماکنون پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ترکیه در مرز ایران هماکنون انجام میشود.
پس از آنکه ایران با پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ترکیه از مواضع خود کوتاه نیامد و اجازه نداد حق مردم ایران با ارائه سوخت ارزان به دیگر کشورها تضعیف شود، کشور ترکیه که احتمال نمیداد ایران دست به اجرای پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ایران بزند شوکه شد و به سرعت هیأتی را بررسی این موضوع به ایران فرستاد.
این در حالی است که تا قبل از اجرای پلمپ، کشور ایران، از طریق وزیر راه و شهرسازی و وزارت امور خارجه بارها از کشور ترکیه خواسته بود نمایندگانی را به ایران بفرستد و در اینباره مذاکراتی بین دو طرف انجام شود تا مشکل برطرف شده و ایستایی کامیونها در مرز کاهش یابد، اما طرف ترک در راستای حفظ منافع خود تمایلی به مذاکره نداشت و به این درخواست بهایی نمیداد تا اینکه بالأخره مجبور شد روز گذشته هیأتی را برای مذاکره به ایران بفرستد.
این هیأت روز گذشته و دیشب جلساتی با مدیران سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای و گمرک جمهوری اسلامی ایران برگزار کردند .
در این جلسات مذاکراتی انجام و پیشنهاداتی از سوی دو طرف ارائه شد، ضمن آنکه سوابق تاریخی انجام پلمپ مخازن سوخت کامیونها و قوانین قبلی در مورد پلمپ، بررسی شد اما ظاهراً این جلسات به نتیجه نینجامید و هیأت ترکیهای امروز دست خالی به کشور خود بازگشت.
در حال حاضر ایران اجرای قانون پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ترکیه را در مرزهای خود به دقت انجام میدهد، تنها مشکلی که برای برخی از کامیونهای ترکیهای وجود دارد این است که مخازن سوخت برخی از کامیونهای آنها محلی برای پلمپ ندارد بنابراین آنها مجبور هستند از مرز برگشته و مخازن سوخت خود را ترمیم کنند که همین موضوع، موجب تجمع آنها در مرز بازرگان شده است و این مشکل کشور ترکیه است که باید خود برای رفع آن چارهای بیاندیشد.
البته ایران بارها از طریق رسانههای خود اجرای پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ترکیه را از 10 آذرماه اعلام کرده بود و در اینباره اطلاعرسانی هم از طریق وزارت امور خارجه به ترکیه انجام شده بود، اما باز کامیونهای ترکیهای با مخازن سوخت خالی وارد مرز ایران میشوند و چون مخازن برخی از کامیونهای ترکیه محلی برای پلمپ ندارد مجبور به بازگشت هستند.
البته رسانههای ترکیه نیز در راستای منافع بیشتر کشور خود، اعلام کردهاند که ایران بدون اطلاع قبلی مخازن سوخت کامیونهای ترکیه را پلمپ کرده است در حالی که حدود 2 ماه است که از طریق همه رسانهها اعلام شده است که برای پلمپ مخازن سوخت کامیونهای آنها آماده شدهایم، در این باره ماهها بررسیها و رایزنیهایی انجام شده بود.
در حال حاضر بنا به درخواست دولت ترکیه برای پلمپ مخازن سوخت کامیونهای ترک طبق اطلاعیه قبلی به طرف ترک و یادداشت رسمی که به سفارش ایران در آنکارا ارسال شد، از 10 آذرماه (اول دسامبر) باک همه کامیونهای ترک ورودی به کشور پلمپ میشوند و قطعاً سوخت ارزانقیمت را در اختیار ترکیه قرار نمیدهیم.
روز اول اجرای طرح، کامیونهای سمت ترکیه دارای سوخت کافی نبودند و به همین دلیل ترددی انجام نشد اما بعد از آن کامیونها در حال تردد در مسیر ایران به ترکیه و ترکیه به ایران به تدریج در حال انجام است، با توافق دو طرف، از این به بعد تمامی کامیونهایی که از ترکیه به ایران وارد میشوند باید دارای سوخت کافی باشند و به محض ورود به ایران باک آنها پلمپ میشود؛ مرز در حال حاضر باز است و تعطیل نشده و همه کامیونهای کشور ترکیه میتوانند با داشتن سوخت مصرفی مناسب وارد ایران شوند.
دست تصمیم گیرنده درد نکنه ترکیه ایها از اول انقلاب سوخت کشور ما را بردنند فقط دقت کنید سالهی ۸۰ که باک زیر تریلی ازاد بود ترکها از ترکمن اب داخل باک پر میکردنند و یک سری خائنین وطن فروش پمپ بنزینی تاکید میکنم یک سری شان نه همه اب را از جای شناور باک میرختند زمین اب پر میکردنند و پلمپ دست نمی خورد ویا از پیچ تخلیه باک تنها راهی که هست بدین اختیار را دست بسیج ماشین ترک در پمپ بنزین که مشاهده شد مصادره بشه وپمپ بنزین پلمپ واین ماشینهای ترک باکهای ساختند ۲۰ تا جا ساز داره روی باک نگاه کنید ۲۰ تا شیر فلکه داره شما ۲۰لیتر بریزی باک ۷۰۰ لیتری پر می شود این باکهارا ممنوع کنید وگرنه همون قضیه سال ۸۰ ترکمنستان را ادامه خواهند داد اگر هم مسئولین در این باره اطلاعات خواستند بدست بیارن من در خدمتم تمام کلک های ترکها را میگم تلفن من[…] برای همکاری حاضرم
نمی دونم چرا این روزها فعال های حمل و نقل غیر فعال هستند. در بخش اظهار نظرهای این سایت وزین را گویم به ویژه آن فعالی که پدر بزرگشان در روستا گاراژ داشتند. همان روستازاده درد آشنا را گویم. یه رفیقه دارم فامیلیش روستا است. هر بار می بینم به مزاح می گویم: " هنوز شهر نشده ای، کی می خواهی شهرستان بشی، اوه… استان شدن اونقده دوندگی داره "(خوی گرک اوستان اولا – اطرافی بوستان اولا) دیشب باز خوابم نبرد. " مغز عزیزم… خفه شو بزار بخوابم. " ده دقیقه بعد متوجه می شدم. از دلم سراغ فعال حمل و نقل را می گرفت. دلم براشون تنگ شده. غیر فعال بودن بهتر از فعال بودن و نسنجیده سخن گفتن است. بلاخره آنها آمدند و رفتند. اوضاع را سبک و سنگین خواهند کرد. از همه آدمهاییکه دارند اوضاع را پرس و جو خواهند کرد. دیدند در ایران بخش خصوصی در خصوص منافع ملی حامی دولتشان هستند، بودند و هماره خواهند بود. درسته اختلافات خونوادگی گاه گداری در همه جا بروز می کنه ولی در مقابل هر قلدری مثه یه مشت متحد هستیم. برخی می گویند کشور دوست و برادر ترکیه، باز اینجا هم تبعیض قایل می شوند. چرا نمی گویند کشور دوست و خواهر طوفان های سهمگین را به نام ما خانم ها اسم گذاری می کنند. طوفان سهمگین کاترینا، … ولی در مقابل، آنانی که یه جو شرف و مردونگی ندارند را برادر خطاب می کنند. هفته قبل در این سایت خبری خوندم دال بر اینکه پنچاه درصد رانندگان کامیون ها تا پنچم ابتدایی به مدرسه رفته اند. مرد زندگی هستند. زندگی خرج داره. مدیر ما هم از آن نسل هستند. یکی از کامیون ها را فروخته و این شرکت را خریده است. خیلی وقته. آقاست خیلی مرده. من هم از اول به عنوان منشی شرکت استخدام شدم خدا را شکر بعد از سالها هنوز هم هستم. البته ارتقای شغلی پیدا کرده ام. الانه پست رسمیم؛ رئیس دفتر مدیر عامل است. درسته همون کار منشیگری را انجام میدم ولی بیرون پُز میدم. رئیس دفتر مدیر عاملم. چیکار میشه کرد. گاهی شیطونه میگه بزنم تو کار بیزنس. درآمدش بیشتره؛ حالینجا است. امروز یکی از راننده های تحت پوشش شرکت از آن طرف مرز بازرگان زنگ زده بود. مقصد نهایش یونان بود الان شش روزه اون طرف مونده. جیگرم آتیش گرفت. موضوع را به مدیر شرکت گفتم. فرمودند درست میشه. عرض کردم این همه پول تحت عنوان حق عضویت در فلان سندیکا، فلان اتاق در هر سال پرداخت می کنید لا اقل از اونها پیگیر شوید. باز شروع کردند به بازگو نمودن تجربیات و خاطراتشان " اون موقع ها یه کامیون ایویکو داشتم. کشمش از تبریز بارگیری کرده بودم به مقصد آنکارا، گردنه آغری به سمت ارض روم را پایین می رفتم دیدم؛ ای خدا چرخ عقبم پنجر شده. با هزار مکافات ترمز کردم بهمن ماه بود. تو اون کولاک نتونستم در جعبه ابزار را باز کنم. با انگشت آم پیچ های تایر را باز کردم… " راست میگن دست های زمخت و انگشتان قوی دارند. از نیش گون ها حس می کنم. در هر حال از سندیکا و جاهای دیگه پیگیر نشدند. میگم هر کسی اطلاع از شگردهای جاسازی و تقلب را می دونه به مقامات رسمی اطلاع بده چون یه بار دیدم از کامیون ترکیه ای که از ازبکستان به مقصد سوریه سالهای قبل لوبیا بارگیری کرده بود در گمرک لطف آباد سه تا باک جاسازی شده پیدا کردند. می تونید برید از سایت سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای شماره تماس های سازمان را یافته زنگ بزنید فاکس کنید. این سوخت امانتی دست ماست. مال نسل های بعدی هستند. نباید در امانت خیانت کرد. دلم تنگه غروبه نازنین بعد نگید این سایت محل انشا نوشتن نیست کجا را دارم. همه اش تو اینترنتم… دیشب اینترنتم قطع شد. رفتم یه ذره با خونواده نشستم. باهشون آشنا شدم. دیدم آدم های خوبی هستند…
خانم کاملیا تاریخ کهن حمل و نقل،، نقل میکند که حمل ونقل از روستا شروع شده و با دستان پینه بسته مردان و قاطران و چهارپایان روستاها تکامل یافته و شهر و… تشکیل یافته و تا جایى رسیده که کشتى هاى پانامکس و هواپیماهاى پهن پیکر و انواع اقسام کنوانسیونها ومقاوله نامه ها تدوین شده تا سرانجام یک شرکت حمل ونقل بین المللى وکشتیرانى تشکیل شود وشما در آنجا مشغول به سمت منشى باشید و در بیرون از محیط کار کلاس بگذارید و بگویید رییس دفتر هستم!!! همانا مثل کسانى که فعلا روستایى هستند وخودشان را در جامعه شهرى معرفى میکنند!!! ولى هستند بر عکس کسانى که به روستایى بودنشان علیرغم تشکیل تشکیلات بزرگ صنعت حمل ونقل باز هم افتخار میکنند و میکویند من روستایى هستم …ووووووووووو