◄ صدای مخاطبان ریلی تین در نیمه نخست مهر
شبکه خبری-تحلیلی صنعت حملونقل (تیننیوز) بهعنوان پایگاه رسانهای تخصصی این حوزه باسابقه بیش از هشت سال فعالیت، به رسانهای جامع برای پاسخگویی به نیازهای فعالان این حوزه تبدیل شده است. با توجه به انتشار جامع خبرهای حوزه حملونقل، متخصصان، کارشناسان، فعالان، کارمندان و کارکنان شرکتها و سازمانهای دولتی و خصوصی و یا وابسته به این صنعت، قریب به اتفاق کاربران تیننیوز را، تشکیل میدهند که نیازهای خبری و تحلیلی خود را از طریق این پایگاه تأمین میکنند.
همین موضوع، اهمیت واکنشها و دیدگاههای کسانی را که بهعنوان کاربران و مخاطبان این شبکه خبری نقطه نظرات خود را در قالب ارائه نظر (کامنت) در مورد مطالب منتشره در تین نیوز از خبر تا مقاله و یادداشت مطرح میکنند، دوچندان میسازد چراکه کاربران تین نیوز بهطور عمده، افرادی از درون این بخش و از لایههای کارشناسی صنعت بوده که با شناخت و آگاهی نسبت به موضوعات روز، به بیان دیدگاه و اظهارنظر در مورد مسائل حملونقل میپردازند.
بر این اساس اطلاع مسئولان و مدیران فعال در این حوزه از دیدگاه فعالان، کارشناسان و کارمندان این بخش میتواند موجب شناخت بیشتر از دغدغهها، مسائل و مشکلات مبتلا به این بخش، درد حوزههای مختلف باشد. به همین دلیل این نظرات که در شبکه خبری تحلیلی تین نیوز منتشرشده است، بهعنوان بخشی از نگرش و تفکر افراد مرتبط با این حوزه و برای نزدیکتر شدن هرچه بیشتر مدیران به ذینفعان و سرمایههای انسانی مجموعه تحت مدیریت خود، تقدیم میشود.
در ادامه نگاهی به نظرات کاربران و مخاطبان تین نیوز در قبال اخبار منتشرشده شرکت راهآهن در مهرماه 95 خواهیم انداخت. از مهمترین موضوعات مطرحشده در نیمه اول مهرماه میتوان به تأثیر برجام بر حملونقل ریلی، راهاندازی قطارهای حومهای و بحث دوخطه کردن خطوط راهآهن بوده است.
بسیاری از توفیقات ریلی حاصل برجام است
در یکی از نظرات کاربران در خصوص گفتههای محسن پورسیدآقایی، مدیرعامل سابق شرکت راهآهن درباره با عنوان «بسیاری از توفیقات ریلی حاصل برجام است» گفته است: «همانطور که مدیریت محترم عامل راهآهن جمهوری اسلامی ایران بهدرستی اشارهکردهاند، تجهیز و نوسازی زیرساختهای ریلی (علاوه بر پروژههای داخلی، در پروژههای فراملی مثل کریدور بینالمللی شمال_جنوب) نیاز حیاتی به جذبِ سرمایههای بخشهای غیردولتی دارد، دولت، اکنون به «مشارکت» (و نه صرفاً رقابت) در ایجاد زیرساختهای حملونقل ریلی دارد، فلذا رویکردهای قبلی که در
آن، دولت بالذاته موجودی صُلب و غیرقابل نفوذ در مقابل مشارکت بخش غیردولتی تلقی میشد، باید تغییر کند.
در رویکرد قبل، بخش خصوصی موفق، بخشی بود که سرمایهٔ خود را داشت و در صورتی موفق بود که پشت به دولت کرده و کار خودش را به انجام میرساند و سودش را میبرد و دراین تضاد منافع ایجاد شده، بخشی «خصوصیتر!» مینمود که این افتراق و جدائی از بخش دولتی در راهکارهایش بیشتر نمود میکرد، دولت نیز، همواره هراسِ از دست دادنِ منابع و نقش حاکمیتیاش را داشت. فلذا، حاصل این رقابت و افتراق، آن چیزی شد که امروز وزیر محترم راه، بیان میکنند یعنی» بخشِ خصوصی ناقصالخلقه»! درحالیکه میتوان به این همکاری بین دو بخش دولتی و غیردولتی با تکیه بر مشارکت
بیشتر (بجای رقابت بیشتر) هم نگریست.»
خط راهآهن میانه-تبریز بلای جان کشاورزان
کاربر دیگری در خصوص «خط راهآهن میانه-تبریز بلای جان کشاورزان» نوشته است: «این طرح باعث میشود مسیر ریلی تهران تبریز فقط 6 ساعت کاهش بیابد و متوسط سیر قطار از 50 کیلومتر در مسیر قدیمی به 160. کیلومتر برسد؛ و این طرح یک طرح ملی بوده است برای اینکه ترانزیت ایران به اروپا کوتاهتر و افزایش چشمگیر یابد ادامه خط هم دیگر مرز رازی نیست و قرار هست تا مرز بازرگان ادامه یابد تا قطارها تا استانبول بدون توقف بروند درحالیکه در مسیر قدیم مرز رازی دریاچه وان بارها و مسافر بهوسیله کشتی جابجا میشوند و جابجایی را کند کرده است».
کاربر دیگری در خصوص همین خبر عنوان کرده: «با نگاهی به مسیر ریلی تهران تبریز ملاحظه میشود حتی اگر میانه به تبریز با از بین بردن اکوسیستم و آواره شدن روستائیان وصل شود، هرگز سرعت آن به ۱۶۰ کیلومتر نخواهد رسید، زیرا پسکرانه مسیر قدیمی و بر اساس ۹۰ کیلومتر در ساعت است و ادعای ۶ ساعت کاهش غلو است. تبریز خود به مرز متصل است و میانه تبریز هیچچیزی را تغییر نخواهد داد. البته عزیزان به دلیل عرق محلی هر طرحی را توجیه میکنند.
به فکر ایجاد شبکه ریلی در بلوچستان و هرمزگان باشید که اوجب واجبات است، زیرا به دریاهای آزاد و بنادر متصل خواهند شد. تبریز میانه هیچ دردی از مشکلات اقتصادی کشور کم نخواهد نمود. لطفاً ملی و عقلائی فکر کنید و به فکر ارزشافزوده برای اراضی خود نباشید.»
لزوم حمایت مجلس در تشکیل شرکت قطارهای حومهای
کاربر دیگری در خصوص خبری با عنوان «لزوم حمایت مجلس در تشکیل شرکت قطارهای حومهای» نوشته است: «حال که بحث قطارهای حومهای است، مطلوب است در حد سخن و تعارف باقی نماند و جدی تلقی گردد. ایجاد یک شبکه کمربندی قطارهای حومهای و اتصال آن به چندین نقطه کلانشهرها در سطح یا بر روی ستونهای بتنی میتواند بهشرط برقی بودن از ترافیک شهری و آلودگی بکاهد. در شهرهای اروپائی به آن آور گِراند یا دی آل آر میگویند و فوقالعاده طرفدار دارد. دوستان بجای بزرگراه چندطبقه سازی که قطعاً از دیدگاه کارشناسی و شهرسازی و محیطزیست مردود است، بهتر است آور
گِراند را پیگیری نموده و سرمایه برای آن جذب کنند. این سامانه نیازی به حفاری و تونل ندارد و بسیار ارزانتر از ساخت مترو است. امید است عقلا و متخصصین آگاه و خادم به مدیران و مسئولین کشوری مشاوره صحیح و عامالمنفعه بدهند. ما تبعیدیها در خارج از کشور همیشه آماده خدمت به وطنیم».
راهآهن دوخطه و انتقال ایستگاه راهآهن تهران
کاربر دیگری درباره خبری با عنوان «فتوای دولتی برای راهآهن دوخطه» نوشته است: «بهتر است برای توسعه راهآهن از بانک جهانی، صندوق بینالمللی پول، سرمایههای سرگردان در بانکهای داخلی، بانک اسلامی، اخذ مالیات واقعی از بنیادهای بهظاهر خیریه و مؤسسات مالی مخفی کننده بیلان مالی، اخذ ۱ درصد از درآمد پس از مالیات شرکتهای خودروسازی داخلی، بانکهای روسی، اخذ عوارض از هر پاکت سیگار خارجی و داخلی و صندوق توسعه ملی، سرمایه جذب نمود و با تغییر برخی مدیران دولتی و نصب کار بلدها و متخصصین خبره حملونقل ریلی را سامان بخشید.»
کاربر دیگری در خصوص خبر «پیشنهاد راهاندازی ایستگاه راهآهن در محدوده تپههای عباس آباد» نوشته است: «برخلاف نظر عزیزان هم شدنی است و هم باید بشود. معنی ندارد تهران اصفهان 2 ساعته باشد از شهرک غرب تا ایستگاه راهآهن هم دوساعته. اگر قطار پرسرعت میخواهیم باید در مرکز شهر باشد. شهرداری تهران به شکل منسجم در طول سالهای گذشته تلاش نموده تا پایانهها و ایستگاه راهآهن را از تهران خارج کند. این تصمیم حداقل سازگاری را با مدلهای توسعه شهری در کشورهای پیشرفته دارد و علیرغم ارائه موضوع در جلسات متعدد دلیل بر اصرار این نگاه مشخص نیست. در
شهرهای با جمعیت یک سوم تهران و تراکم جمعیت مشابه و بیشتر، در آمریکای شمالی (که برخلاف اروپا، غالب توسعه ریل پایه نیست) ایستگاههای راهآهن و قطارهای حومهای در مرکز شهر است تا جایگزین ترافیک شود. استدلال اینکه به علت ترافیک نمیشود جز به دامن زدن ترافیک کمک دیگری نخواهد کرد.
من این نکته را هم لازم به ذکر میدانم که الزامی هم وجود ندارد که قطارها برقی باشند، قطارهای دیزلی میتوانند در به شکل همسطح یا به شکل ELEVATED به مرکز شهر تردد نمایند. نمونه آن در بسیاری از شهرهای با کیفیت زندگی عالی نیز وجود دارد. مفروضات غلط، نظیر انتقال راهآهن و پایانهها به حاشیه شهرها عامل ترافیک و دور شدن مردم از حملونقل همگانی است.»