بیتوجهی به اصول ساختمانسازی در کشور
تین نیوز | پرداخت ۱۲ درصد سود تسهیلات واحدهای مسکونی صرفهجو در مصرف انرژی بهتازگی از سوی معاون اول رئیس جمهور ابلاغ شده است به این معنا که برای واحدهای مسکونی که مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان (صرفه جویی در مصرف انرژی) را رعایت می کنند، میزان یارانه سود تسهیلات بانکی تا ۱۲ درصد خواهد بود تا شاید از این طریق، برای ساخت مسکن به مباحثی به غیر از بالابردن سریع طبقات با صرفهجویی بیشتر در هزینهها نیز فکر شود.
تا پیش از عصر صنعتی شدن در هر منطقهای در هرجای دنیا، از امکانات و مواد در دسترس برای خانهسازی استفاده میشد. در بیشتر مناطق ایران نیز که اقلیم آن کویری و گرم و خشک محسوب میشود خانهها بیشتر با خشت و گل و با مهندسی منحصر به فرد ایرانی ساخته میشد اما همگام با پیشرفت و صنعتی شدن جوامع، استفاده از مواد صنعتی یا فراوری شده برای خانهسازی رونق گرفت اما به شرایط اقلیمی و آب و هوایی مناطق توجه چندانی نشد.
خانههای خشت و گلی ایرانی، متناسب با اقلیم کویری، به گونهای طراحی شدهاند که برای گرم یا خنک کردن آن به انرژی زیادی نیاز نباشد از این رو با ابتداییترین وسایل گرمایشی و سرمایشی مانند کرسی، بخاری دیواری و بادگیر فضایی مطبوع در آنها ایجاد میشد. اما در معماری نوین ایران تاکنون توجه زیادی به تناسب بنا و مصالح آن با محیط پیرامون نشده است از این رو برای خانهسازی در اقلیمهای متفاوت، از یک نوع مصالح استفاده میشود.
بیتوجهی به تناسب ساختمان با اقلیم آب و هوایی، موجب شده است تا با مصالحی مانند آجر و سیمان و تیرآهن، ساختمانهایی مشابه در دل کویر و کوهستان ساخته شود در حالی که این نوع ساختمانها به شدت دمای بیرون را به داخل انتقال میدهد و در هر دو منطقه نامناسب هستند. در سال 79 بررسیهایی انجام شد که نشان میداد بیش از 40 درصد از کل انرژی مصرفی کشور در بخش خانگی مصرف میشود. به عبارتی بالاترین سهم مصرف انرژی در کشور به این بخش اختصاص دارد. این یک بحران تلقی میشود چراکه بخشی از این انرژی میتواند با بهینه مصرف شدن به رونق بخش صنعت و کشاورزی منجر شود. به همین
دلیل در سال 1380 مدیریت بهینهسازی مصرف انرژی در بخش ساختمان در شرکت بهینه سازی مصرف سوخت تشکیل شد.
مبحث 19 مقررات ملی ساختمان نیز که در سال 1370 به تصویب هیات وزیران رسیده بود، بعد از چند بار بازنگری، در سال 1381 چاپ و به همه ارگانهای کشوری ابلاغ شده اما هنوز هم بهگونهای شایسته، مورد توجه قرار نگرفته است. اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان برای تمام ساختمانهای دولتی و تمام ساختمانهای بخش خصوصی واقع در تهران و شهرهای تابعه از سال 84 اجباری شده و برای ساختمانهای واقع در سایر شهرها و استانها نیز براساس یک برنامه زمانبندی شده الزامی است. عایقکاری سیستم تاسیسات و لولهها، عایقکاری جداره خارجی ساختمان و نصب پنجرههای دوجداره از جمله
مواردی است که این مبحث اجرای آن را الزامی میداند اما گویا اجرای این مبحث به پنجره دوجداره محدود شده و از این رو موفقیتی که در حوزه کاهش مصرف انرژی مدنظر بوده به دست نیامده است.
در این میان، بیشتر مردم نیز فکر میکنند که اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان هزینههای ساخت مسکن را افزایش میدهد اما باید گفت چنانچه این مبحث در ساختمان بهدرستی اجرا شود علاوه برکاهش هزینههای اولیه ساخت، با توجه به صرفهجویی انجام شده در هزینههای بهرهبرداری و مصرف انرژی ساختمان، در بلندمدت برای مصرفکننده سودآور نیز خواهد بود. با اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان شاید حدود 5 درصد هزینه ساخت افزایش یابد اما از دیگر سو میتوان تا 40 درصد ظرفیت سیستمهای گرمایشی و سرمایشی مورد نیاز ساختمان را نسبت به ساختمانهایی که با این قانون ساخته
نشدهاند، کوچکتر انتخاب کرد.
بهتر است از همین روزها به شیوه درست ساختمانسازی بپردازیم تا بعد از ساخت مسکن هزینههای سرسامآور و ماندگار آن به ما تحمیل نشود. نباید به گونهای خانهسازی کرد که بعدها بخواهیم برای اصلاح آنها سرمایه و وقت خود را تلف کنیم.