یک ده آباد به از صد منطقه آزاد خراب!
مناطق آزاد کشور که قرار بود کانون پردازش تولید و صادرات کالا با هدف ایجاد ارزش افزوده باشند؛ سالهاست از وظایف ذاتی خود فاصله گرفته اند و در حد یک محدوده خفاظت شده صنعتی باقیمانده اند.
مناطق آزاد کشور که قرار بود کانون پردازش تولید و صادرات کالا با هدف ایجاد ارزش افزوده باشند؛ سالهاست از وظایف ذاتی خود فاصله گرفته اند و در حد یک محدوده خفاظت شده صنعتی باقیمانده اند.
به گزارش تین نیوز به نقل از روزنامه اطلاعات، سیاست های غلط اقتصادی باعث شده است تا مناطق آزاد کشور بجای توسعه کیفی، مدام در حال رشد کمّی باشند ولی در میان انبوه مناطق آزاد ایجاد شده، حتی یکی شاخص های رقابت با مناطق آزاد کشورهای همجوار را ندارد.
علاوه بر این با وجود گذشت ۴ دهه از عمر مناطق آزاد در ایران، هنوز کیفیت خدمات قابل ارائه در این مناطق نسبت به سرزمین اصلی تفاوت چندانی ندارد. یعنی عمده قوانین و رویه های تجاری و صنعتی، تقریباً مشابه ضوابط موجود در شهرک های صنعتی سرزمین اصلی است.
مناطق آزاد ایران در ۴ دهه گذشته از عمر خود می بایست در زمینه ایجاد شرکت های مشترک بین المللی، فعالیت های سرمایه گذاری، خدمات استارتاپی، استفاده از تکنولوژهای برتر، فعالیت های تولیدی، تجاری، بانکی، بیمه ای، حمل و نقل و غیره بسیار پیشرفته تر از سایر نقاط کشور باشند، اما آیا به واقع چنین بوده است؟!
دلایل اعلامی از سوی مدیران این مناطق برای ضعف سرمایه گذاری ها، بیشتر شبیه یک توجیه ناکارآمدی و فرافکنی مسئولیتی است، زیرا مناطق آزاد کشورهای همجوار با امکانات اولیه به مراتب کمتر از آنها به توفیقات چشمگیر دست یافته اند.
شاید وقت آن رسیده که به جای دغدغه ایجاد صد منطقه آزاد تجاری، در فکر بنیان یک ده آباد اقتصادی باشیم.
