|
کد خبر
۱۱۸۹۸۵
کپی شد
«پارکینگ پلاسکو»، معضل ترافیک را حل میکند؟
هفتهنامه حمل ونقل|
بعد از حادثه پلاسکو، پیشنهادهای مختلفی برای جایگزینی آن مطرح شده است. یکی از این پیشنهادها با توجه به مشکلات ترافیکی پایتخت و کمبود جای پارک خصوصا در خیابان پرازدحام جمهوری، احداث پارکینگ است. البته تجدید بنا و ساخت ایستگاه شهدای آتشنشان نیز از جمله پیشنهادهای دیگر است.
ظاهرا اکنون همگی به این فکر افتادهاند که فاجعه پلاسکو را به یک فرصت تبدیل کنند؛ فرصتی که انگار برای تهرانِ پر از دود و خودروی تک سرنشین باید حتما پس از یک حادثه دردناک و مملو از مقصر بیفتد! آیا احداث پارکینگ در محل ساختمان پلاسکو، و پارکینگهای دیگر، معضل پایتخت را حل میکند و حقیقتا یک فرصت است؟
در انتظار ساماندهی
ساماندهی پارکینگها و شناسایی مکانهای موردنیاز به پارکینگ عمومی خودرو در برنامه پنج ساله دوم شهرداری تهران از سال ۹۳ تا ۹۷ پیشبینی شده بود. طبق این برنامه، پایتخت حداقل به ۶۰ هزار پارکینگ مسقف نیاز دارد؛ با این وجود، تهران، خودش تبدیل به یک پارکینگ شده اما هنوز معضل ساخت پارکینگ در آن حل نشده و آمارهای کمبود پارکینگ در تهران از ۵۰۰ هزار تا یک میلیون و بیشتر، هم آنقدر متفاوت است که بهتر است به آن استناد نکنیم!
همچنین سالهاست که از ترغیب بخش خصوصی برای احداث پارکینگ صحبت میشود اما این چالش بزرگ، خصوصا در مناطقی که ساختمانها و مراکز اداری- تجاری ساخته میشوند، لاینحل باقی مانده و در عین حال، مجوز احداث ساختمانها، برجها و... بدون جای پارک کافی و با هدف درآمدزایی صادر میشود.
شهردار تهران، سال گذشته با گلایه از توقف سه ساله لایحه پارکینگ در شورای شهر تهران از لزوم حضور سرمایهگذاران بخش خصوصی در این پروژهها و آمادگی شهرداری برای احداث پارکینگ در نیایش و برج میلاد از طریق BOT سخن گفت با این حال هزینههای بالای ساخت پارکینگ، رغبت چندانی برای سرمایهگذاران ایجاد نکرده است.
موضوع دیگر، محل احداث است. مازیار حسینی، معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، ضمن مخالفت با ساخت پارکینگ «در هر مکانی» که نتیجه آن تشویق مردم به استفاده از خودروی شخصی در آن مکانهاست، معتقد است همزمان با احداث پارکینگ، توسعه پارکسوارها ضروری است و اولویت بالاتری نسبت به توسعه پارکینگ دارد زیرا محور آنها بر مبنای استفاده از حملونقل عمومی است و تقاضای تردد به مرکز شهر را کاهش میدهد.
وی همچنین با اشاره به پارکینگهای مکانیزه میگوید ساخت این پارکینگها در مکانی که زمین وجود داشته باشد چندان مطرح نیست و در مکانهایی که کمبود زمین هست، ساخته میشود زیرا ظرفیت این پارکینگها محدود است.
در سه راهی احداث
یکی دیگر از عوامل ترافیک شهری، نداشتن اطلاع کافی درخصوص ظرفیتهای پارکینگهای سطح شهر است و به خاطر همین موضوع، برخی رانندگان مجبورند چندین بار خیابانها را دور بزنند که ترافیک دوباره ایجاد میشود. برای حل معضل جستجوی محل پارک، برخی اقدامات از سوی شهرداری تهران در دستورکار قرار گرفته است: اول- ساخت پارکینگهای هوشمند: هر پارکینگی که احداث شود حتما هوشمند خواهد بود به این معنا که ظرفیت هر پارکینگ و ظرفیت خالی آن مشخص است.
دوم- راه اندازی اپلیکیشن پارکینگهای پایتخت: شهروندان تهرانی با نصب آن بر روی گوشیهای تلفنهمراه در مسیر خود از مکانهای دارای پارکینگ و ظرفیت خالی آنها مطلع میشوند. سوم- استفاده از فضاهای زیرسطحی: با بهرهگیری از این فضاهای متعلق به شهرداری، میتوان پارکینگهای کمهزینه با تعداد زیاد ساخت.
حاشیههای پرحاشیه!
موضوع خیابانهای اجارهای یا همان پارکهای حاشیهای و ماجرای دنبالهدار پارکبانها و اینکه هر از گاهی پایان عمر این شغل در پایتخت مطرح میشود، نیز داستان دیگری دارد.
مازیار حسینی، معاون شهردار تهران با تاکید بر اینکه فرهنگ و مدیریت پارکهای حاشیهای باید متحول و در برخی موارد این پارکها باید صددرصد ممنوع و اولویت به حملونقل عمومی و خودروهای چندسرنشین داده شود، خاطرنشان می کند که برخی افراد صبح با خودروی شخصی خود به محل کار مراجعه کرده و تا هنگام شب خودرویشان در کنار خیابان پارک میشود که این سنخیتی با فرهنگ پارک حاشیهای ندارد. به عقیده وی، پارک حاشیهای صرفا برای توقفهای کوتاهمدت است و طبق قانون، حداکثر میزان استفاده از پارک حاشیهای دو ساعت است.
با تمام این اظهارات، حاشیههای معابر تهران همچنان در چنگال خودروها و پارکبانهاست. طبق آمار، روزانه بیش از پنج میلیون خودرو در تهران تردد میکنند و حدود ۵۵۰ پارکبان در سطح شهر فعالیت دارند و از آنجا که زیرساختها برای اجرای سیستم مکانیزه در حال فراهم شدن است، کشمکشها بر سر حذف پارکبانها از سطح شهر نیز مطرح است. به گفته نایب رئیس شورای شهر تهران در حال حاضر، ۱۵ هزار پارکومتر در سطح شهر نصب شده در حالی که پایتخت به ۴۵ هزار پارکومتر نیاز دارد.
بنابراین حذف پارکبانها از سطح شهر، تدریجی است و پلیس با فعالیت آنها در برخی از معابر شهری، موافق است. علیرغم کمبود ۳۰ هزار پارکومتر (ایستسنجش)، حسینی، معاون حملونقل و ترافیک، از نصب ۲۰ هزار مورد در آینده نزدیک خبر داده که با استفاده از کارت پول شهروندی امکان خرید و شارژ، زمان پارک را به متقاضی میدهند بنابراین تهران همچنان با کمبود پارکومتر مواجه خواهد بود.
پارکینگ پلاسکو!
شهرداری میگوید پولی برای ساختن پارکینگ ندارد و مدام شهروندان را به احداث پارکینگ بیشتر در مناطق مسکونی و بخش خصوصی را به احداث آن در سطح شهر ترغیب میکند اما تمایل چندانی برای این کار نشان داده نمیشود.
اکنون احداث پارکینگ طبقاتی در محل پلاسکو، و «عدو شود سبب خیر» مطرح است که البته پیشنهادی قابل توجه و نوشدارویی موقت و مُسکن است اما حقیقت این است که مشکل تهران، با احداث بیشتر و حتی تبدیل تمام ساختمانهای فرسوده به پارکینگ، حل نمیشود. چاره کار، توسعه حملونقل عمومی، کاهش خودروهای تک سرنشین و ارتقای فرهنگ شهروندی است نه «پارکینگ پلاسکو»!
لینک خبر
ظاهرا اکنون همگی به این فکر افتادهاند که فاجعه پلاسکو را به یک فرصت تبدیل کنند؛ فرصتی که انگار برای تهرانِ پر از دود و خودروی تک سرنشین باید حتما پس از یک حادثه دردناک و مملو از مقصر بیفتد! آیا احداث پارکینگ در محل ساختمان پلاسکو، و پارکینگهای دیگر، معضل پایتخت را حل میکند و حقیقتا یک فرصت است؟
در انتظار ساماندهی
ساماندهی پارکینگها و شناسایی مکانهای موردنیاز به پارکینگ عمومی خودرو در برنامه پنج ساله دوم شهرداری تهران از سال ۹۳ تا ۹۷ پیشبینی شده بود. طبق این برنامه، پایتخت حداقل به ۶۰ هزار پارکینگ مسقف نیاز دارد؛ با این وجود، تهران، خودش تبدیل به یک پارکینگ شده اما هنوز معضل ساخت پارکینگ در آن حل نشده و آمارهای کمبود پارکینگ در تهران از ۵۰۰ هزار تا یک میلیون و بیشتر، هم آنقدر متفاوت است که بهتر است به آن استناد نکنیم!
همچنین سالهاست که از ترغیب بخش خصوصی برای احداث پارکینگ صحبت میشود اما این چالش بزرگ، خصوصا در مناطقی که ساختمانها و مراکز اداری- تجاری ساخته میشوند، لاینحل باقی مانده و در عین حال، مجوز احداث ساختمانها، برجها و... بدون جای پارک کافی و با هدف درآمدزایی صادر میشود.
شهردار تهران، سال گذشته با گلایه از توقف سه ساله لایحه پارکینگ در شورای شهر تهران از لزوم حضور سرمایهگذاران بخش خصوصی در این پروژهها و آمادگی شهرداری برای احداث پارکینگ در نیایش و برج میلاد از طریق BOT سخن گفت با این حال هزینههای بالای ساخت پارکینگ، رغبت چندانی برای سرمایهگذاران ایجاد نکرده است.
موضوع دیگر، محل احداث است. مازیار حسینی، معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، ضمن مخالفت با ساخت پارکینگ «در هر مکانی» که نتیجه آن تشویق مردم به استفاده از خودروی شخصی در آن مکانهاست، معتقد است همزمان با احداث پارکینگ، توسعه پارکسوارها ضروری است و اولویت بالاتری نسبت به توسعه پارکینگ دارد زیرا محور آنها بر مبنای استفاده از حملونقل عمومی است و تقاضای تردد به مرکز شهر را کاهش میدهد.
وی همچنین با اشاره به پارکینگهای مکانیزه میگوید ساخت این پارکینگها در مکانی که زمین وجود داشته باشد چندان مطرح نیست و در مکانهایی که کمبود زمین هست، ساخته میشود زیرا ظرفیت این پارکینگها محدود است.
در سه راهی احداث
یکی دیگر از عوامل ترافیک شهری، نداشتن اطلاع کافی درخصوص ظرفیتهای پارکینگهای سطح شهر است و به خاطر همین موضوع، برخی رانندگان مجبورند چندین بار خیابانها را دور بزنند که ترافیک دوباره ایجاد میشود. برای حل معضل جستجوی محل پارک، برخی اقدامات از سوی شهرداری تهران در دستورکار قرار گرفته است: اول- ساخت پارکینگهای هوشمند: هر پارکینگی که احداث شود حتما هوشمند خواهد بود به این معنا که ظرفیت هر پارکینگ و ظرفیت خالی آن مشخص است.
دوم- راه اندازی اپلیکیشن پارکینگهای پایتخت: شهروندان تهرانی با نصب آن بر روی گوشیهای تلفنهمراه در مسیر خود از مکانهای دارای پارکینگ و ظرفیت خالی آنها مطلع میشوند. سوم- استفاده از فضاهای زیرسطحی: با بهرهگیری از این فضاهای متعلق به شهرداری، میتوان پارکینگهای کمهزینه با تعداد زیاد ساخت.
حاشیههای پرحاشیه!
موضوع خیابانهای اجارهای یا همان پارکهای حاشیهای و ماجرای دنبالهدار پارکبانها و اینکه هر از گاهی پایان عمر این شغل در پایتخت مطرح میشود، نیز داستان دیگری دارد.
مازیار حسینی، معاون شهردار تهران با تاکید بر اینکه فرهنگ و مدیریت پارکهای حاشیهای باید متحول و در برخی موارد این پارکها باید صددرصد ممنوع و اولویت به حملونقل عمومی و خودروهای چندسرنشین داده شود، خاطرنشان می کند که برخی افراد صبح با خودروی شخصی خود به محل کار مراجعه کرده و تا هنگام شب خودرویشان در کنار خیابان پارک میشود که این سنخیتی با فرهنگ پارک حاشیهای ندارد. به عقیده وی، پارک حاشیهای صرفا برای توقفهای کوتاهمدت است و طبق قانون، حداکثر میزان استفاده از پارک حاشیهای دو ساعت است.
با تمام این اظهارات، حاشیههای معابر تهران همچنان در چنگال خودروها و پارکبانهاست. طبق آمار، روزانه بیش از پنج میلیون خودرو در تهران تردد میکنند و حدود ۵۵۰ پارکبان در سطح شهر فعالیت دارند و از آنجا که زیرساختها برای اجرای سیستم مکانیزه در حال فراهم شدن است، کشمکشها بر سر حذف پارکبانها از سطح شهر نیز مطرح است. به گفته نایب رئیس شورای شهر تهران در حال حاضر، ۱۵ هزار پارکومتر در سطح شهر نصب شده در حالی که پایتخت به ۴۵ هزار پارکومتر نیاز دارد.
بنابراین حذف پارکبانها از سطح شهر، تدریجی است و پلیس با فعالیت آنها در برخی از معابر شهری، موافق است. علیرغم کمبود ۳۰ هزار پارکومتر (ایستسنجش)، حسینی، معاون حملونقل و ترافیک، از نصب ۲۰ هزار مورد در آینده نزدیک خبر داده که با استفاده از کارت پول شهروندی امکان خرید و شارژ، زمان پارک را به متقاضی میدهند بنابراین تهران همچنان با کمبود پارکومتر مواجه خواهد بود.
پارکینگ پلاسکو!
شهرداری میگوید پولی برای ساختن پارکینگ ندارد و مدام شهروندان را به احداث پارکینگ بیشتر در مناطق مسکونی و بخش خصوصی را به احداث آن در سطح شهر ترغیب میکند اما تمایل چندانی برای این کار نشان داده نمیشود.
اکنون احداث پارکینگ طبقاتی در محل پلاسکو، و «عدو شود سبب خیر» مطرح است که البته پیشنهادی قابل توجه و نوشدارویی موقت و مُسکن است اما حقیقت این است که مشکل تهران، با احداث بیشتر و حتی تبدیل تمام ساختمانهای فرسوده به پارکینگ، حل نمیشود. چاره کار، توسعه حملونقل عمومی، کاهش خودروهای تک سرنشین و ارتقای فرهنگ شهروندی است نه «پارکینگ پلاسکو»!
لینک خبر