مسافرانی که در جادهها میسوزند
تین نیوز | تصادف و آتشسوزی وقتی در جادهها با هم همراه و همدست میشوند حوادث هولناکی را رقم میزنند که دردناکترین صحنههای مرگ را بهدنبال دارند.
تاكنون تصادفات توأم با آتشسوزی، حوادث مرگبار زیادی را خلق كرده كه در همه این حوادث یك نكته مهم خودنمایی میكند؛ اینكه آتشنشانی و نیروهای امدادی زمانی به محل حادثه میرسند كه كار از كار گذشته و از خودروی آتش گرفته جز لاشهای سوخته و از سرنشینان آن جز اسكلتی بیجان چیزی باقی نمانده است. شاید به همین دلیل است كه مقامات پلیس و مسئولان حملونقل كشور، این روزها از لزوم راهاندازی آتشنشانی جادهای و هماهنگی در امداد جادهای سخن میگویند تا شاید از این طریق بتوان از آمار قربانیان تصادفات آتشین كاست.
آخرین تصادف آتشین در جادههای كشور شنبهشب در جاده بندرعباس - داراب رخ داد و جان 14نفر را در شعلههای آتش گرفت. حدود ساعت 23 نیمهشب در ورودی شهر دو برجی در حوالی شهرستان داراب، یك خودروی پژو405 كه با سرعت سرسامآوری در جاده در حركت بود با یك كامیونت ایسوزو تصادف كرد تا یكی از مرگبارترین تصادفات جادهای در هفتههای اخیر را رقم بزند.
سرنشینان خودروی پژو 13مهاجر غیرقانونی افغانی بودند كه قرار بود راننده ایرانی پژو آنها را دور از چشم پلیس و به سلامت به مقصدشان برساند اما بهدنبال این تصادف خودروی پژو در هم پیچید و ناگهان آتش گرفت. افرادی كه داخل ماشین گیر افتاده بودند هر چه كردند نتوانستند از آن خارج شوند و این در حالی بود كه شعلههای آتش هر لحظه بیشتر و بیشتر میشد. شاهدان حادثه سراسیمه با آتشنشانی و هلال احمر تماس گرفتند و درخواست كمك كردند.
فاصله 100كیلومتری محل حادثه با نزدیكترین ایستگاه آتشنشانی اما خیلی زود به همه فهماند كه انتظار بیفایده است و آنها با دستان خالی سعی كردند به جدال شعلههای آتش و كمك سرنشینان پژو بروند اما موفق نشدند. دقایق پشت سر هم گذشت و در نهایت آتش بر خودرو غلبه كرد و چیزی از آن باقی نگذاشت جز اسكلتی آهنی. در این حادثه تمامی 14سرنشین خودروی پژو در میان شعلهها جان باختند و 2سرنشین كامیونت ایسوزو كه مجروح شده بودند به بیمارستان انتقال یافتند و تحت درمان قرار گرفتند.
آتشنشانی نداریم!
ساعاتی پس از وقوع این حادثه بود كه فرماندار داراب با اعلام مرگ تمامی 14سرنشین خودروی پژو در آتش از نبود آتشنشانی در هیچیك از شهرها و بخشهای تابعه شهرستان داراب گله كرد و گفت: مردم شهرها و بخشهای تابعه این شهرستان درصورت بروز آتشسوزی در آن مناطق باید برای مهار آتش منتظر خودروهای آتشنشانی باشند كه از داراب راهی آنجا میشوند. قاسمپور با اشاره به وسعت و جغرافیای شهرستان داراب افزود: فاصله محل حادثه اخیر تا شهر داراب بیش از 100كیلومتر است و این فاصله كار
امداد رسانی را بسیار سخت میكند حال آنكه شهرداریهای شهرهای كوچك توان مالی مناسب برای خرید ماشین آلات امدادی ندارند.
متولی امداد كیست؟
تصادفات آتشین در جادهها و مرگ مسافران در شعلههای آتش داستان امروز و دیروز نیست. طی سالهای اخیر دهها حادثه مشابه در نقاط مختلف كشور رخ داده كه هر بار زنگ خطر كمبود امكانات و همچنین مشخص نبودن متولی واحد در امداد جادهای را به صدا درآورده است اما كمی بعد و با فروكش كردن جنجالهای رسانهای، همهچیز به فراموشی سپرده شده تا در تصادف بعدی، این آتش زیر خاكستر دوباره شعلهور شود. روز گذشته رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی كه در حاشیه دومین نشست فصلی فرماندهان و روسای پلیس راهنمایی و رانندگی سخن میگفت به ضرورت وجود آتشنشانی جادهای
اشاره كرد و گفت:
آتشسوزی خودروها در جادهها یكی از چالشهای مهمی است كه باید به آن توجه شود اما متأسفانه همانطور كه بارها نیز به آن پرداخته شده متولی واحدی برای امداد و نجات در كشور وجود ندارد و 3حوزه اورژانس، آتشنشانی و هلال احمر بهصورت مجزا در این حوزه فعالند. سردار مومنی با تأكید بر ضرورت احداث آتشنشانی جادهای گفت: امیدواریم وضعیت امداد و نجات در كشور یكپارچه شده و یك ساماندهی در این خصوص انجام گیرد.
مهاجران، ركورددار مرگهای آتشین
درصد بالایی از قربانیان در تصادفات آتشین جادهها را مهاجران غیرقانونی تشكیل میدهند. این را ما نمیگوییم، كافی است خودتان نگاهی به آرشیو تصادفات جادهای در كشور بیندازید تا دستگیرتان شود كه چطور در بیشتر تصادفات آتشینی كه آمار قربانیان آن بالاست، یك پای ماجرا را مهاجران غیرقانونی تشكیل میدهند. دلیل این اتفاق هم خیلی ساده است. با توجه به جلوگیری از تردد مهاجران غیرمجاز در كشور، این افراد حتی زمانی كه قصد دارند از شهری به شهر دیگر بروند، مجبورند با پرداخت هزینههای هنگفت، خود را به قاچاقچیان انسان یا بهاصطلاح خودشان «آدمبر» یا
«قاچاق بر» بسپارند. قاچاقچیان كه معمولا خودروی مورد استفاده آنها پژو405 است، این خودروها را طوری دستكاری میكنند كه بتوان هر بار دستكم 12،10نفر را با آنها جابهجا كرد. آنها برای اینكه گرفتار پلیس نشوند، شبانه و با سرعت سرسامآوری در جادهها حركت میكنند و از آنجا كه باكشان هم معمولا پر از بنزین است، درصورت یك اشتباه، فاجعهای هولناك را رقم میزنند.
نبود امكانات امدادی ازجمله آتشنشانی و پایگاه اورژانس در برخی از جادهها، آنها را به جاده مرگ تبدیل كرده است. تا همین چندماه پیش و قبل از مسدود شدن جاده قم - گرمسار، بسیاری از رانندهها این جاده را با نام جاده مرگ میشناختند. از زمان افتتاح این جاده، تصادفات مرگبار زیادی در آن رخ داد كه بسیاری از آنها همراه با آتشسوزی بود. دلایل این آتشسوزیها هر چه بود اما نبود ایستگاه آتشنشانی در این جاده یا در نزدیكی آن سبب شده بود در تصادفاتی كه خودرو دچار حریق شده و نیاز مبرم به آتشنشانی داشته، دهها نفر در آتش جانشان را از دست بدهند. مرگ 5نفر از
سرنشینان خودروی پراید و نیسان كه پس از تصادف دچار آتشسوزی شده بودند ازجمله این تصادف آتشین بود.
در همه این حوادث، آتشنشانان زمانی به محل رسیدند كه كار از كار گذشته بود چراكه فاصله ایستگاهها تا محل حادثه دور بود. خودروهای آتشنشانی قم از ایستگاه نواب «جنب نمایشگاه بینالمللی در خیابان خاكفرج» باید جاده كوه سفید و قم - گرمسار را پوشش میدادند كه تا رسیدن خودروهای سنگین آتشنشانی به محلهای تصادف در این جاده، زمان زیادی تلف میشد.
جاده قم- سلفچگان نیز بهدلیل كمبود تجهیزات آتشنشانی گاهی اوقات شاهد حوادثی است كه به قربانی شدن انسانهای بیگناه منجر میشود. شاید یكی از دردناكترین حوادث این جاده مرگ 5عضو یك خانواده در شعلههای آتش بود كه اردیبهشت سال90 رخ داد.
آن روز بعد از ظهر، كسانی كه از جاده قم - سلفچگان عبور میكردند شاهد حادثهای دلخراش بودند. خودروی پرایدی بین یك دستگاه پژو۲۰۶ و تریلی گیر كرده بود و امكان رهایی نداشت. سرنشینان پراید برای نجات فریاد میزدند و درخواست كمك میكردند. درهای ماشین قفل شده بود و از دست كسی كاری بر نمیآمد. همه انتظار رسیدن نیروهای آتشنشانی را میكشیدند اما انگار قرار نبود از آنها خبری شود. شاهدان ماجرا به سمت خودروی پراید و پژو206 دویدند.
آنها با شكستن شیشه پنجره206 توانستند سرنشینان آن را نجات دهند اما شرایط برای سرنشینان پراید بهگونهای بود كه عملیات نجات آنها را با مشكل روبهرو كرده بود. در همین هنگام كپسول سی ان جی خودرو پراید آتش گرفت. مردم وحشتزده به هم خیره شده بودند و كسی جرأت نزدیك شدن نداشت. لحظاتی بعد آتش تمامی خودرو را دربرگرفت و پس از آن دیگر صدای كمكخواهی سرنشینان پراید شنیده نمیشد و تمامی 5 سرنشین آنكه اعضای یك خانواده بودند در شعلههای آتش جان باختند. لحظاتی بعد خودروهای آتشنشانی سر رسیدند اما وقتی آتش خاموش شد، چیزی جز اسكلت قربانیان باقی نمانده بود.