زمینههای گفتوگو بین ایران و ترکیه وجود ندارد
تین نیوز | با توجه به مسدود شدن مرزهای ایران و ترکیه برای تردد کامیونها، رئیس کمیسون حملونقل اتاق ایران گفت:در حال حاضر زمینه مناسبی برای گفتوگو بین ایران و ترکیه وجود ندارد.
مسعود دانشمند با بیان این که مبادلات بین ایران و ترکیه به شدت در حال کاهش است،اظهار کرد:کالاها در مرز ایران و ترکیه با محدودیت بسیار بالایی در حال تردد است که این موضوع باعث کاهش مبادلات بین دو کشور شده است.
دانشمند با بیان این که این موضوع بیش از حد ادامه پیدا کرده و این دو کشور همسایه باید هرچه سریعتر این موضوع را حل کنند،بیان کرد:در حال حاضر ترکها کالاهای ایرانی را در مرز بازرگان پیاده کرده و آنها را به داخل کشور نمیآورند.
وی با بیان این که مشکل اصلی بر سر طرفهای مذاکره کننده در ایران و ترکیه است، بیان کرد:در ایران دولت طرف مذاکره کننده و در ترکیه ستدیکای رانندگان و بخش خصوصی وارد مذاکره میشود. مشکل اصلی از همینجا آغاز میشود.یا دولتها در هر دو کشور باید طرف گفتوگوی هم قرار گیرند یا در هر دو کشور بخش خصوصی پای مذاکره بنشیند. یا دولتها یا بخش خصوصی کشورها، نمیشود دولت ایران با بخش خصوصی ترکیه به نتیجه برسد.
داشمند با تاکید بر این که در ایران پیشنهاد ما این است که دولت بخش خصوصی را به مذاکره با ترکها بفرستد،گفت:در غیر اینصورت این اختلاف همچنان ادامه پیدا میکند و ضررهای زیادی به جای میگذارد.
جناب آقای داشمند با سلام در یک سفر کاری آتی به امارات، پلیس گذرنامه فرودگاه دبی از شما مقدار وجه در اختیار را پرس و جو می کند. و شما ده هزار دلار اظهار می کنید. ایشان می فرمایند. نه باید پنچ هزار دلار را به من بدهید. به شما بر می خورد و علت را جویا می شوید. ایشان اظهار می دارند تصمیم بخش خصوصی است. مثلاً جابر ابن التمیمی چنین تصمیمی گرفته اند. با خود می اندیشید چه هرج و مرجی؛ التمیمی کیست؟ و یا خبر می رسد مسئولین بندر جبل علی اجازه پهلوگیری به کشتی ایرانی را نمی دهد. از نماینده خود در امارات صحت و سقم موضوع را می پرسید. ایشان کنکاش به عمل می آورند. که بخش خصوصی تصمیم گرفته مطمئناً تجسم خواهید کرد که مخاطب شما را خدای ناکرده این چنین ناآگاه تصور نموده است. در روابط رسمی فی مابین کشورها بخش خصوصی و بخش دولتی جدا از هم معنی ندارد. برای راقم منبع اشاعه شایعه " تصمیم گیرنده در این خصوص بخش خصوصی ترکیه است. " سرشار از شک و تردید است. دو گزینه می توان تصور نمود. الف) واقعاً چنین سخنی به شکل رسمی و یا غیر رسمی به مقامات(بخش خصوصی و یا دولتی ایران) گفته شده است. آنان شنونده خود را این چنین ناآگاه تصور نموده اند. آن مقام با ریشخند جواب آنان را باید می داد. در لیبرالترین اقتصاد دنیا در آزادترین کشور جهان نیز چنین موضوعی سندیت ندارد. ب) این خبر از طرف بخش خصوصی ایران تبلیغ می شود گویا چنین ذهنیت یافته اند که مقامات رسمی و دولتی آنان را به حساب نمی آورند. این نیز فارغ از هر ذهنیتی نمی تواند صحت و موضوعیت داشته باشد چرا که منافع ملی و پا غرور ملی در میان است. افزون بر ضرر و زیان مالی و اقتصادی، می توان حال و روز رانندگان ناوگان ملی جاده ای را در آن یخبندان و برخورد قهری طرف مقابل تصور کرد. گویا گزینه الف به حقیقت نزدیکتر است. بعد از دو ماه بخش خصوصی ایران می توانست به شکل خصوصی موضوع را حل کند. ویزا نمی خواهد. نمایندگان محترم سندیکا بلادرنگ گذرنامه برداشته به کرات عازم آن کشور شده موضوع را مورد بررسی و نتیجه را به افکار عمومی اعلام می کردند. نه نیازی به عزیمت نیست دوران فیس تو فیس از سالهای قبل منقرض شده است. در عصر حاضر با وجود ابزارهای لازم جهت بحثخصوصی در فضای مجازی می توان با دوستان و همکاران خود به صورت خصوصی تبادل افکار نمود. با اسکایپی با مسنجر دیگری با طرف ترکیه ای به شکل خصوصی موضوع را حل می کردند. لهذا عاجزانه مستدعی است. به موضوع ملی نگریسته و ناخودآگاه مبلغ اندیشه کوته نظران نباشیم. امید هزاران راننده و خانواده های چشم انتظار آنان به متفکران، دانشمندان و اندیشمندان این کشور است.(بخش خصوصی و دولتی یکی هستند در این کشور نمی توان بین آنها تفکیکی قایل شد)