|
کد خبر
۱۱۳۷۱۷
کپی شد
واگنسازی داخلی، راهی به سوی توسعه حملونقل عمومی
هفتهنامه حمل ونقل|
در حالی که بسیاری از صاحبان تولید و صنایع داخلی از عدم توجه مسئولان به تولیدکنندگان داخلی و توانمندیهای آنها گلایه دارند، برگزاری نمایشگاه مشارکت تولیدکنندگان ایرانی در صنعت مترو که سومین سال خود را سپری میکند، ۲۳ تا ۲۵ آذرماه در بوستان گفتوگو برگزار شد تا با رونمایی از دستاوردهای ایرانی در حوزه حملونقل ریلی درونشهری، گرهی از مشکلات حملونقل عمومی در بخش مترو را تا حدی مرتفع نماید و از سوی دیگر، اظهارات پرتکرار مسئولان حوزه شهری مبنی بر توانایی ساخت واگنهای مترو، محقق گردد.
بومیسازها وارد میشوند
سومین نمایشگاه مشارکت تولیدکنندگان ایرانی در صنعت مترو با حضور ۱۵۰ شرکتکننده و تولیدکننده داخلی و نیز صنعتگران، دانشگاهیان و دستاندرکاران مرتبط با حملونقل ریلی درون شهری برگزار شد که طی آن، به گفته مدیر حقوقی شرکت بهرهبرداری راهآهن شهری تهران و حومه، شش تفاهمنامه با تولیدکنندگان داخلی نهایی شده است.
اما تفاوت وارد کردن با تولید کردن چیست و چه کمکی به اقتصاد کشور میکند؟ پاسخ این سوال، قابل توجه است. به گفته محمد احمدی بافنده، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری مترو، اگر به اندازه یک دلار از تجهیزات که از خارج وارد میکنیم، ساخت داخلی داشته باشیم به اندازه سه تا پنج دلار، قدرت صنعتی ایجاد میشود. وی در عین حال تصریح کرده منظور از بومیسازی صنعت مترو این نیست که صد در صد وابستگی خود را به خارجیها قطع کنیم زیرا همه کشورها در صنعت به هم وابسته هستند.
احمدی بافنده همچنین از خودکفایی در ساخت تونل های مترو خبر داده و با اشاره به اینکه تجهیزات موردنیاز مترو در بخش بهرهبرداری به دو بخش ثابت و متحرک تقسیم می شود، گفته است در بخش ثابت، حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد تجهیزات را می توانیم در داخل تولید کنیم.
پیش از این نیز هابیل درویشی، مدیرعامل شرکت مترو با اشاره به توانمندیهای داخلی در احداث مترو گفته بود که بیش از ۸۰ درصد تجهیزات ثابت مترو تولید داخل است و بیش از ۶۰ درصد ناوگان و در بخش عمرانی نیز ۱۰۰ درصد بومیسازی شده است. به گفته وی، ارزانترین مترو در دنیا در کشور ما ساخته میشود؛ به گونهای که در بخش ریلی بیش از ۴۰۰ قلم از ابزار، تولید داخل است و برنامه این است که تا دو سال آینده ۱۰۰ درصد تولیدات مترو، داخلی باشد.
ظرفیت و هزینه ساخت واگن
با همه تلاشهای تولیدکنندگان داخلی، مترو همچنان با کمبود واگن مواجه است و از طرفی نیز با توجه به گذشت حدود دو دهه از احداث مترو تهران، فرسودگی ناوگان ریلی درونشهری نیز مطرح است. به گفته معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران برای تحقق خدماترسانی مطلوب در مترو تهران نیازمند ۱۲۰۰ واگن دیگر هستیم تا فاصله گذر حرکت قطارها در همه خطوط به سه تا چهار دقیقه برسد.
وی در سومین نمایشگاه توانمندیهای داخلی مترو اعلام کرد که در برخی از بخشها بیش از ۶۰ تا ۸۰ درصد قطعات با تکیه بر توان ایرانی تولید شده و چنانچه باور و اعتماد وجود داشته باشد، دانش و استعداد کافی نیز برای تولید قطعات در کشور وجود دارد.واردات واگنهای مترو هزینه بالایی دارد و امکان خریداری آن دشوار، از این رو، تکیه بر توان داخلی اهمیت فزاینده ای دارد.
هابیل درویشی، مدیرعامل مترو تهران، با اشاره به اینکه ورود ۵۸ دستگاه واگن بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد، اعلام کرده در بخش تجهیزات مترو، ۷۰ درصد و در بخش ناوگان ۴۰ درصد به تولید داخلی رسیده ایم.
مدیرعامل مترو از تولید سالانه ساخت ۴۰۰ دستگاه واگن طبق برنامه خبر میدهد و تصریح میکند که طبق طرح توسعهای اگر ۱۲۰۰ واگن دولت هم محقق شود و طرح توسعه تیز تداوم یابد بیش از ۶۰۰ واگن در سال تولید خواهد شد که علاوه بر تهران، کلانشهرها را نیز پوشش میدهد. به گفته درویشی، وقتی امکانات ساخت در ایران وجود دارد انصاف نیست هر شهری با یک سازنده وارد مذاکره شود.
وداع با کوپن، آری؟!
چشمانداز ترسیمشده برای مترو تهران، بزرگ اما شدنی است. وعده مازیار حسینی، معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، افزایش ظرفیت مترو به روزانه حدود ۱۰ میلیون سفر با فعالیت شبانهروزی ۲۰ هزار کارگر و مهندس مترو است و به گفته وی، کاری که امسال و سال آینده قرار است در زمینه توسعه مترو انجام شود، برابر با ۵۶ درصد کل متروی ساختهشده در تاریخ پایتخت است.
در مجموع، برای اینکه بعد از احداث مترو، در مرحله بهرهبرداری آن، دچار مشکل نشویم و مترو به دلیل ازدحام آن، دفعکننده نباشد و جاذبه داشته باشد تا حتی اقشاری که از خودروی شخصی استفاده میکنند به استفاده از مترو راغب شوند، استفاده از فناوریهای نوین در این حوزه و انتقال دانش آن به کشور و نیز حمایت از تولیدکنندگان داخلی و اعتماد به آنها لازم است تا این اتفاق نیفتد که مترو احداث شده باشد اما به دلیل فقدان واگن موردنیاز، مردم در صفهای طولانی، منتظر قطار باشند؛ به یاد همان صفهای کوپنی!
لینک خبر
بومیسازها وارد میشوند
سومین نمایشگاه مشارکت تولیدکنندگان ایرانی در صنعت مترو با حضور ۱۵۰ شرکتکننده و تولیدکننده داخلی و نیز صنعتگران، دانشگاهیان و دستاندرکاران مرتبط با حملونقل ریلی درون شهری برگزار شد که طی آن، به گفته مدیر حقوقی شرکت بهرهبرداری راهآهن شهری تهران و حومه، شش تفاهمنامه با تولیدکنندگان داخلی نهایی شده است.
اما تفاوت وارد کردن با تولید کردن چیست و چه کمکی به اقتصاد کشور میکند؟ پاسخ این سوال، قابل توجه است. به گفته محمد احمدی بافنده، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری مترو، اگر به اندازه یک دلار از تجهیزات که از خارج وارد میکنیم، ساخت داخلی داشته باشیم به اندازه سه تا پنج دلار، قدرت صنعتی ایجاد میشود. وی در عین حال تصریح کرده منظور از بومیسازی صنعت مترو این نیست که صد در صد وابستگی خود را به خارجیها قطع کنیم زیرا همه کشورها در صنعت به هم وابسته هستند.
احمدی بافنده همچنین از خودکفایی در ساخت تونل های مترو خبر داده و با اشاره به اینکه تجهیزات موردنیاز مترو در بخش بهرهبرداری به دو بخش ثابت و متحرک تقسیم می شود، گفته است در بخش ثابت، حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد تجهیزات را می توانیم در داخل تولید کنیم.
پیش از این نیز هابیل درویشی، مدیرعامل شرکت مترو با اشاره به توانمندیهای داخلی در احداث مترو گفته بود که بیش از ۸۰ درصد تجهیزات ثابت مترو تولید داخل است و بیش از ۶۰ درصد ناوگان و در بخش عمرانی نیز ۱۰۰ درصد بومیسازی شده است. به گفته وی، ارزانترین مترو در دنیا در کشور ما ساخته میشود؛ به گونهای که در بخش ریلی بیش از ۴۰۰ قلم از ابزار، تولید داخل است و برنامه این است که تا دو سال آینده ۱۰۰ درصد تولیدات مترو، داخلی باشد.
ظرفیت و هزینه ساخت واگن
با همه تلاشهای تولیدکنندگان داخلی، مترو همچنان با کمبود واگن مواجه است و از طرفی نیز با توجه به گذشت حدود دو دهه از احداث مترو تهران، فرسودگی ناوگان ریلی درونشهری نیز مطرح است. به گفته معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران برای تحقق خدماترسانی مطلوب در مترو تهران نیازمند ۱۲۰۰ واگن دیگر هستیم تا فاصله گذر حرکت قطارها در همه خطوط به سه تا چهار دقیقه برسد.
وی در سومین نمایشگاه توانمندیهای داخلی مترو اعلام کرد که در برخی از بخشها بیش از ۶۰ تا ۸۰ درصد قطعات با تکیه بر توان ایرانی تولید شده و چنانچه باور و اعتماد وجود داشته باشد، دانش و استعداد کافی نیز برای تولید قطعات در کشور وجود دارد.واردات واگنهای مترو هزینه بالایی دارد و امکان خریداری آن دشوار، از این رو، تکیه بر توان داخلی اهمیت فزاینده ای دارد.
هابیل درویشی، مدیرعامل مترو تهران، با اشاره به اینکه ورود ۵۸ دستگاه واگن بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد، اعلام کرده در بخش تجهیزات مترو، ۷۰ درصد و در بخش ناوگان ۴۰ درصد به تولید داخلی رسیده ایم.
مدیرعامل مترو از تولید سالانه ساخت ۴۰۰ دستگاه واگن طبق برنامه خبر میدهد و تصریح میکند که طبق طرح توسعهای اگر ۱۲۰۰ واگن دولت هم محقق شود و طرح توسعه تیز تداوم یابد بیش از ۶۰۰ واگن در سال تولید خواهد شد که علاوه بر تهران، کلانشهرها را نیز پوشش میدهد. به گفته درویشی، وقتی امکانات ساخت در ایران وجود دارد انصاف نیست هر شهری با یک سازنده وارد مذاکره شود.
وداع با کوپن، آری؟!
چشمانداز ترسیمشده برای مترو تهران، بزرگ اما شدنی است. وعده مازیار حسینی، معاون حملونقل و ترافیک شهرداری تهران، افزایش ظرفیت مترو به روزانه حدود ۱۰ میلیون سفر با فعالیت شبانهروزی ۲۰ هزار کارگر و مهندس مترو است و به گفته وی، کاری که امسال و سال آینده قرار است در زمینه توسعه مترو انجام شود، برابر با ۵۶ درصد کل متروی ساختهشده در تاریخ پایتخت است.
در مجموع، برای اینکه بعد از احداث مترو، در مرحله بهرهبرداری آن، دچار مشکل نشویم و مترو به دلیل ازدحام آن، دفعکننده نباشد و جاذبه داشته باشد تا حتی اقشاری که از خودروی شخصی استفاده میکنند به استفاده از مترو راغب شوند، استفاده از فناوریهای نوین در این حوزه و انتقال دانش آن به کشور و نیز حمایت از تولیدکنندگان داخلی و اعتماد به آنها لازم است تا این اتفاق نیفتد که مترو احداث شده باشد اما به دلیل فقدان واگن موردنیاز، مردم در صفهای طولانی، منتظر قطار باشند؛ به یاد همان صفهای کوپنی!
لینک خبر