|
کد خبر
۹۷۵۶۹
کپی شد
چرخ لنگان توسعه در حمل و نقل شهری تهران
تیننیوز| هیات های گردشگری که در این چند وقت گذرشان زیاد به تهران خورده مرتب از یکدیگر می پرسند که این مردم چگونه مچاله در هم سوار بر اتوبوس و مترو می شوند و اصلا چرا سوار می شوند؟
در این میان اما شهروندان ناگزیر از این دعواها و اختلافات دامن گیر، دست به دامان مسئولان هستند و خواستار توجه ویژه به این بخش مهم شهری و زندگی.
کمبود در تعداد واگن ها و اتوبوس ها
یکی از شهروندان تهرانی در این خصوص به خبرنگار اکو نیوز می گوید به صورت روزانه و از سر ناچار از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می کند اما به هیچ وجه از خدمات دهی آنها راضی نیست.
«مجتبی دانشی» در این رابطه بیان می کند: از محل زندگی تا محل کارم مجبورم از اتوبوس های بی.آر.تی و مترو استفاده کنم اما فاصله آمدن اتوبوس ها بسیار زیاد است و تصور می کنم این موضوع به خاطر کمبود اتوبوس های درون شهری در تهران است.
این شهروند ساکن خیابان شادمان ادامه می دهد: در مترو با شلوغی بیش از اندازه رو به رو هستیم و گاهی اوقات پیش می آید که چهار قطار می آید اما به دلیل ازدحام جمعیت نمی توانم سوار واگن قطار شوم.
وی با رضایت از عدم فرسودگی واگن های مترو در تهران می گوید: خوشبختانه اغلب واگن های مترو تمیز و مرتب هستند و برعکس بسیاری از اتوبوس ها که علاوه بر تولید آلودگی دارای سر و صدای زیادی هستند واگن ها معمولا تمیز و بی عیب و نقص هستند.
دانشی توضیح می دهد: برای همه مردم روشن شده که تعداد واگن ها در سیستم حمل و نقل زیر زمینی و اتوبوس ها درون شهری بسیار کم است و اصلا جوابگوی این همه جمعیت نیست.
وی در پایان خاطر نشان کرد: به دلیل اینکه به ترافیک تهران برخورد نکنم از خودروی شخصی استفاده نمی کنم اما اسفاده از ناوگان حمل و نقل عمومی هم چندان به صرفه نیست چرا که هم معطلی زیادی دارد و هم اخیرا با افزایش کرایه ها از نظر هزینه ای هم چندان صرفه اقتصادی ندارد.
دولت یاری دهد؛ شهرداری همت کند
در این میان اما یک عضو شورای شهر تهران می گوید کمتر از 8 سال است دولت بودجه چندانی در اختیار شهر برای توسعه حمل و نقل عمومی تهران قرار نداده است.
«محمد حقانی» در گفت و گو با اکو نیوز با بیان این مطلب اظهار داشت: دولت کنونی به دلیل کمبود بودجه هنوز نتوانسته است کمک شایانی به بخش حمل و نقل عمومی کلانشهرها از جمله تهران کند که امیدواریم با بهبود شرایط این اتفاق هر چه سریعتر بیفتد.
وی ادامه داد: همه می دانند هم کمبود اتوبوس در شهر بیداد می کند هم واگن مترو و اگر همچنان بخواهیم دست روی دست بگذاریم وضعیت از این بدتر هم خواهد شد.
این عضو شورای شهر تهران در رابطه با میزان کمک دولت قبل به توسعه حمل و نقل شهری بیان می کند: در ابتدای دولت نهم کمک هایی به شهرداری در جهت توسعه حمل و نقل در تهران شده بود اما دوام چندانی نداشت اما 6 سال آخر رییس جمهور سابق به دلیل اختلافات سیاسی با مدیریت شهری و با وجود بودجه کافیو امکانات فراوانی که در اختیار داشت کوچک ترین کمکی در بخش اتوبوسرانی و مترو در تهران نکرد.
این عضو شورای شهر پایتخت با اشاره به تعهد و وظیفه دولت در کمک کردن به حمل و نقل عمومی کشور اظهار کرد: دولت طبق «قانون» موظف است در این زمینه یاری رسان شهرداری ها باشد چرا که اگر بخواهیم مردم را به استفاده از وسایل نقلیه عمومی تشویق کنیم، باید بپذیریم که یارانه آن را نیز پرداخت کنیم. البته شهرداری هم در این خصوص باید همت بیشتری به خرج دهد و با توجه به درآمد خود دست به خرید اتوبوس و واگن مترو بزند.
وی در پایان اشاره می کند: کارشناسان می گویند باید در تهران دست کم 11هزار دستگاه اتوبوس وجود داشته باشد اما این میزان در حال حاضر 7 هزار دستگاه است که البته بخش قابل توجهی از این تعداد، فرسوده هستند که یا باید به طور اساسی بازسازی شوند یا از رده خارج شوند.
آسایش شهروندان در مخاطره است
وضعیت وسایل حمل و نقل عمومی اما صرفا فرسودگی و کمبود در شهر نیست؛ موضوع اعصاب و زمان شهروندان است که با وضعیت فعلی به معنای واقعی کلمه دارد هدر می رود. کسی هم نمی خواهد و یا نمی تواند فکری اساسی به حال این ناوگان خسته کند و به فریادش برسد.
البته به نظر می رسد وضعیت در دیگر شهرهای کشور هم چندان جالب توجه نیست. از گوشه و کنار خبر می رسد تمامی کلانشهر های کشور با «کمبود و فرسودگی» شدید شبکه حمل و نقلی خود مواجه هستند و دراین میان کسی به فریاد آنها هم نمی رسد.
به نظر می رسد اگر اختلافات مالی، بانی این کمبودهای بی پایان است خوشتر خواهد بود دولت و شهرداری به کل خود را از این مقوله کنار بکشند و بگذارند شرکت های خصوصی خود به میدان بیایند و رتق و فتق امور را در دست گیرند؛ این شاید تنها راه حل منطقی و موجود در این وضعیت نا به سامان حمل و نقل عمومی در شهر بزرگ و مهمی همچون تهران باشد. مساله ای که بارها عنوان شده و از اتفاق از سوی مدیران شهری هم مورد پذیرش قرار گرفته است اما اقدام در خوری در این راستا صورت نگرفته است. به نظر می رسد اگر از میان انبوه برنامه هایی که مسئولین حمل و نقل در تهران در سر می پرورانند (و از اتفاق هیچ کدامشان هم به نتیجه دلخواه نمی رسد) یک مورد را بیش از همه بها داده و پیگیرانه دنبال کنند قدر مسلم نتیجه ای اثر بخش تر به دنبال داشته باشد.
باید قبول کرد اینجا درتهران؛ در شهری که بیش از 8 میلیون جمعیت در خود جای داده است وضعیت حمل و نقل به هیچ وجه شایسته نیست و اگر بخواهیم شهر خود را در ردیف شهرهای توسعه یافته و آباد در دنیا معرفی کنیم ابتدا به ساکن باید یکی از بدیهی ترین نیازهای شهر را فراهم آوریم.