◄ آموزش صحیح بدون اعمال قانون در سطح ملی اثر گذار نیست / خلاء رعایت استانداردهای هندسی در معابر کشور
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "حسام" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای شما در این مورد بازنشر میشود:
جایگاه آموزش در ترافیک جایگاه مناسبی است؟ اصلاح رفتار و اصلاح هندسی بدون یکدیگر کاربردی دارند؟
سید مهدی نظر داده است:
آموزش دارای سه مرحله است. اول آگاهی بخشی به مخاطب، دوم ایجاد نگرش صحیح و انگیزه بخشی به مخاطب و سوم بررسی میزان تغییر رفتار مخاطب. هر چند که مسأله آموزش و موضوعات مهندسی میتوانند مستقلا انجام شوند، لیکن همراه بودن این دو مقوله و البته اجرای آن ها در کنار مبحث اعمال قانون و اجرائیات میتواند بسیار نتیجه بخش باشد.
مجید نظر داده است:
البته نقش آموزش و استمرار آن غیر قابل انکار است اما باید ببینیم که آیا مشکلاتی که ما در حوزه ترافیک داریم به دلیل ناآگاهی است با اینکه آگاهانه تخلف صورت میگیرد. آقای مهندس ظهراب زاده در یکی از مطالب به درستی تفاوت بین خطا و تخلف و نقض قانون را بیان کرده بودند. به نظر میرسد عمده مشکلات ترافیکی ما ناشی از عدم آگاهی و یا ضعف آموزش نیست و اغلب علیرغم آگاهی از قوانین و دانستن رفتار صحیح ترافیکی باز هم به رفتارهای ناصحیح و نقض قوانین مبادرت میگردد. در یکی دیگر از مطالب اتاق فکر یکی از دوستان اشاره صحیحی داشتند بر این موضوع که رفتارهای ترافیکی ایرانیان در خارج
از کشور بدون اینکه آموزش خاصی هم در آنجا دیده باشند کاملا متفاوت و منطبق بر قوانین است. پس باید دنبال مولفه های دیگری برای بروز اینگونه رفتارها در شهرهای کشور باشیم. بخشی از این دلایل برمیگردد به مشکلات تردد در شهرها که میتواند ناشی از محدودیت هایی باشد که اصل تردد را محدود یا به کل منتفی میکند. مثلا زوج و فرد شدن تردد خودرو از این دست موارد است و ممکن است به دلیل عدم جایگزینی مناسب حمل و نقل عمومی افرادی حتی با پذیرش جریمه متعلقه به محدوده ممنوعه وارد شوند. اما شاید مهمترین مسئله این باشد که اصولا رفتارها در صورت تکرار (چه درست و چه غلط) و وجود نداشتن
جایگزین مناسب میتواند تبدیل به یک الگوی رفتاری برای اکثر افراد جامعه گردد. به عبارتی ما از یکدیگر یاد میگیریم که چه رفتاری را در پیش بگیریم و بدتر اینکه تغییر الگوهای رفتاری بسیار سخت و زمان براست. همگی به یاد داریم که بستن کمربند ایمنی یک دهه پیش در اذهان عمومی حتی نوعی ناهنجاری و اقدامیفانتزی به شمار میرفت اما با جدیت پلیس و آموزش مستمر مردم خوشبختانه در این خصوص امروز شاهد تغییر الگوی رفتاری مردم هستیم.
حسام نظر داده است:
به نظر بنده، روح شهرها دارای بیماری خاصی است؛ و این بیماری، نداشتن انگیزه در میان مسئولان حمل و نقل در امر آموزش است. اینکه ایرانی ها در خارج از ایران رفتار صحیحی دارند به دلیل نوع نگاه دیگران به انسان متخلف است. اینکه با زبان چشم و نگاه به هر انسان متخلفی برخورد و یا توهین میشود دلیل کافی است تا ایرانی ها در خارج از ایران رعایت کننده باشند نه متخلف !
ما از یکدیگر یاد میگیریم اما آیا تلاشی برای آموزش به هم داریم؟
با حمایت دکتر همدانی، طرح بسیار مناسب آموزشی در قزوین اجرا و نتایج قابل توجه و قابل تاملی داشته ایم. به زودی نتایج آن منتشر خواهد شد و امیدوارم مورد استفاده در سایر شهر ها هم قرار گیرد.
آرش نظر داده است:
آموزش در كنار اعمال قانون دو روی سكه اصلاح رفتار شهروندانند. البته این در شرایط طبیعی و نبود اشكالات بنیادین در طرح هندسی است. آموزش صحیح بدون اعمال قانون در سطح ملی اثر گذار نیست. در واقع آموزش نقش كمكی برای اعمال قانون دارد و باری را از دوش ضابطان قضایی كم میكند.
نمونه بارز این موضوع داستان چگونگی اجباری شدن كمربند ایمنی است كه حتی در كشورهای مرفه و توسعه یافته علیرغم همه آموزشها مورد توجه قرار نمیگرفت تا اینكه در انگستان تبدیل به قانون شد و نتایج شگفت انگیز آن باعث ترغیب بقیه كشورها به رفتاری مشابه شد.
پس توجه به آموزش بدون در نظرگرفتن اعمال قانون به نظرم راه به جایی نمی برد. شاید اولین آموزشها هم لازم باشد به كسی كه می خواهد اعمال قانون بكند داده شود چون به شخصه بسیار شاهد بوده ام كه حضور یك پلیس آموزش ندیده چطور باعث گره خوردن ترافیك میشود و یا وقتی پلیس خودش ورود ممنوع میرود یا كلاه ایمنی بسر نمیكند نمی توان از شهروندان عادی انتظار رعایت آنرا داشت.
معین نظر داده است:
به نظر من مردم ما اصلا به آموزش و فرهنگ سازی در این زمینه احتیاج ندارند چون خودشان ترافیک و آلودگی را لمس میکنند و از معضلات و مضرات آن آگاهی کامل دارند، اصلاح ساختار هندسی نیز شاید تا اندازهای مشکل ترافیک را حل کند ولی مشکل آلودگی را حل نخواهد کرد زیرا ترددی حذف نشده همان مقدار و شاید بیشتر وسیله در فضای بیشتری تردد خواهند کرد مشکل آلودگی و ترافیک را با کاهش دلیل اصلی آن یعنی تردد به راحتی میتوان حل کرد چرا به جای زیرساخت و روساخت افتتاح کردن ترددها مدیریت نشوند.
فرض کنید من آموزش دیدم، فرهنگش را یاد گرفتم ولی برای انجام کاری که تلفنی و اینترنتی قابل انجام است باید خودم حضور داشته باشم و نیاز به تردد دارم پس بالاجبار بر برترافیک و آلودگی خواهم افزود. اگر خارجی های بافرهنگ و آموزش دیده را هم بیاورید روز اول و دوم مراعات میکنند روز سوم راه افتادن کارشان را برفرهنگشان ترجیح خواهند داد.
رضا نظر داده است:
من اشكال عمده را در عدم وجود كلاسه بندى معابر و استانداردهاى هندسى در طراحى معابر میبینم. اگر به جاده به عنوان واسطه اى (وسیله اى) براى هدایت ایمن مردم به مقصد نگاه كنیم میبینیم كه این واسطه داراى نقص هاى زیادى است كه باعث میشود مردم براى رسیدن به مقصد متكى به تصمیم گیرى هاى غیر متعارف شوند. عادت مردم به این تصمیم گیرى ها باعث به وجود آمدن فرهنگى در رانندگى میشود كه با ساختارهاى آموزشى همخوان نیست. اكثر رانندگان گواهینامه رانندگى دارند اما توجهى به علائم رانندگى نمیكنند. دلیل آن متعدد است از جمله: عدم وجود استانداردهاى هندسى براى طراحى معابر، عدم
دسترسى برنامه ریزى شده و هماهنگ، آلودگى بصرى در حاشیه جاده و تابلو هاى راهنمایى، فرسودگى آسفالت و عدم وجود خط كشى صحیح را میتوان نام برد. در سالهاى زندگى در آمریكا و كانادا هیچگاه به یاد ندارم كه براى تعیین مسیر به آسفالت نگاه كرده باشم تا موقعیت اتومبیل را بدانم. تنها توجه من به تابلوهاى راهنمایى و رانندگى و فاصله ام با اتومبیل جلویى بود. این جاده بود كه مرا به مقصد میرساند. اما در یك سالى كه در ایران هستم كنار جاده محلى براى تبلیغات است و تابلو هاى راهنمایى كمكى به رسیدن ایمن به مقصد نمیكنند. همیشه فكر میكنم با آسفالتى كه در معابر تلف شده میتوان
محل عبور اتومبیل در جاده هندسى را چندین بار آسفالت كرد. همچنین چرا باید جاده اى را كه براى عبور اتومبیل طراحى شده براى پاركینگ اتومبیلها استفاده كرد؟