آمریکا: تحلیل هفتگی دلار
تین نیوز |عقب نشینی بازار در روز جمعه باعث شد تا دلار آمریکا رشد محدودی را بدست آورد. با این حال، انتظار می رود که دلار آمریکا در هفته معاملاتی پیش رو در برابر یورو و پوند انگلستان رشد چشم گیری داشته باشد. یورو و پوند ارز از نقد شونده ترین رقبای ارزی دلار آمریکا محسوب می شوند.
برای احیای مومنتوم حرکتی دلار آمریکا که نزدیک به ده ماه، در کمین نشسته، بایستی چشم انداز موارد کلیدی بازار مشخص شود. هر چند دلار آمریکا معمولا با ویژگی حافظ ارزش بودن، شناخته می شود، اما این ویژگی تا زمانیکه شدت جریانات ریسک گریزی به حد افراطی در بازار نرسد، احیا نخواهد شد.
نبود چنین درجه ای از ریسک گریزی در بازار باعث می شود خوش بینی ها میان سرمایه گذارن به کُندی افزایش یابد اما تاثیر مستمری بر دلار خواهد گذاشت. بار دیگر بادهای برخواسته از عوامل بنیادی بر حدس و گمان ها در رابطه با آینده نرخ بهره تاثیر خواهد گذاشت.
در طول هفته گذشته، انتظارات نرخ بهره تغییر اندکی داشته است. بایستی به کلمه «اندکی» در اینجا تاکید شود. قرار دادهای آتی اوراق خرانه فدرال رزرو افزایش یافت، که به این معنی است، بازاری که انتظار افزایش نرخ بهره ای در سال ۲۰۱۶ را نداشت، حالا معتقد است که نرخ های بهره در شش ماه آتی می تواند تا ۰٫۲۴ درصد افزایش یابد.
در همین حال، بازدهی اوراق خرانه دو ساله هم از پایین ترین مقدار چهار ماهه به سمت بالا برگشته است. در حالیکه، نرخ سواپ شبانه همچنان هیچ انتظار افزایش نرخ بهره ای را در آینده نشان نمی دهد. و در مقابل، کمیته بازار آزاد فدرال رزرو آمریکا (FOMC)، که پیش بینی افزایش ۱٫۰۰ درصدی نرخ ها در سال ۲۰۱۶ را دارد، این واگرایی بسیار بزرگ است، و فرقی نمی کند که از چه ابزاری برای ارزیابی انتظارات نرخ های بهره آتی بازار استفاده کنید. با همگرایی اندکی که بین این دو دیدگاه دیده می شود، می توان حرکت بعدی دلار آمریکا را پیش بینی کرد.
گزارش های بنیادی هفته گذشته، از بدبینی شدید بازار نسبت به افزایش نرخ های بهره و همچنین از خوش بینی بیش از حد FOMC نسبت به افزایش نرخ های بهره، تا حدودی کاسته است. به نوعی که یکی از مقامات فدرال رزور (رئیس بانک فدرال رزرو سانفرانسیسکو، جان ویلیامز) که به شدت طرفدار افزایش نرخ های بهره بود، تا حدودی با لحن آرامتری در باره سیاست های آتی پولی سخن گفت، و گزارش آخرین نشست کمیته بازار آزاد فدرال رزرو هم نشانگر تشدید نگرانی ها بود.
تعدیل دیدگاه ها نسبت به فشار های تورمی که از سوی ارزیابی گروهی کمیته منتشر شد، تا حدودی از سرعت چرخه سیاست های انقباضی (افزایش نرخ های بهره) می کاهد، اما چیزی که سرمایه گذاران را تسکین می دهد، تاکید کمیته به شرایط بازار های جهانی است.
گزارش شاخص بهای مصرف کنندگان ماه ژانویه آمریکا (CPI) به آرامی در حال تقویت بخشی از تعهد بانک مرکزی است. در حالیکه گزارش سالانه تنها رشد ۱٫۴ درصدی را نشان می داد، اما گزارش تورم خالص بخش مصرف کننده به ۲٫۲ درصد صعود کرد، که بالاتر از هدف دو درصدی بانک مرکزی است. این گزارش به خوبی نشان می دهد که قیمت کالاهای اساسی یکی از عوامل محدود کننده در سیاست گذاری است. این بخش از تورم می تواند بسیار نوسانی باشد، یعنی شاید قیمت ها با سرعتی سریعتر از حرکات و تصمیمات بانک مرکزی افزایش یابند.
پیش بینی صحیحی از فشار های قیمتی برای مقامات فدرال رزور و همچنین معامله گران دلار، نقش کلیدی دارد. در طول این هفته، داده های مهم کمی قرار است منتشر شود. شاخص اطیمنان مصرف کنندگان آمریکا (CB) حکایت از افزایش دستمزد های انتظاری دارد، که می تواند بر فشار های تورمی آتی تاثیر بگذارد. در این میان، ارزیابی هایی از بخش اشتغال، تورم و پیش بینی های اقتصادی هم وجود دارد که بایستی به آن ها توجه کرد. گزارش PCE روز جمعه، بسیار مهم است. این ارزیابی مورد علاقه فدرال رزرو از تورم آمریکا، همچنان از هدف دو درصدی بانک فاصله دارد.
به غیر از تاثیرات زمان بندی افزایش نرخ های بهره فدرال رزرو، معامله گران دلار آمریکا بایستی سایر بانک های مرکزی را هم در نظر بگیرند، بخصوص که در روز های پنجشنبه و جمعه این هفته، نشست گروه بیست برگزار خواهد شد.
مقامات بانک مرکزی اروپا تهدید کرده اند که تسهیلات مقداری پولی را شدت خواهند بخشید، در حالیکه بانک مرکزی ژاپن تحت فشار قرار دارد تا سیاست های پولی خود را به روز کند، چونکه ین ژاپن در حال تقویت است و اقتصاد آن هم اُفت کرده است.
چین و بانک مرکزی آن تقریبا غیر قابل پیش بینی هستند، اما انتظار می رود که برای کنترل شرایط تمام تلاش خود را بکنند. نشست گروه بیست یکی از معدود رویداد هایی است که سرمایه گذارن می توانند به نگرانی های مهم جهانی از دید سیاست گذاران پولی دنیا پی ببرند.