◄ فرهنگ رانندگی در ایران چگونه است؟ / ترافیک صرفا امری مهندسی نیست
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به " نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای اعضای این اتاق فکر بازنشر میشود:
فرهنگ رانندگی در ایران را چگونه ارزیابی می كنید و چه راهكارهایی برای بهبود این فرهنگ پیشنهاد می كنید؟
حمزه نظر داده است:
راهکار پیشنهادی برای بهبود فرهنگ رانندگی تولید و پخش کلیپ های آموزنده در سیما (تلویزیون ) است. البته مشکل این راهکار، تامین بودجه فرهنگ سازی است.
نادیا نظر داده است:
برخی راهکارهای موثر به شرح زیر است البته نه فقط برای تهران بلکه در شهرستانها نیز مشکلات بسیاری در این خصوص وجود دارد به خصوص در کلانشهرها:
- فرهنگ سازی در رسانه ها و مدارس و دانشگاه ها
- تامین وسایل حمل و نقل عمومی و برنامه ریزی در خصوص کوتاه نمودن زمان رسیدن هر اتوبوس به ایستگاه
- ایجاد تسهیلات رفاهی در اتوبوس ها از قبیل سیستم گرمایش و سرمایشی مناسب، دستگاه های الکترونیکی پرداخت بلیت، اینترنت وایرلس، ایجاد خطوط ویژه، نصب مانیتور جهت اعلام ایستگاه ها و پخش موسیقی و فیلم های کوتاه برای مسیرهای طولانی، تجهیز ایستگاه ها از قبیل ایجاد ایستگاه های مسقف و مجهز به صندلی های مناسب، روشنایی و راهنما و هرآنچه که مسافرین را به استفاده از اتوبوس به عنوان وسیله ای سریع، راحت و مطمئن تشویق نماید.
- ایجاد محدودیت برای سواری های تک سرنشین
- کنترل صدور مجوز طرح ترافیک
- نصب دوربین های کنترل ترافیک در خیابانها، در شهرستان ها تعداد دوربین ها بسیار کم بوده و یا اصلا وجود ندارد.
- عدم بخشودگی جریمه های سالهای گذشته (این موضوع باعث گستاخی رانندگان خاطی و ترغیب آنان به تخلف شده است)
- سختگیری در صدور گواهینامه در امتحان آیین نامه و شهر(بعضا مشاهده شده است که افراد بدون آشنایی با قوانین به صورت شفاهی و عملی، به سادگی موفق به اخذ گواهینامه می شوند که با ید مشکل ریشه یابی شود)
- افزایش حقوق افسران راهنمایی رانندگی به منظور جلوگیری از تخلفات
- نظارت بیشتر در خصوص عملکرد سربازان موظف سر چهارراه ها
در انتها یادآور می شوم قوانین بسیار خوبی در کشور ما وجو دارند که متاسفانه ضمانت اجرایی ندارند.
حمزه نظر داده است:
فرهنگ سازی فرآیندی بلند مدت است تحولات فرهنگی برنامه ریزی شده و یا مدیریت شده نیازمند عزم ملی هستند. یکی از راهکارهای مردمی و کم هزینه در راستای اصلاح فرهنگ رانندگی، اقدام توسط افراد علاقه مند است. تصور کنید چند نفر از ما با نصب عبارات کوتاهی در پشت شیشه عقب خودروی خود نکته ای آموزنده و برانگیزاننده به سایر رانندگان منعکس نمایند و اینکار آنقدر جذاب باشد که سایرین هم عمل مشابهی را انجام دهند، به طور خودجوش یک جریان اصلاح فرهنگ رانندگی در کشور شکل خواهد گرفت. شما چه عبارتی را پشت شیشه عقب ماشین خود خواهید گذاشت؟
مجید نظر داده است:
مقوله فرهنگ امریست اکتسابی اما بسیار پیچیده. فرهنگ از مجموعه باورها، عقاید و ارزش های حاکم بر یک جامعه تشکیل می شود. مشکل آنجاست که تصور کنیم فرهنگ رانندگی یک مقوله متفاوت و جدا از سایر ارزش های حاکم بر جامعه می باشد. به عنوان نمونه ما درادبیات دینی و هم در حقوق شهروندی رعایت حقوق همسایه را ارج می نهیم اما ممکن است در عمل به آن وفادار نباشیم. مثلا تصور کنید در یک ساختمان مسکونی یکی از واحدها در ساعات پایانی شب علاقمند به شنیدن موزیک با صدای بلند باشد. حال این مزاحمت را با انواع مزاحمت های ترافیکی در رفتارهای خود مقایسه کنیم. مثلا پارک دوبله خودرو و یا تغییر لاین و
... این خرده فرهنگ های جا افتاده تفاوت چندانی با هم ندارد.
اما راهکار تغییر در اینگونه رفتارها در چیست؟ سایر کشورها که در حوزه فرهنگی پیشرفت هایی داشته اند از چه مکانیزمایی استفاده کرده اند؟
همانطور که دوستان هم اشاره کرده اند مقوله توسعه فرهنگی امری زمانبر است و این بدان معناست که در طول زمان باید همزمان و مستمرا اقداماتی جهت نهادینه سازی رفتارهای درست فرهنگی صورت گیرد. از طرفی نباید از نقش قانون و الزامات و تعهدات شهروندان در قبال آن غافل بود چرا که بدون الزامات قانونی نمی توان صرفا با آموزش و توصیه تغییرات فرهنگی را خواستار شد و ازاجرای آن اطمینان یافت.
مهدی نظر داده است:
پرداختن به فرهنگ ترافیك، به مسئول و متولى فهیم درامور فرهنگى نیاز دارد،
تا زمانیكه دیدگاه متولیان ترافیكى صرفا از زاویه مهندسى ترافیك باشد و تمام تصمیم گیران ترافیك شهرها از بین تكنوكراتهاى علوم مهندسى گزینش شوند اوضاع همین خواهد بود چون تخصص كار را ندارند، ملاحظه بفرمایید میلیاردها دلار، بله میلیاردها دلار هزینه ساخت آزادراه و بزرگراه و رمپ و لوپ و گارد و رنگ و خودرو و ..... غیره می شود اما هنگام استارت بهره بردارى، نرم افزار موضوع یا همان مغز و فرمانده پشت فرمان را بدون هیچ آموزشى در شریانهاى شهرها رها می كنیم،
برترین و استاندارد ترین بزرگراه هاى دنیا را دو سه تا راننده متخلف و نا آگاه می توانند مختل كنند، یعنى همان چیزى كه در كشور ما مستمر است و خروجى اش سالانه هزاران كشته است، متولیان ترافیك باید از اصحاب فرهنگ و هنر و جامعه شناسى و روانشناسى و آموزشگران و ... با آغوش باز در پست هاى مدیریت ترافیك استقبال كنند. اگر بخواهیم، می توانیم.
مجید نظر داده است:
البته لازم است از متخصصان امور فرهنگی، جامعه شناسان و روانشناسان هم در مدیریت شهری استفاده گردد. مقوله ترافیک صرفا امری مهندسی نیست و علوم رفتاری و انسانی باید جایگاه خود را داشته باشد.