◄ اخلاق شهروندی؛ مسئله نه این است نه آن!
وبلاگ تین نیوز، لیلا شهبازی | دورکیم در کتاب قواعد روش جامعه شناسی می نویسد: جامعه حاصل جمع ساده افراد نیست بلکه نظامی است متشکل از تجمع آنها که به صورت یک واقعیت خاص با خصوصیات ویژه ظاهر می شود. بدون شک وجدان جمعی بدون وجدانهای فردی موجودیتی ندارد ولی این شرط لازم و کافی نیست. زیرا باید این وجدانهای فردی به یکدیگر بپیوندند و به طرز خاص با یکدیگر ترکیب شوند. زندگی اجتماعی نتیجه این ترکیب است.
اگر در جامعه شاهد فردگرایی هایی در امر ترافیک هستیم دلیل آن را باید در اولویت دادن منافع شخصی بر منافع جمعی و نهادینه نشدن وجدان جمعی دانست از این روی کم رنگ بودن اخلاق شهروندی از اینجا نشات می گیرد، با مدنظر قرار دادن سخن دورکیم می توان اخلاق شهروندی را بدین گونه تعریف کرد؛ اخلاق شهروندی عبارت است از اعمال و رفتاری که در جامعه و زندگی جمعی از سوی عده ای صورت می گیرد و باعث به وجود آوردن هماهنگی در جامعه می شود و بدین گونه وجدان های فردی با هم آمیخته شده و به وجدان جمعی که به منفعت همگان است منجر میشود.
یکی از اصول و قواعد زندگی جمعی داشتن اخلاق و خود را ملزم به رعایت اصول و قوانینی دانستن است که جامعه طالب آن است. از ضروریات توسعه جامعه شهری داشتن افرادی با اخلاق شهروندی است.
درک و نهادینه سازی اخلاق شهروندی امری ضروری است چرا که نظم و امنیت جامعه؛ آرامش و قانونمندی در گرو آن تحقق می یابد.
نکته ای که بیان آن خالی از لطف نیست آنکه به راستی متولی اخلاق شهروندی در جامعه شهری کیست؟ مسئولین شهری، مردم، راهنمایی و رانندگی یا خود شهر!!!!!!
به راستی چرا گفته می شود اخلاق شهروندی در جامعه وجود ندارد و چرا برای عده ای معنی خاصی نمی دهد؟ بله گفته شد عده ای منافع شخصی را بر منافع جمعی ارجعیت می دهند و خط بطلان به اخلاق شهروندی می کشند؛ اما به نظر می رسد سوای این منفعت طلبی شهروندان در پس زدن اخلاق شهروندی موضوع دیگری نهفته است و آن به خود جامعه برمی گردد و اینکه جامعه و شهر چقدر سعی کرده به شهروندان شخصیت بدهد و روحیه جمع گرایی را در مردم تقویت کند.
نمونه بارز و ملموس این احترام گذاری را می توان در کف خیابان ها، پیاده روها، وسایل حمل و نقلیه عمومی به عنوان بخشی از فضاهای شهری دید که گاه و بی گاه با ساخت و سازهای بی موقع این فضاهای شهری البته با تصمیمات مدیران شهری زیرپا گذاشته می شود.
این که گفته می شود اخلاق شهروندانی در بین مردم کم رنگ است صرفا نمی توان شهروندان را مسئول این بی اخلاقی قلمداد کرد چرا که ریشه این بی اخلاقی را باید در ساختارهای نهفته در خود شهر جستجو کرد.
ادامه دارد...