نفت و گردشگری اقتصاد امارات را شکوفا کرد
تین نیوز | امارات متحده عربی در شرایطی یکی از جذابترین مقاصد برای توریستها و همچنین سرمایهگذاران جهان بهشمار میرود که تا همین ۳ دهه پیش، فروغ چندانی نداشت و کشوری کاملا معمولی و حاشیهنشین بهشمار میرفت.
اما از دهه۸۰ م، تحرکاتی جدی در این شیخنشین شروع شد که نتیجه آن اتفاق، این شد که امارات متحده عربی دلارهای نفتیاش را به گونهای مدیریت کرد که هم رفاه نسبی را برای مردمش به ارمغان آورد، هم مرزهای خود را به منطقهای با ارزش، برای تجارت، آن هم در سطح جهانی تبدیل کرد و هم اینکه اقتصادی شکوفا را بنیان نهاد. آن هم در شرایطی که اقتصاد کشورهای حاشیه خلیجفارس انواع چالشها را به چشم میبیند.
اقتصاد؛ تکیه بر نفت
امارات هم منبع اصلی داراییهایش نفت است. همانطور که ایران، عربستان، قطر و سایر کشورهای حوزه خلیجفارس درآمد اصلیشان از راه فروش نفت بهدست میآید. این کشور روزانه ۲میلیون و ۵۴۰هزار بشکه نفت خام تولید میکند که تمامی آن را صادر میکند. در مقابل مصرف نفت فرآوری شده این کشور روزانه ۳۷۲ هزار بشکه است که آن را وارد میکند. امارات هم به مانند قطر کشوری است که با وجود خزانه پر، جمعیت کمی دارد و به همین دلیل تولید را جدی نمیگیرند و ترجیحشان مصرفگرایی است. بر اساس این گزارش تولید ناخالص داخلی در این کشور ۱۶۷/۳ میلیارد دلار است. همچنین ۳میلیون
و ۶۵هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل میدهند که به دلیل رفاه نسبی شهروندان اماراتی، بیشتر آنها را خارجیها تشکیل میدهند. همچنین باید اشاره کرد که نرخ بیکاری در این کشور ۲/۴درصد است. ۱۹/۵درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی میکنند.
هم خریدار و هم فروشنده
امارات متحده عربی در فضای تجاری هم خریدار و هم فروشنده است. بهطوریکه از امارات بهعنوان راهی برای جابهجایی کالاهای کشورهای حاشیه خلیجفارس استفاده میشود. به همین دلیل آنها در کنار سودآوری از محل صادرات و تامین نیازهای خود از محل واردات، با ترانزیت محصولات و کالاهای صادراتی همسایههای خود به کشورهای دیگر، در فضای تجاری نیز نقشآفرینی میکنند.
صادرات امارات که کشوری نفتخیز و با تولید محدود است به نفت خام، گاز طبیعی، کالاهای ترانزیتی، ماهی خشک شده و خرما محدود میشود که کشورهای ژاپن، کره جنوبی، تایلند و هند از مهمترین واردکنندگان اقلام اماراتی هستند. همچنین این کشور در بحث واردات ماشینآلات و تجهیزات حملونقل، مواد شیمیایی و غذا خریداری میکند. امارات برای تامین مایحتاج خود با چین، هند، امریکا، ژاپن آلمان و ایتالیا وارد تعامل تجاری میشود. باید گفت که این کشور جایگاه خود را به یکی از پایگاههای تجاری منطقه خاورمیانه تثبیت کرده است. حجم تجارت غیرنفتی این منطقه در سال ۲۰۱۲م با رشد
۱۳درصدی به ۲۳۵/۱میلیارد درهم رسید.
تجارت با ایران در اولویت
ایران در فضای تجارت جهانی و بهخصوص منطقه، کشوری مهم است و به همین دلیل کمتر کشور همسایهای حاضر میشود به راحتی تعامل تجاری با این همسایه مهم خود را از دست بدهد. امارات با وجود محدودیتهایی که برای ایران در عرصه جهانی در نظر گرفته شده بود، تلاش کرد تا فضای مشترک تجاری را حفظ کند. برای تحقق دادوستد تجاری، هر ۲ کشور حتی اختلافات جدی سیاسی و بحثهای مالکیتی را هم فراموش میکنند؛ تا از این طریق بتوانند در کنار هم فضای تجاری مطلوبی را تجربه کنند. البته شرایط چندان هم مطلوب نیست. در چند سال گذشته افت قابل توجهی در مبادلات کالا میان ایران و امارات رخ داده
است. دوبی بهعنوان یکی از بزرگترین بنادر تجاری در طول چند سال گذشته به دلیل اعمال تحریمهای اقتصادی علیه ایران نتوانسته به آن میزانی که انتظار میرفت به مبادلات تجاری خود با ایران ادامه دهد. مقامات این بندر به تازگی گزارشهایی از کاهش مبادلات با بنادر ایران منتشر کردهاند که نشان از کاهش تجارت میان ایران و امارات دارد. همچنین تازهترین آمار گمرک ایران حاکی از کاهش ۱۴ درصدی صادرات ایران به امارات و همچنین کاهش ۵۲ درصدی واردات ایران از امارات دارد. این در حالی است که به کم رنگ شدن تحریمها و روند رو به رشد مذاکران هیاتهای تجاری امارات برای
رونق مبادلات تجاری به ایران آمدند. با این حساب میتوان گفت روند مبادلات تجاری ۲ کشور رو به رونق است.
چشمانداز روشن امارات
با شرح شرایطی که بر اقتصاد امارات متحده عربی رفته است، میتوان اینطور نتیجهگیری کرد که آنها حتی با وجود اسرار بر مصرفگرایی، به هیچوجه تهدیدی به نام تزلزل را در اقتصاد و تجارت را تجربه نکردهاند. بنابراین میتوان پیشبینی کرد که این منطقه همچنان در عرصههای اقتصادی، تجاری و توریسم جهانی به فعالیتهای خود ادامه میدهد.