| کد خبر: 41520 |

وبلاگ تین نیوز | سعید لیلاز در یادداشتی در روزنامه آرمان با عنوان عاقبت ده سال ولخرجی نوشت: " با توجه به كاهش قیمت نفت و تاثیر آن بر بودجه سال آینده بهتر است دولت برای كمرنگ كردن نقش درآمدهای نفتی بر بودجه هزینه‌های خود را كاهش دهد كه در حال حاضر از لحاظ سیاسی و اجتماعی کاهش هزینه‌های جاری دولت غیرممکن است. اگر دولت می خواست می‌توانست تمام هزینه‌های نهادهای غیر ضروری و غیر اضطراری را حذف کند.
در دولت یازدهم سهم مالیات در تولید ناخالص داخلی سالانه یک درصد افزایش پیدا می‌کند سالی یک درصد عملکرد خیلی خوبی است. زمانی که اقتصاد کار نمی‌کند افزایش مالیات به منزله این است که سفره مالیات را پهن کرده‌اند. افزایش مالیات خوب است اماافزایش ظرفیت محدودی دارد.افزایش بیش از ظرفیت منجر به افزایش فشار بر کسانی می شود که در حال حاضر مالیات می‌دهند..."

پس از انتشار این یادداشت در تین نیوز، مجید بابایی کارشناس حمل و نقل در این باره چنین نوشت:
" نتیجه اقتصاد متکی به نفت اگر با بی نظمی و بی تدبیری همراه شود همین است. حتی در بهترین شرایط هم اگر کاهشی در قیمت نفت نداشتیم و کسری بودجه را احساس نمی کردیم باز هم پاشنه در بر همین منوال می چرخید. اگر غیر از این بود با آن درآمدهای سرشار کسب شده در دولت های نهم و دهم امروز نباید چنین سرنوشتی گریبان اقتصاد کشور را می گرفت. اگر آن دلارها در جهت درست مصرف می شد، اگر آن دلارها در جهت بهینه کردن مصرف صرف می گردید و اگر آن دلارها در بخش مولد و نه سفته بازی و ریخت و پاش صرف می شد امروز دچار چه کنم نمی شدیم. سالیانه چه میزان از دلارهای نفتی بدلیل الگوی غلط مصرف صرف می شود؟ چرا در حالی که همگی می دانیم ایران کشوری با جغرافیای خشک است و بحران کم آبی گریبان نسل های گذشته و حال و آینده را گرفته باز هم برای بهینه کردن مصرف تلاش هدفمندی صورت نمی گیرد.
 
به جرات می توان گفت از 80 درصد منابع آبی کشور که در بخش کشاورزی مصرف می شود بخش عمده آن پرت و هدر رفت است. چرا از اهرم قیمت گذاری در جهت مصرف صحیح استفاده نمی شود؟ چرا به جای سرمایه گذاری های عظیم در حوزه سد و نیروگاه که عواقب زیست محیطی بسیاری هم در پی دارد به دنبال سرمایه گذاری در جهت بهینه کردن مصرف نیستیم؟ چرا نرخ مصرف انرژی در کشور چند برابر کل اتحادیه اروپاست؟ 

چرا قیمت آب و برق حتی در کشورهای برخوردار از منابع آبی بسیار بالا و محرکی برای مصرف بهینه تعیین شده است؟ چرا دولت ها نمی خواهند بپذیرند ساز و کارهای بازار اقتصاد را متعادل می نماید و نه دخالت های دولت؟ چرا سالانه میلیاردها لیتر سوخت در جاده ها بیهوده مصرف می شود اما در حمل و نقل ریلی با این همه مزیت حرکتی لاک پشتی داشته باشیم؟ 

چرا در شهری مثل تهران بدنبال گسترش معابر، بزرگراه ها و طبقاتی کردن اتوبان ها هستیم اما به توسعه مترو که تنها راه حل ترافیک کلان شهرهاست کمکی نمی شود؟ آن دلارهایی که عقل از سر دولت مردان ربوده بود باید اینجاها سرمایه گذاری می شد تا امروز چنین وضعی حادث نمی شد. این جمله کلیشه ای هم که "هنوز هم دیر نشده" دیگر درست نیست چون واقعا دیر شده و باید از لحظات و سنت های باقی مانده استفاده درست گردد."

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.

  • Mohammad 0 0

    منحل کردن سازمان های ناظر و بدون برنامه و براساس سلیقه شخصی برای یک مملکت به وسعت ایران عملکردن همین نتیجه را دارد و عجیب است که عقلای قوم چنان پذیرای این روش شدند و نسبت به آن هیچ اعتراضی صورت نگرفت که انگاری مهر تأییدی برآن نیز بود. دریغا که آب رفته بجوی بازنگردد.

آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه حمل ونقل روزنامه تین