◄ قانونگریزی در رانندگی؛ افتخار برخی از شهروندان
وبلاگ تین نیوز، حسین قاسمی نژاد | خودخواهانه و بدون گذشت؛ می توان با این كلمات رانندگی ما ایرانیها را به خوبی به تصویر کشید. سالهاست همگان از رانندگی ما ایرانی ها انتقاد میکنند و ما نیز کوششی برای اصلاح آن نمیکنیم. از سوی دیگر احترام به قوانین از شاخص های توسعه یافتگی فرهنگی و اجتماعی یک کشور به شمار میرود و رعایت قوانین و مقررات توسط مردم بیانکننده سطح آگاهی بالای مردم آن جامعه است.
گروههای مختلف مردم، پیروی و اطاعت از قانون را یك واجب اخلاقی و اجتماعی میدانند، ولی همواره افرادی هستند که با نگاه ابزاری به قانون و دید تحمیلی بودن، از اجرای آن سر باز می زنند. به عنوان مثال پدران و افراد مسن وقتی با سرعت بالا رانندگی میكنند و یا وقتی از چراغ قرمز خیابان كه تخلف است عبور می نمایند، به دلیل عدم رعایت قانون عذاب وجدان و احساس ناراحتی دارند اما نسل جدید با گذر از چراغ قرمز، سرعت غیر مجاز و ... احساس گناه ندارد.
افراد قانونگریز تنها زمانی به قانون احترام میگذراند و آن را رعایت میکنند که برای آنها سودی داشته باشد و منافعشان را تأمین كند و همیشه با توجه به سود و زیان اجرای قانون عمل میكنند. لذا این عدم رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی موجب شده آمار تلفات و مصدومین رانندگی در كشور ما بسیار فاجعه انگیز باشد و به مرگ بیش از 18 هزار نفر از هموطنان كه می توانند سرمایههای بزرگی برای جامعه باشند در سوانح جاده ای درون و برون شهری بینجامد.
همانگونه كه ذكر شد یكی از شاخصهای مهم نظمپذیری جوامع، میزان تعهد افراد به قوانین و مقررات رانندگی است. از سوی دیگر رفتار مردم و دید آنان نسبت به اهمیت رعایت قوانین و مقررات رانندگی را میتوان فرهنگ رانندگی نامید. مواردی از قبیل، سرعت، سبقت، پارك دوبل در درون شهرها، عبور از چراغ قرمز، پارك خودرو و موتورسیكلت در پیادهرو، ورود و تردد ناوگان سنگین در درون شهرها، حركت برخلاف جهت حركت خودروها ، توقف تاكسی ها خارج از محدوده تعیین شده و بالاخص در نقاط نزدیك تقاطع ها و... از جمله مواردی هستند كه لطمه زیادی به عبور و مرور زده و خطرات بسیاری را هم برای شخص
راننده و سایرین وجود آورده است.
برای اصلاح این رفتارها باید مسئولین امر به فكر چارهای اساسی باشند، از جمله مواردی كه در كشور ما با ضعف زیادی مواجه است سیستم صدور گواهینامه و نظارت بر رانندگی فرد مبتدی است كه در این زمینه میتوان با اعمال قانون و اجرای دقیق و سختگیرانه قوانین و مقررات از سوی پلیس و... رفتارهای نادرست را تا حدودی اصلاح نمود و مهمتر از آن، نگاه ویژه به مقوله فرهنگ سازی و آموزش قوانین و مقررات رانندگی به كودكان است.
در كشور از نظر سخت افزاری در حوزه حمل و نقل و ترافیك به امكانات مجهز شدهایم اما در بخش نرمافزاری و توسعه فرهنگی کمبودهای بسیاری داریم و باید چارهاندیشی نماییم. از این رو تكلیف دستگاههای دستاندركار نسبت به موضوع مهم فرهنگ رانندگی سنگین است و فرمایشات مقام معظم رهبری در خصوص فرهنگ رانندگی نیز تأكیدی بر اهمیت این موضوع است، لذا باید به سوی تشریح وضع موجود و ترسیم وضع مطلوب گام برداریم و چگونگی بین این دو وضعیت را در قالب راهبرد و سیاستهای مورد نظر برنامهریزی و با استفاده از تمام ظرفیت و امكانات دستگاههای مرتبط و غیر مرتبط در جهت
رسیدن به یك مدل مطلوب گام برداریم.
چه مقاله خوب و پخته ای اما با آخرش موافق نیستم. فرهنگسازی به اندازه کافی انجام شد دیگه نوبت زور و چماقه. این نسل جدیدیا تا زور بالاسرشون نباشه قانون رو رعایت نمیکنند ضمنا پلیس راهنمایی ایران هم اکثرا کج و کوله و پپه و با آی کیوی پایین هستند و از اقتدار لازم برخوردار نیستند
وجود دغدغه رانندگی ایمن و قانون مند بسیار عالیست و طرح این موضوع ار جانب نویسنده جای تقدیر دارد. اما راه دور نرویم. هیچ ابزاری بهتر و موثر تر از اعمال قاطعانه قانون برای اصلاح وضعیت ناهنجار فعلی مناسب وجود ندارد. در حال حاضر شاهدیم در سه تونل رسالت، توحید و نیایش و نیز پل صدر و خروجی هایش وضعیت رانندگی در مقایسه با سایر معابر بسیار بهر است و اینها در شرایطی به دست آمده است که نه آموزشی در مدارس داده شده و نه کار تبلیغی آنچنانی ای انجام شده. بلکه فقط قانون قاطعانه اعمال شده. این به این معنی است که اعمال قانون به تنهایی اثر مهجزه آسایی دارد. همینطور در جزیره کیش، این خود ما هستیم که بدون آموزش دیدن خاصی، تنها به دلیل اعمال قاطعانه قانون، به درستی رانندگی می کنیم.