قهرمان شمشیربازی جهان: بدون هیچ دغدغه ای از مترو استفاده می کنم
تین نیوز | مجتبی عابدینی یکی از موفقترین ورزشکاران کشورمان است که در رشته ورزشی شمشیربازی به افتخارات زیادی رسیده است. او از خیلی از ورزشکاران ایرانی پرافتخارتر است اما شهرتش از آنها کمتر. البته این مسئله برای عابدینی بد هم نبوده و گاهی اوقات به سودش بوده است، مثلا وقتی سوار اتوبوس یا مترو میشود. او در گفتگو با شهرنگار به تمام این مسائل پرداخته که خواندن آن خالی از لطف نیست.
آقای عابدینی چرا از این همه ورزش شمشیربازی را انتخاب کردید؟
من بچه که بودم مثل همه بچهها فوتبال بازی میکردم، هفت سنگ بازی می کردم و کلا دنبال ورزشهایی بودم که اصلش دویدن بود. ورزش برای من در آن زمان سرگرمی بود و هدف خاصی نداشتم تا اینکه در سن 12 سالگی به باشگاه ورزشی رفتم که پسر داییام در آن ورزش شمشیربازی می کرد. من واقعا به این رشته ورزشی علاقمند شدم و از آن تاریخ تا به امروز درگیر آن بودهام.
این کودکی پر از جنب و جوش را در کدام محله تهران گذراندید؟
من متولد تهران هستم. خانواده ما تا 12 سالگی من در خاورشهر زندگی میکردند تا اینکه به محله نارمک نقل مکان کردیم.
الان هم در این محله زندگی میکنید؟
نه. بعد از ازدواج، من به خیابان نیروی دریایی تهران رفتم.
چقدر به محله سابقتان سر میزنید؟
از زمانی که ازدواج کردم خیلی کم به محله قدیمیمان میروم. دوست دارم به آنجا بروم اما فرصت نمیکنم. اینقدر درگیر تمرین و مسابقات هستم که فرصت چنین کاری را پیدا نمیکنم.
محله سابقتان چقدر تغییر کرده است؟
تغییر محله ما خیلی زیاد نبوده است. تنها تغییر این محله به مانند دیگر محلات تهران ساخت و ساز زیاد بوده است. البته اگرچه ساخت و ساز زیاد بوده اما بافت خیابانها و کوچهها زیاد تغییر نکرده است.
مشخصه اصلی محله شما چیست؟
نارمک و محلههای اطرافش خیلی شلوغ است. قدیمها اینطور نبود اما الان خیابانها پر از ماشین است و رفت و آمد دشوار. تراکم جمعیت بیشتر شده و هر خانواده دو یا سه ماشین دارند. با این شرایط طبیعی است که خیابانها پر از ماشین باشد. در گذشته می گفتند و پیشبینی میکردند که در سالهای آینده خیابانهای تهران پارکینگ ماشینها میشود. ظاهرا چیزی به تحقق این پیشبینی نمانده است!
شما ماشین شخصی دارید؟
من ماشین شخصی دارم اما بیشتر اوقات از اتوبوس و مترو برای رفتن به محل تمرین و رسیدن به کارهایم استفاده می کنم. محل تمرین ما میدان هفت تیر است و چون این محله در محدوده طرح ترافیک است، باید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنم.
از اینکه باید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید راضی هستید؟
استفاده از مترو و اتوبوس خیلی هم خوب است، اما باید شرایط بهتری برای استفادهکنندگان از آنها فراهم شود. اگر ایستگاههای مترو بیشتر و دسترسی به آنها راحتتر بود، بهتر میبود. مثلا ایستگاههای مترو را به شکلی طراحی میکردند که چهار تا پنج دقیقه زمان برای رسیدن به آنها صرف شود. خدا را شکر الان شرایط تقریبا خوب است و من به شخصه زمان زیادی را برای رسیدن به ایستگاههای اتوبوس و مترو نمی گذارم.
نگفتید که از استفاده از مترو و اتوبوس راضی هستید یا نه؟
من که راضی هستم و بدون هیچ دغدغه ای از مترو استفاده می کنم. حداقل سود استفاده از مترو این است که کمتر در ترافیک خسته میشوید و دیگر دغدغه جای پارک ندارید. من چند روز پیش با خودروی شخصیام به یکی از بیمارستانهای اطراف میدان ونک رفتم. باور کنید 45 دقیقه دنبال جای پارک می گشتم. به خودم لعنت می گفتم که چرا به جای ماشینم از اتوبوس و مترو استفاده نکردم!
برخورد مردم با شما در اتوبوس و مترو چطور است؟
متاسفانه یا خوشبختانه چهره من برای مردم به مانند دیگر ورزشکاران شناخته شده نیست. من با 25 مدال آسیایی و سه مدال جهانی، اولین شمشیرباز ایرانی حاضر در المپیک، دارنده مدال بازیهای آسیایی و ... برای مردم شناخته شده نیستم. البته مردم در اتوبوس و مترو بیشتر به خود و دغدغههایشان فکر می کنند تا مجتبی عابدینی.
با شلوغی مترو چطور کنار میآیید؟
شلوغی برای همه است و من هم جزو همین مردم هستم. درست است که من یک ورزشکار هستم و سرمایه ملی به شمار میآیم اما با شلوغی مشکلی ندارم. البته اگر همه ما به قانون احترام بگذاریم مشکلی پیش نمیآید و همه بدون مشکل از مترو استفاده میکنند.
ویژگی مثبت تهران از دید شما؟
بزرگترین ویژگی تهران شرایط آبوهوایی این شهر است که نه خیلی گرم است و نه خیلی سرد. آب و هوای معتدل تهران را کمتر شهری دارد. دیگر ویژگی تهران مراکز خدماتی و رفاهی آن است که دسترسی به آنها خیلی راحت است.
و ویژگی منفی آن؟
ترافیک و آلودگی هوا.
برای حل مشکل آلودگی هوا باید چه کاری انجام دهیم؟
بهترین کاری که مسئولان امر میتوانند انجام دهند این که خودروهای فرسوده را از رده خارج کنند. همه جای دنیا خودروها یک عمر مفیدی دارند اما در ایران اینچنین نیست. مهمتر از این فرهنگی است که باید در بین مردم به وجود آید و آنهم عدماستفاده از خودروهای تک سرنشین است. شاید استفاده نکردن از ماشین شخصی سخت باشد اما بعد از چند روز به یک عادت تبدیل می شود. آدم چند روز سختی بکشد، بهتر از این است که هوای شهرش آلوده باشد.
و سؤال آخر. شما در بخشی از این مصاحبه از افتخارات خود گفتید و اینکه در بین مردم شناخته شده نیستید. آیا در زمینه ورزش به آنچه میخواستید رسیدهاید؟
خدا را شکر با عنایت خدا و دعای خیر مردم به تمام خواستههای ورزشیام رسیدهام. علاوه بر دستیابی به مدال طلای مسابقات جهانی و پیکارهای آسیایی، سال گذشته به مدال نقره بازیهای آسیایی اینچئون رسیدم که افتخاری بزرگ برای من بود.
من به عنوان اولین شمشیرباز ایرانی به المپیک رفتم و امسال به دنبال کسب سهمیه و حضور دوباره در این رقابتها هستم. همانطور که گفتم به تمام خواستههای معنویام رسیدهام اما خواستههای مالیام محقق نشده است. یک ورزشکار به هیچ عنوان نباید دغدغه فکری داشته باشد، اما ما به دلیل شرایط مالی و اینکه توجه به ورزشی چون شمشیربازی کمتر است، با مشکلاتی دست به گریبان هستیم که امیدوارم در آینده این مشکلات برطرف شود.
گفتگو از: امیرحسین پورمحمد