همه ویژگی‌های «هاب هوایی» را داریم؟

تین‌نیوز| در یادداشتی از بهروز حیدریان در روزنامه گسترش تجارت میخوانیم: برخی معتقدند در مقایسه با کشورهای همسایه، ایران موقعیت ترانزیتی برتری در حوزه هوانوردی دارد، به همین دلیل درصورت برنامه‌ریزی مناسب و وجود زیرساخت‌ها می‌تواند رقیبان را از میدان به در کند و تبدیل به هاب ترانزیت هوایی منطقه شود؛ البته بخشی از این سخن درست است اما نمی‌توان گفت تنها به دلیل موقعیت جغرافیایی، ایران وضعیت ترانزیتی بهتری نسبت به دیگران دارد.
 

درواقع در حال حاضر همه کشورهای خاورمیانه و حتی کشورهای فراتر از خاورمیانه هم از نظر موقعیت ترانزیت هوایی، در وضعیت مناسبی قرار دارند. به عنوان نمونه پاکستان در غرب با اروپا و خاورمیانه و ایران همسایه است و در شرق، با بازار یک میلیارد نفری هند و کشور بزرگ چین همسایگی دارد. روسیه نیز از شرق با امریکا و از غرب با اروپا و کل آسیا همسایه است. اما چرا روسیه با وجود چنین شرایطی نتوانست موقعیت ترانزیتی ایجاد کند؟ اردن هم با ناوگانی مدرن، در مدیترانه و بین اروپا و خاورمیانه قرار دارد، اما این کشور نیز نتوانسته مانند ترکیه که در نزدیکی‌اش قرار دارد، موقعیت مناسبی برای خود در ترانزیت هوایی ایجاد کند.
اگر در نقشه، موقعیت جغرافیایی استانبول ترکیه و آتن یونان را بررسی کنید مشاهده خواهید کرد آتن موقعیت مکانی مشابه استانبول دارد و حتی باتوجه به عضویت در اتحادیه اروپا و پیمان شینگن و همچنین استفاده از ارز یورو، از موقعیت بهتری نسبت به این شهر برخوردار است اما چرا استانبول مرکز ترانزیت هوایی موفقی شد اما آتن ـ فقط چند کیلومتر آن‌سوتر ـ موفق نشد؟ چرا در منطقه خلیج‌فارس، شهرهای دوبی، دوحه و ابوظبی در زمینه ترانزیت هوایی موفق شدند اما شهر دمام در عربستان سعودی که فقط چند کیلومتر آن طرف‌تر است و ناوگانی مدرن دارد، در ایجاد هاب ترانزیت هوایی ناموفق بوده است؟
همه این پرسش‌ها می‌تواند زمینه‌ساز ایجاد این پرسش باشد که تبدیل شدن به هاب ترانزیت هوایی چه پیش‌نیازهایی می‌خواهد؟ یک پاسخ کلی و اولیه این است که برای هاب شدن در حوزه ترانزیت هوایی، شاخص‌های زیادی وجود دارد که موقعیت مکانی مناسب ـ یعنی آنچه ما داریم ـ فقط یکی از آنهاست و نمی‌توانیم به موقعیت جغرافیایی دل‌خوش کنیم.

بهروز حیدریان - کارشناس صنعت هوانوردی