◄ تا چه زمانی باید به ارائه آمار تصادفات بسنده کنیم؟
وبلاگ تین نیوز، حسین قاسمی نژاد | تصادفات جادهای در سالهای اخیر ضایعات جانی و مالی سنگینی بر جامعه تحمیل كرده است.
بدترین پیامد هر تصادف، تلفات نیروی انسانی آن است. براساس آمار سازمان پزشكی قانونی 14 هزار و 375 نفر در حوادث رانندگی نه ماهه اول سال 92 جان خود را از دست دادند. از این تعداد 11 هزار و 96 نفر مرد و سه هزار و 279 نفر زن بودند. مطابق آمارهای موجود بیشترین آمار تلفات حوادث رانندگی با 9 هزار و 235 فوتی در مسیرهای برون شهری ثبت شده است. پس از آن مسیرهای درون شهری با سه هزار و 982 فوتی، مسیرهای روستایی با یكهزار و 104 مورد و مسیرهای نامعلوم با 54 مورد به ترتیب تلفات رانندگی نه ماهه را دربر میگیرند.
بر اساس آمار حدودا روزانه 51 نفر بر اثر تصادفات جادهای در كشور فوت میكنند یعنی در هر ساعت حدود 2 نفر از هموطنان كه میتوانند سرمایههای ارزندهای برای كشور باشند در تصادفات ناشی از حمل و نقل غیرایمن از دست میروند.
وقوع تصادفات و اخبار تكان دهنده كشتههای دسته جمعی مسافران مانند حادثه اخیر سقوط اتوبوس مسافربری به دره محور هراز و حوادث مشابه دیگر (قم و...)، علاوه بر خسارات جانی آن، آثار كوبنده فیزیكی و روانی بر روی افراد و جامعه میگذارد و زندگی اقتصادی افراد جامعه را دستخوش تغییرات كمی و كیفی نموده و هزینههای گزاف و سنگین اجتماعی و اقتصادی آن نیز، در بلند مدت اثرات زیانبارش پدیدار میشود.
از آنجا كه هر تصادف معلول عوامل مختلفی است باید سازمانهای ذیمدخل در این رابطه از جمله وزارت راه و شهرسازی، نیروی انتظامی، وزارت بهداشت و صدا و سیما و ... با همكاری متقابل و تجزیه و تحلیل تصادفات و ارائه راه حلهای مناسب در زمینه جلوگیری از تصادفات جادهای در بلند مدت با یك خط مشی مناسب و مشخص و برنامهریزی زمانبندی شده به حل این معظل بپردازند و چنانچه در انجام وظایف محوله خویش، كوتاهی كنند و مساله را با تنگ نظریهای شخصی و سازمانی مشاهده كنند، مسئول كشته شدن سالانه بیش از هزاران نفر از افراد جامعه خواهند بود.
برقراری ایمنی در راههای كشور با محوریت پیشگیری از تصادفات به عوامل زیر بستگی دارد:
- ایجاد مدیریتی واحد در بخش ایمنی در سطح كشور از طریق تشكیل شورای عالی ایمنی راهها متشكل از سازمانهای ذی مدخل در امر ایمنی
- اصلاح طرح هندسی راه و رفع نقاط سانحه خیز
- ارتقاء محورهای شریانی دوخطه به چهار خطه
- استفاده از روشهای نوین در مدیریت ایمنی راه
تصادفات جاده ای نمایانگر یك مشكل پر هزینه در تمامی كشورها است. اگرچه اقدامات ایمنی مختلفی شامل وضع قوانین سختگیرانه و با شدت بیشتر و همچنین بالا بردن سطح آگاهیهای عمومی منجر به كاهش تصادفات جاده ای شده است لیكن آمار مرگ و میر سالانه جاده حاكی از این امر است كه هنوز هم 90 درصد تلفات، ناشی از حمل و نقل جادهای میباشد.
طرحی برای اولین بار در سال 1995 در كشور سوئد و توسط مدیر عامل اداره ایمنی و ترافیك آن كشور مطرح شد و به رویكرد افق صفر در ایمنی جادهای نام گرفت، طرح مذکور به این نكته تاكید دارد كه هرگز قابل پذیرش نیست كه مردم در سیستم حمل و نقل جادهای كشته شده یا به شدت زخمی شوند و چنین وقایعی باید حذف شوند نه اینكه تنها كاهش یابند.
در دیدگاه افق صفر فرآیند عملیات سیستم (نظیر تبلیغات، آموزش و اعمال قانون) باید به گونهای باشد كه رفتارهای كاربر كه همان استفاده كننده از جاده (نیروی انسانی) میباشد را به بهترین شكل ممكن هدایت كرده و طراحی و اجزای سیستم نظیر (راه، وسیله نقلیه و...)نیز به صورتی باشد تا در صورت اشتباه یا خطای عامل انسانی از قوه حادثه جلوگیری كرده و عواقب آن را كاهش دهد. همچنین این دیدگاه كمك میكند از هیچ وضعیتی راضی نشویم مگر زمانی كه به اهداف مطمئن پیش بینی شده دست یابیم.
موضوع ایمنی جاده ها در برگیرنده عواملی نظیر مسافرین، تسهیلات حمل و نقل موجود و سیاستهای ایمنی می باشد. بنابراین بالا بردن سطح تحقیق و پژوهش در رابطه با ایمنی جادهها به منظور یافتن راهكارهای موثر در جهت كاهش تصادفات و نجات جان انسانها بسیار ارزشمند میباشد. این انتظار از متولیان میرود كه زمینه تحقیق و پژوهش برای كاهش تصادفات جادهای را ارائه نمایند تا جادهای بدون تصادف داشته و این شعار را همیشه به یاد داشته باشیم كه حتی یك تصادف هم زیاد است.