سوانح رانندگی زیر سایه حادثه ریلی
مشابه آن یک روز که براثر حادثه ریلی سمنان کمتر از ۵۰ نفر از هموطنانمان جان باختند، تقریبا هر روز در شهرها و جادههای کشور تکرار میشود اما نمیبینیم! به طور متوسط در طول ۳۶۵ روز سال، روزانه حداقل ۴۵ نفر بر اثر سوانح رانندگی، جان میدهند اما هیچکس جز خانوادهها و نزدیکان قربانیان، متاثر نمیشود و جامعه در ماتم و سوگ فرونمیرود.
سانحه ریلی، بسیار دردناک بود ولی دردناکتر از آن، اتفاقات تلخ و ناگوار در سفرهای شهری و برونشهری است که هر روز تکرار میشود و تبدیل به عادت شده و دیگر اهمیتی ندارد! سانحه ریلی سمنان، اتفاقی که به سادگی قابل پیشگیری بود و نشد، یا سوانح هوایی و دریایی که کمتر رخ میدهد، بهانهای است برای اینکه بار دیگر به حوادث رانندگی و تبعات ناشی از آن گریزی بزنیم.
واقعیتهایی که فراموش میکنیم!
بنا به گزارش سازمان بهداشت جهانی، پنج واقعیت کلیدی در مرگومیرهای رانندگی در سرتاسر جهان وجود دارد که عبارتند از:
حدود ۱/۲۵ میلیون نفر (یک میلیون و ۲۵۰ هزار نفر) هر سال بر اثر تصادفات رانندگی، جان خود را از دست میدهند و ۲۰ تا ۵۰ میلیون نفر به آسیبهای جزئی یا معلولیتهای دشوار، دچار میشوند.
حوادث رانندگی، اصلیترین عامل مرگومیر افراد ۱۵ تا ۲۹ سال است.
۹۰ درصد تلفات رانندگی در کشورهای کمدرآمد یا متوسط رخ میدهد و حدود نیمی از وسایل نقلیه در این کشورهاست.
نیمی از کسانی که در حوادث رانندگی میمیرند، افراد آسیبپذیر مانند افراد پیاده، دوچرخهسواران و موتورسواران هستند.
بدون هیچ اقدامی، پیشبینی میشود که تصادفات رانندگی به هفتمین عامل مرگومیر تا سال ۲۰۳۰ تبدیل شود. در چشم اندازی که برای توسعه پایدار تدوین شده، یک هدف بلند پروازانه به منظور ایمنی جادهها تا سال ۲۰۳۰ تعیین شده و در قالب آن، کاهش ۵۰ درصدی تعداد تلفات و صدمات ناشی از تصادفات رانندگی تا سال ۲۰۲۰ مدنظر قرار داده شده است.
هزینه مصدومیتها
تصادفات، بار مالی زیادی را به مصدومان، خانوادهها و کشورها تحمیل میکند؛ از هزینههای درمانی گرفته تا کاهش تولید ناخالص ملی، چون علاوه بر اینکه خودشان از کار افتاده میشوند یک نفر از اعضای خانواده هم باید از آنها مراقبت کند. تخمینهای جهانی محدودی برای هزینههای ناشی از صدمات و معلولیتهای حوادث رانندگی اعلام شده اما طبق پژوهشی که در سال ۲۰۱۰ انجام شده، تصادفات تقریبا ۳ درصد از تولید ناخالص داخلی را به خود اختصاص میدهد. این مقدار در کشورهای با درآمد پایین یا متوسط به ۵ درصد افزایش مییابد.
آمار مجروحان تصادفات برای مدتها از دید سازمان بهداشت جهانی دور مانده بود علیرغم اینکه قابل پیشبینی و تا حد زیادی قابل پیشگیری بود. آمار تلفات و مصدومیتهای رانندگی در آفریقا مضاعف است. حتی در کشورهای پیشرفته هم افرادی که از طبقات پایین اقتصادی و اجتماعی هستند، بیشتر در معرض سوانح رانندگی هستند.
همچنین از نظر سنی، افراد بین ۱۵ تا ۴۴ سال، حدود ۴۸ درصد تصادفات را شامل میشوند و از نظر جنسیت، مردان جوان بیشتر از زنان دچار تلفات میشوند. بیش ار ۷۳ درصد سوانح در بین مردان رخ میدهد. در میان رانندگان جوان زیر ۲۵ سال، مردان ۳ برابر زنان در معرض خطرند.
خودرو، همچنان بیرقیب
میانگین تلفات ناشی از حادثه ریلی سمنان، کمی بیشتر از یک اتوبوس مسافربری است. بررسی سوانح ریلی هشت سال گذشته یعنی از سال ۸۷ تا ۹۴ نشان میدهد در مجموع ۳۵ مسافر و ۱۵ مامور راهآهن بر اثر حوادث ریلی درگذشتهاند که رقمی حدود ۶ نفر در سال میشود که با احتساب حادثه اخیر، به حدود سالانه ۹ نفر میرسد.
البته که راهآهن بهدلیل امنترین سیستم حملونقل بینشهری نباید با چنین حوادثی، اعتماد مسافران را به این وسیله نقلیه انبوهبر خدشهدار کند اما سوانح رانندگی و تبعات ناشی از آن با هیچیک از تصادفات یا حوادث دیگر حملونقلی قابل قیاس نیست. اگرچه آمار تلفات رانندگی کشور از حدود ۲۸ هزار نفر در سال ۸۴، به حدود ۱۶ هزار و ۵۰۰ نفر در سال ۹۴ رسیده اما هنوز وضعیت ایران، قرمز است.
این آمار و ارقام بیانگر شدت و اهمیت سوانح رانندگی است اما هرگز به مفهوم کم اهمیت جلوه دادن حوادث ریلی، هوایی، دریایی و... نیست چرا که تبعات روانی اینگونه سوانح، علیرغم اینکه تعداد تلفات و مصدومان آن در طول سال، بسیار کمتر از حوادث رانندگی است، بسیار بالاست.
این حساسیت، بسیار خوب است تا خدایناکرده این قبیل حوادث نیز مانند تصادفات رانندگی در جادهها و شهرها به عادت تبدیل نشود اما از این جهت که به دامان سیاسیکاری آلوده شود و کمرنگ شدن آثار فاجعهبار سوانح رانندگی را موجب شود، پسندیده نیست و باید هوشیاری لازم از سوی مسئولان، صاحبنظران و رسانهها دراینزمینه به خرج داده شود.
آیا میتوان از تصادفات رانندگی تا حد زیادی جلوگیری کرد؟ پاسخ سازمان بهداشت جهانی، مثبت است. دولتمردان باید قواعد یکپارچهای را برای افراد از لحاظ حملونقل، نیروی پلیس، بهداشت، آموزش و امنیت در نظر بگیرند. زیرساختهای امن، حملونقل خوب، افزایش امنیت خودروها و خدمات درمانی بعد از تصادف و وضع قوانین سخت از دیگر اقدامات است.
لینک خبر