| کد خبر ۷۲۶۲۴
کپی شد

◄ ضرورت اولویت‌بندی پروژه‌های زیرساخت حمل ونقل درون و برون‌شهری / طرح جامع حمل و نقل چه شد؟

◄ ضرورت اولویت‌بندی پروژه‌های زیرساخت حمل ونقل درون و برون‌شهری / طرح جامع حمل و نقل چه شد؟
|

تین نیوز | آیا ساخت پل صدر به نفع  شهرتهران و مردم بود؟ این پرسش یکی از مهمترین پرسش هایی بود که در هنگام ساخت و بهره برداری از پل صدر بسیار مطرح شد و اکنون بعد از بیش از دو سال از بهره برداری از آن همچنان یکی از پرسش هایی است که هر چند وقت یک بار از سوی کارشناسان حوزه حمل و نقل مطرح می شود.

مرتضی نوروزی کارشناس  حمل و نقل در این مورد معتقد است: بزرگراه صدر به عنوان نخستین پل تک پایه طبقاتی کشور شامل یک پل اصلی به عرض حدود 20 متر و طول تقریبی 5 کیلومتراست، که این رقم با رمپ های دسترسی به حدود 10 کیلومتر می رسد. این طرح با زمانبندی نسبتا مناسب و فقط با حدود یکسال تاخیر در تابستان 1392 افتتاح شد (تاخیر در زمانبندی این طرح به نسبت پروژه های عمرانی متعارف، قابل چشم پوشی است). روش ساخت این پل نیز اقتباس از روش pushing  و ساخت قطعات پیش ساخته عرشه بوده که در نوع خود روش  و تکنیک نسبتا جدیدی در کشور است. البته این روش در سایر کشور ها از جمله شرق آسیا متداول است. برای احداث قطعات پیش ساخته عرشه، شهرداری تهران زمین بسیار بزرگی را در منطقه شرق تهران به قرارگاه خاتم الانبیا واگذار نمود تا قطعات پس از ساخت به بزرگراه صدر حمل شود.

وی می گوید: اما فارغ از مسایل فنی مهمترین بحث، ضرورت ها و هزینه ساخت چنین طرح هایی است و این که آیا با وجود کمبود منابع مالی نمی توان این بودجه را طرح هایی اثربخش تر هزینه نمود. هزینه ساخت پل صدر به گفته مشاور مدیرطرح و عوامل ذی مدخل آن، بالغ بر  5 هزار میلیارد تومان اعلام شده است که به این مبلغ، هزینه های تملک برخی منازل و ساختمان های مسکونی و اراضی اطراف طرح اضافه می گردد. شهرداری تهران بخشی از مطالبات پیمانکار طرح ( قرارگاه خاتم الانبیا) را بصورت واگذاری زمین های وسیعی در منطقه 22 تهران و اعطاء تراکم برای احداث برج های این منطقه از جمله اطراف دریاچه چیتگر به سپاه، جبران نموده است که فارغ از معضلات شهرسازی و ترافیکی این تهاتر، که به سبب گسترش شهرتهران در عرض، مشکلات بزرگی را در منطقه 22 به وجود آورده است و اطراف دریاچه مصنوعی چیتگر که مقرر بود منطقه‌ای تفریحی و توریستی برای شهروندان تهرانی باشد را تبدیل به منطقه پرازدحام با برج های متعدد و متراکم نموده است، رقم اجرای کار و ضرورت احداث پل صدر و اثربخشی احداث این پل بر بهبود شرایط ترافیکی شهر تهران مدنظر است.  

وی یادآور می شود: آنچه بنظر می رسد آن است که ضرورت واقعی اجرای پل صدر تاکنون برای صاحب‌نظران و اهل فن تبیین نشده است. رقم اجرای این طرح، تقریبا معادل با هزینه ای است که در سال های قبل از افتتاح این پل، بابت احداث کل خطوط مترو تهران صرف شده است. با توجه به مسئله ترافیک سنگین تهران ( به خصوص در ساعات پیک) و آلودگی هوا، نیاز اول شهر تهران توسعه  زیرساختهای حمل و نقل عمومی است.

نوروزی تاکید می کند: توضیح این نکته از سوی مدیریت شهری ضروری است که چرا در شرایطی که پایتخت از کمبود زیرساخت های حمل و نقل عمومی رنج می برد و تکالیف بسیاری در زمینه ساخت مترو بر عهده مدیریت شهری است و با توجه به کمبود منابع و تامین عمده منابع مالی شهری از تراکم فروشی (در واقع فروش شهر)، چطور شهرداری تهران اولویت کاری اش را بر تونل سازی های طویل برای خودروهای شخصی و احداث پل صدر گذاشته است. چرا که پل صدر نیز خود محل ازدحام و ترافیک سنگین خودروها شده و متاسفانه این پروژه از خودرو اشباع شده است و حلال مشکل ترافیک نیست.

این کارشناس حمل و نقل می گوید: بر اساس بررسی انجام شده و قراردادهای فعلی منعقده و قیمت های متداول، هزینه ساخت هر کیلومتر مترو بالغ بر  70 میلیارد تومان پول برآورد می شود. با محاسبه ساده، به جای ساختن پل صدر می شد حدود 70 کیلومتر مسیر مترو ساخت. البته به نطر می رسد،  این تنها پروژه ای نیست که در واقع هزینه آن در جای صحیح مصرف نشده است. به جای احداث اتوبان صدر  و  برخی پروژه های دیگر همچون پروژه احداث تونل نیایش، ما می توانستیم برای توسعه حمل و نقل عمومی سرمایه گذاری کنیم. با وجود ساخت این پل و تونل مشکل ترافیک تهران نه تنها حل نمی‌شود که به نوعی مردم به استفاده بیشتر از وسیله نقلیه شخصی تشویق می‌شوند و این مساوی است با افزایش ترافیک و متعاقب آن افزایش آلودگی هوا و ...

نوروزی خاطرنشان می کند: انتظار از مسئولان دولتی به خصوص مدیران شهری این است که سیاست‌هایشان را در مسیری هدایت کنند که قبل از اجرای طرح های بزرگ  کار کارشناسی دقیق انجام گیرد. در دنیای امروز داشتن حمل و نقل عمومی پیشرفته شهری، داشتن شهرهایی کم استرس و دارای هوای پاک، کار سختی نیست، زیرا شهرهای بزرگی مانند لندن و پاریس و... که زمانی واقعا آلوده و شلوغ بودند اکنون دارای سیستم حمل و نقل عمومی روان و پیشرفته و  هوایی پاک هستند و کارهایی که در این شهرها انجام شده است کارهایی بسیار پیچیده و بزرگی نبوده است. حسن ما این است که تجربه آنان را در اختیار داریم ...

جعفر باقری یکی دیگر از کارشناسان حوزه حمل و نقل می گوید: در تمام دنیا، ایجاد زیرساخت های حمل و نقل شخصی، مردم را به سمت استفاده از خودرو شخصی سوق می دهد و به زودی فرصت ترافيکی ایجاد شده، اشباع می گردد. اما اگر فقط به این رویکرد توجه کنیم، هیچ گاه نباید در تهران اتوبان همت، حکیم، چمران، یادگار و... می داشتیم. پس چگونه آمبولانس ها یا خودروهای آتشنشانی سرویس دهی می کردند؟ چگونه مهمانان رسمی کشور را منتقل می کردیم؟ ...
وی می افزاید: معتقدم که مطالعات طرح جامع راهکار هستند و باز معتقدم که بسیاری از مطالعات انجام شده در کشور اشتباه بودند! پس چه باید کرد؟! تصور کلی من این است که همیشه اولویت با حمل و نقل عمومی است و تا هنگامی که هنوز برای توسعه حمل و نقل عمومی در تهران فضای بسیار و بودجه اندک وجود دارد، پروژه هایی مانند پل صدر، نمی تواند درست باشد. البته اگر نیمی از پل صدر به BRT اختصاص یابد، بسیاری از نگرانی ها رفع خواهد شد.

نوروزی نیز در پاسخ به این دیدگاه می گوید: احداث بزرگراه های شریانی اصلی شرقی-غربی و شمالی- جنوبی در کلان شهری مثل تهران، قطعا ضروری است ولی امثال پل صدر در این قالب قرار نمی گیرد. اولویت بندی در پروژه های زیرساخت حمل ونقل چه درون و چه برون شهری با توجه به ضرورت بررسی اثربخشی هر طرح و محدودیت‌های منابع مالی بسیار ضروری است.

مقصود بهلولی از دیگر کارشناسان این حوزه نیز تاکید می کند: مشکل اصلی این است که ما یک طرح جامع الزام آور نداریم و به همین سبب است که هر مسئولی بر اساس یک سری توجیهات یک سری پروژه را تعریف می کند. ساختن پل صدر یا پروژه های مشابه بسیار هم خوب است اما سوال اساسی این است که احداث آن در اولویت چندم شهر تهران قرار داشت؟
 

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.