دولت از نداشتن بودجه نهراسد
وبلاگ تین نیوز | ناوگان حملونقل عمومی با کمبود و فرسودگی اتوبوس مواجه است، ازسوی دیگر بهطور دائم توصیه میشود که برای کاهش آلودگی هوا، شهروندان از حملونقل عمومی استفاده کنند، این درحالی است که تعداد دستگاههای اتوبوس در این ناوگان پاسخگوی نیاز شهروندان نیست. از طرفی نیز مسئولان شهری از پایبند نبودن دولت قبل به تعهداتش درباره تامین بخشی از بودجه مورد نیاز برای خرید اتوبوس و تزریق به ناوگان حملونقل گلایهمندند.
گفته میشود بخش خصوصی چندان نتوانسته است بر کیفیت این ناوگان بیفزاید. چالشهای موجود در این حوزه را با مسعود دانشمند، رییس کمیسیون حملونقل اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در میان گذاشتیم تا نظر وی در این مورد را بدانیم.
گفتوگوی ما با دانشمند را در زیر بخوانید.
با توجه به مشکلات مطرح شده در زمینه فرسودگی حملونقل عمومی، نظر شما برای برونرفت از این معضل چیست؟
فرسودگی ناوگان حملونقل عمومی واضح و مبرهن است و نیاز به تقویت و نوسازی هرچه سریعتر دارد. این امر موجب میشود که تمایل شهروندان برای استفاده از وسایل حملونقل عمومی کاهش یابد و به استفاده از خودروهای شخصی روی بیاورند. این درحالی است که استفاده افراد از خودروهای شخصی نه تنها آلودگی هوا را به همراه دارد، بلکه میزان مصرف بنزین را نیز افزایش میدهد.
این بدین معناست که مصرف انرژی در کشور بالا رفته، بنابراین هزینههای دولت افزایش مییابد، چراکه مجبور میشود بنزین یک دلار را به قیمت ۳۰ سنت بفروشد و در اختیار صاحبان وسایل نقلیه قرار دهد و مابهالتفاوت آن را از بودجه داخلی بپردازد. حال اگر دولت این هزینه را در اختیار نوسازی ناوگان حملونقل عمومی قرار دهد، علاوه بر افزایش کیفیت خدمات در این حوزه میتواند سالانه بخش زیادی از انرژی مصرفی در کشور را ذخیره کند. از سوی دیگر این اقدام کاهش هزینههای دیگری مانند خسارتهای ناشی از آلودگی هوا، حجم ترافیک، استفاده از خودروهای شخصی و... را به میزان
چشمگیری به همراه دارد.
مدیران شهری معتقدند در صورتی که دولت سهم خود از بودجه این بخش را بپردازد، همه مشکلات این ناوگان حل خواهد شد. نظر شما در این زمینه چیست؟
دولت نباید به خاطر نداشتن بودجه، سرمایه خود را به بنزین تبدیل کرده و در اختیار حملونقل بگذارد، بلکه باید این هزینه را صرف نوسازی ناوگان عمومی کند و از عواید و مزایای ناشی از این نوسازی بهره ببرد. در لایحه بودجه سال ۹۳ طرحی مبنی بر اختصاص ۱۰۰ میلیارد دلار به طرحهایی که پسانداز انرژی داشته باشند، پیشبینی شد و گمان میرود در بودجه سال ۹۴ نیز این هزینه در نظر گرفته شده است.
بنابراین هر طرحی که استفاده از آن موجب کاهش مصرف انرژی شود، هزینه آن از محل این صرفهجویی تامین میشود.
این طرح بسیار خوب و کارآمد بهمنظور رفع معضلات این بخش است، اما اگر قرار باشد برای تهیه اتوبوس و تزریق آن به ناوگان عمومی دولت به سیستم بانکی مراجعه و وامهایی با سودهای ۳۰ درصد به بالا دریافت کند، نه تنها به سود دولت نخواهد بود، چه بسا در آینده موجب وارد شدن خسارت به منافع دولت خواهد شد.