◄ نقش عامل انسانی در تصادفات رانندگی ۷۰ درصد است یا ۳۵ درصد؟

تین نیوز |  اظهارات بهروز غروی مدیرعامل جمعیت طرفداران ایمنی‌ راه‌ها که با اشاره به فرمول سهم 70 درصدی عامل انسانی و 30 درصد جاده و خودرو در تصادفات رانندگی گفته است: جاده های ما گرفتاری قیر تقلبی و مصالح غیر استاندارد را دارند و با توجه به این مشکلات نمی توان گفت عامل انسانی نقش 70 درصد در تصادفات دارد، مورد نقد آن دسته از کاربران تین نیوز قرار گرفت که به طور عمده بر نقش عامل انسانی در وقوع تصادفات جاده‌ای تاکید داشتند.
نظرات کاربران تین نیوز در مورد سخنان بهروز غروی مدیرعامل جمعیت طرفداران ایمنی‌ راه‌ها به شرح زیر است:

1- بنده قبلا در پنجمین همایش مدیریت ترافیک که توسط راهور در اردیبهشت برگزار شد این نظرات آقای غروی را شنیده ام.

تخمین 70-30 برای سهم عوامل انسانی نسبت به سایر عوامل تقریبا در تمام دنیا وجود دارد و نیز تمامی مدهای حمل و نقل اعم از زمینی، هوایی، ریلی و دریایی را شامل می شود. حتی این درصد در مواردی به بالای 90 هم می رسد. در حال حاضر هم در کشور عمده سوانح در اثر سبقت غیر مجاز، سرعت غیر مجاز، عدم رعایت فاصله طولی مجاز و مواردی اینچنینی اتفاق می افتند. به این صورت نیست که راننده ای در جاده ای در حال حرکت باشد که سرعت مجاز آن 80 کیلومتر بر ساعت است و به پیچی می رسد که سرعت مجاز برایش 40 اعلام شده و سپس با سرعت 40 وارد پیچ شود و خودرو از کنترل خارج شود و سانحه به وجود بیاید. بلکه در عمده سوانح رد پایی از تخلف به چشم می‌خورد.

کاش آقای غروی برای این ادعای خودشان سند و مدرکی که حاصل یک پژوهش مشخص باشد را ارائه می کردند. نه اینکه خیلی راحت عذر و بهانه برای رانندگان متخلف که کارشان مصداق قتل عمد می تواند باشد فراهم کنند.

بنده هرگاه در جاده ها و معابر رانندگی می کنم،‌ می‌بینم که فراوانی رانندگان متخلف عموما بیشتر از رانندگان غیر متخلف است. تا جایی که گاهی رعایت قانون سخت می شود و اگر بخواهید سرعت مجاز را رعایت کنید (در مثلا جاده هراز و چالوس) حتی می بنید که اتوبوس با وزن 20 تن در فاصله یک متری سپر عقب خودروتان و در داخل تونل در حال چراغ دادن است که چرا اینقدر آرام می روید. در حالیکه مثلا سرعت برای آن بخش از جاده 50 کیلومتر بر ساعت اعلام شده است. یا بنده فراوان تجربه کرده ام که در آزادراه هایی چون تهران قم و تهران قزوین، در حال حرکت با حداکثر سرعت مجاز (120 کیلومتر بر ساعت) در خط وسط از سه خط موجود هستم و می بینم که از سمت چپ و راست من دیگر راننده ها از جمله راننده های خودروهای سنگین در حال سبقت گیری هستند و بنده مانده ام میان دیوانگان و شهوترانان سرعت که به ناگاه یک اتوبوس 20 تنی را در فاصله یک متری سپر عقب خودروام مشاهده می کنم که نعره زنان از بنده می خواهد که به خط سمت راست بروم و خط سمت راست هم در اشغال اتوبوس دیگری است که آنهم با سرعت بالای 120 در حال حرکت است.

در سخت افزارهای موجود (جاده و خودرو) می توان بهبودهایی را ایجاد نمود، اما به نظر بنده هموطنانی که به این راحتی الگوی تهاجمی رانندگی در کشور را نادیده می گیرند شاید خودشان هم از آن دست رانندگانی باشند که توقع داشته باشند با هر سرعتی که دلشان بخواهد رانندگی کنند و اتفاقی هم برایشان نیفتد.

2- سخنان بهروز غروی در مورد غلط بودن رقم ۷۰ درصد کاملا صحیح است. این رقم غلط با روش غیر علمی و مبتنی بر کار غیر کارشناسی و آمار مجعول به دست آمده است. ۶۵ درصد عامل تصادفات خودروها و جاده ها هستند و عامل انسانی ۳۵ درصد نقش دارد. کیفیت جاده های ایران کسل کننده است.

3- راست می گوید! عامل انسان اصلا نقشی ندارد! مشکل در مدیریت و خود جاده هاست!!!!!اصلا راننده معصوم و مظلومی که در پیچ 180درجه از پشت کوه بدون دید در منطقه سبقت ممنوع سبقت می گیرد و شاخ به شاخ می شود مقصر نیست!
چه کسی گفته راننده ای که با150کیلومتر سرعت رانندگی می کند و با همان سرعت می پیچد و چپ می کند مقصر است؟!انیشتین و فیزیکدانان دیگر اشتباه کردند قانون اینرسی را مطرح کردند!
لابد خود ایشان برای اعتراض به قیرهای تقلبی همیشه از شانه خاکی جاده عبور می کند تا مثل بقیه رانندگان فرهیخته یک نه بزرگ بگوید به قیرهای تقلبی! 

4- نقش بالای عامل انسانی در میزان تصادفات با اظهار نظرات شخصی به این راحتی زیر سوال نمی‌رود! اکثر ما در خیابان‌ها و جاده‌ها رانندگی کرده‌ایم و ناآشنا به فرهنگ رانندگی مهاجمانه، متخاصمانه و متخلفانه در ایران نیستیم. وقتی رانندگان در اتوبان دنده عقب رانندگی می‌کنند، با سرعت برق‌آسا در اتوبان سبقت می‌گیرند، به طرز وحشیانه‌ای زیگزاک بین اتومبیل‌ها حرکت می‌کنند، قیر چه کمکی می‌تواند بکند؟! آنچه لازم است فرهنگ‌سازی رانندگی صحیح و برخورد قاطع با متخلفین است نه این که گناه تربیت ناصحیح آقازاده‌ها گرفته تا عدم آموزش رانندگان تریلی و کامیون را به گردن قیر جاده بیندازیم. چرا باید بیت‌المال هزینه ساخت جاده‌هایی شود برای ارضای شهوت سرعت و قدرت عده‌ای که تمایل ندارند قانون‌مدارانه رانندگی کنند؟!! 


5- از دید بنده داستان چندان پیچیده نیست:
می پذیریم که گزینه های چندگانه ی چرایی ِ پیشامدهای ناگوار/مرگبار رانندگی اینها هستند:

- ایمنی راه ها (و درست و فنی ساخته شدن ِ آنها، از پوسته جاده تا نشانی گذاری ووو)

- آب و هوا ووو یا روی هم رفته "محیط"

- ایمنی خودروها (ساخت ِ خوب، پیرنگ ِ خوب، داشتن ابزار کمک دهنده به هنگام پیشامد (مانند کیسه هوا) و ابزار پیشگیری کننده (مانند "ترکشن کنترل")

- آدمها و قانونمداری شان (راننده ها و کاربران دیگر) و قانونگذاری شان (قانون های خردگرایانه و بناشده بر پایه دانش)

اکنون 2 پرسش: (پیش فرضها، با اینکه تنها تا درصدی درست هستند: خودروی ولو V40 دارای 5 ستاره ایمنی را ایمن ترین و بهترین خودروی روی زمین بگیریم و پراید ِ ویرایش نخست (بدون کیسه هواووو) را بگیریم خودرویی که 0 ستاره دارد از دید ایمنی بدترین خودروی روی زمین در تاریخ باشد)

1- آیا می توان یک پراید را در هوای بد در جاده ای بد، با ایمنی راند و نمرد؟ بله

2- آیا می توان یک V40 را در هوای خوب و جاده ای خوب، بی ایمنی راند و مرد؟
بله

همین!

(هرچند در نمونه ی بالا، پیش فرض های دیگری نیز هست، مانند اینکه راننده تریاکی/مست کامیونی از آن سوی جاده شما را زیر نگیرد یا در پی زمین لرزه، یک تخته سنگ نیفتد روی خودرو در جاده کوهستانی)